Posłaniec

[Krzysztof_Kurc]

jak kropla, z czystego nieba spłynął przez cienie śmierci
w jaśniejące jądro zrozumienia ,wystarczy mu ołtarz własnych rąk by przyjąć
jałmużnę każdego ciała, przybywając w nowe miejsca pozostaje bogiem, wśród żywych
martwy od chwili poznania siebie
nie ma tajemnic i nie osądza czym jest obecne wszędzie powietrze i groza
z uspokojoną twarzą, przekazuje wiadomość, tuż przed nadejściem dnia
stanie się kolejną ofiarą samobójcy, wciąż myślącego że ziemia jest płaska

[krzysztof marek]

niespotykany raczej temat u Ciebie Krzyśku - chodzi mi o "nieziemskość" obrazów jakie przewijają się w utworze. fajne po prostu. pozdrawiam.

[Judyt]

hmm..dla mnie to taki wiersz w którym podm. lir. pojmuje rzeczywistość tylko głową
a nie wiarą, J. serdecznie

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ta "nieziemskość" stoi jednak twardo na na nogach.
Szukam nowych tematów i sposóbów ich opisywania.
Miło mi że Ci się podoba.
Pozdrawiam Krzysiek

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Sporo racji w Twoim widzeniu,
tekst jest sprowokowany lekturą szkolną, oraz jej filmowymi wydaniami.
Główny bohater ( o nazwisku Kurtz ), bardzo mnie intryguje. ;)
Pozdrawiam Judyto
Krzysiek