śniadanie z anną

[Marek Konarski]

trochę trwało wyburzanie maja
zmywanie gryzącego pyłu znad kwitnących sadów
czyszczenie skóry oczu i języka

i być może dałoby się uciec
od westchnienia truskawek czereśniowych werbli
pęków młodych opalonych nóg
w idy czerwcowe i wódczane męstwo
gdyby nie moja prawobrzeżna męska słabość
miękki odsłonięty brzuch

budzisz się po lewej stronie
na śniadanie
rzeka

[bruno seping]

wódczane męstwo:) hehehe

pzdr:)

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To nie żadne hehehe, tylko poważne męskie sprawy :)

[Anna_Myszkin]

Ładnie opowiedziane, a ta "słabość" po prostu wzrusza. Pozdrawiam.

[Eunicee]

Hej:) bardzo dobry wiersz, podobamisię
p-ciepło

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Odsłanianie słabości, jest zawsze ryzykowne ;)
Dziękuję.

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję :)

[Andrzej Ludwiczak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To nie żadne hehehe, tylko poważne męskie sprawy :)

Najlepiej powiedzieć wprost - heroizm. :))))

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To nie żadne hehehe, tylko poważne męskie sprawy :)

Najlepiej powiedzieć wprost - heroizm. :))))

Heroizm, to na drugi dzień... ;))

[Magda_Tara]

no, wiesz jak skupić na sobie uwagę :D ;D
dla mnie tylko do wódczanego męstwa
ten miękki brzuch przywodzi na myśl badania palpacyjne z diagnozą: "zapalenie wyrostka robaczkowego" - bleeeeeee

budzisz się po lewej stronie
na śniadanie
rzeka

też może być
:D

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nieee...ja nie rozumiem współczesnych kobiet...wódczane męstwo pasuje, miękki brzuch nie...?! :)))

P.S.
W wierszyku, rzeczywiście istnieje ryzyko zaprószenia ognia ale nie o wyrostek tu chodzi ! ;)

[Magda_Tara]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nieee...ja nie rozumiem współczesnych kobiet...wódczane męstwo pasuje, miękki brzuch nie...?! :)))

P.S.
W wierszyku, rzeczywiście istnieje ryzyko zaprószenia ognia ale nie o wyrostek tu chodzi ! ;)

domyślam się, dlatego twierdzę, że "wiesz, jak...."
:P

[Gość]

Wiersz bardzo dobry. Pozdrawiam.

[Oxyvia]

Bardzo mi się ten wiersz podoba. Niekonwencjonalne, oryginalne, bardzo wzruszające wyznanie "starej" miłości, od której nie da się już uciec. I nawet wcale się nie chce. :-)

Acha, zapomniałam: już od kilku wierszy jesteś wśród moich oficjalnie ulubionych autorów. :-)

[Anna_Para]

Doskonały wiersz, Marku. Przeczytałam z wielką przyjemnością. A na śniadanie - rzeka - pyszności! Cieplutko, Para!

[Nata_Kruk]

Anna musi być wyjątkową osobą, skoro skłoniła Twoje "szarości komórkowe" do napisania takiego fajnego.. śniadania..
Naprawdę dobrze wybrzmiewa w uszach... poza jedynym, dla mojego jednego ucha, słowem.. pęki młodych opalonych nóg.. nie spodobały mi się, ale to tylko mój malutki głosik na "nie" dla słowa pęki, więc nie ma o czym mówić.
Serdecznie pozdrawiam... :)

[Pielgrzym Ostatni]

Ciekawy pomysł z słabością po prawej, Anną po lewej a pośrodku rzeką na śniadanie. Tylko nie napisałeś co tam na tym lewym brzegu oprócz Anny...
Pozdrawiam

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nieee...ja nie rozumiem współczesnych kobiet...wódczane męstwo pasuje, miękki brzuch nie...?! :)))

P.S.
W wierszyku, rzeczywiście istnieje ryzyko zaprószenia ognia ale nie o wyrostek tu chodzi ! ;)

domyślam się, dlatego twierdzę, że "wiesz, jak...."
:P

Coś tam kiedyś o "tym" słyszałem... ;)

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję :)

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To jest zwykła słabość do miłości albo miłość do słabości ;)

Dziękuję oficjalnie i nieoficjalnie :)