Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

O kimś ważnym

Jaal
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Jaal

Jaal

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Trwałeś jak wielka, samotna skała,
Przyjacielu jak granit trwały,
Obmywany sokiem potoków źródlanych
Jak skała pomocy, wzburzenia, wiary.

I przyszli "rzeźbiarze" ciebie kształtować
I rysy nadawać ci dłutem ostrym,
By śpiew twój, wizerunek twój zmienić,
By ci szarości oblicze nadać.

I przyszli jaskinie zatrzeć, zasypać,
Byś ślepy nie widział podłości.

I przyszli z posady ruszyć,
Byś oparcia nie miał i chwiał na wietrze.

I przyszli ciało w proch obrócić,
By nadzieję wygnać z żywej jeszcze duszy.

A tyś przetrwał mimo, żeś martwy,
Jako żywa pamięć w sercu,
Pokryty porannym potem traw,
Splamiony ogniem, metalem, łzami.

W trwałości swojej - niespełniony,
W wierności swojej - niczym pies,
Kły wbiłeś w czarne ściany,
A dzień stopił się jak świeca.

Kręci się historii zegar
I czas wyciśnie smutku kroplę,
I odrodzisz się ze świtem,
Usłyszysz ciszę, bo ona wyje.

A wszechobecny będziesz jak ON
Z wdzięczności laurem na skroni,
Serca ludzi tych, co przed tobą
Otworzysz. Przyjacielu mój! Bądź!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      ulewa

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      ulewa   o deszczu z  użyciem  szumiących Staff pisał    miarowy i równy tak szemrał kroplami    Twój - chlusty i cięcia z ukosa tak obmył   dał życie
    • Witalisa
      WYBIEG

      Przez Witalisa · Opublikowano

      Koniec zwiedzania na dziś on orang hutan i ja istota dua kaki spojrzeliśmy sobie w twarz   Almayer's Folly biały człowiek i opium jego dom w dżungli   Dwóch procent w genomie brak by w łóżku leżeć na wznak  
    • Kasjopeja.
      Melodia

      Przez Kasjopeja. · Opublikowano

      I choćbyśmy grały te same akordy, zawsze będzie pół tonu różnicy. Może moje pianino jest rozstrojone, a może Ty nie grasz dla mnie, kiedy ja komponuję jedynie dla ciebie.
    • Michał Pawica
      Hamlet - monolog

      Przez Michał Pawica · Opublikowano

      Być albo nie być - w tym kwestia istotna: Czy szlachetniejszą ideą jest cierpliwie znosić Strzały i pociski straszliwego losu, Czy też za broń chwycić  przeciw smutków morzu, I, stając w szranki, im kres położyć?  Umrzeć – śnić; Nic więcej: Snem swym światu ogłosić, że kładziemy koniec Serca rozterkom albo życia ciosom, Które dziedziczy ciało: oto jest spełnienie, Którego wszech winien żądać. Umrzeć – spać; Śnić  nawet może...– Lecz drąży niepewność: W tym śnie zatraty, sny jakie nadejdą, Gdy zrzucimy z siebie powłokę śmiertelną? Muszą nam dać czas na namysł – to szacunek, Co czyni z bytu długiego  - nieszczęście: Bo czemu cierpieć nam czasu bicze i obelgi, Ciemiężcy razy,  ludzi dumnych wzgardę, Ból niespełnionej miłości, z praw kpinę, Urzędów bezwstydne, zuchwałe szyderstwa, Które cierpliwi od niegodnych znoszą, Jeślibyśmy wreszcie  spokój mogli znaleźć W ostrzu sztyletu? Kto znosiłby trudy, Znoił się i pocił pod  życia ciężarem, Gdyby nie lęk przed tym, co ze śmiercią przyjdzie -  Nieznanym krajem, z którego porządków Żaden człek nie wraca - to spina zamysł, I sprawia, że nam dorzeczniej znosić takie ciosy, Niż zbiec ku innym, których wciąż nie znamy? To ta świadomość nas czyni tchórzami, To tak radosny rumieniec zamiarów Skrywa chorobliwy, blady nalot myśli, A przedsięwzięcia wagi wiekopomnej Zmieniają koryto pod tym  naporem I zrzekają się prawa do miana - Działania.
    • Alicja_Wysocka
      tylko powiedz

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @obywatelDobrej nocy, dziękuję :)     @Natuskaa  Dziękuję :)    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...