Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

czasami mocno wierzę…
że to uczucie nie zniknie ..a jednak
znów pustka, drżenie
samotnie na łóżku liczę na palcach cierpienia
jakie to piękne prawda?
Usta zapomniały jednego słowa
lub serce utonęło już dawno
a ja o tym nie wiem
Ach te łzy wylane na wiersz
spośród miliona jedna nie może wyschnąć
- ta czekająca na miłość

Opublikowano

wiesz Filipie, ja mam chyba słabość do tego co piszesz, bo mimo że to ani nie wygląda, ani nie zachęca z zewnątrz niczym, to jak zacznę czytać to przeczytam i każdy wyraz i do samego końca, a nie zawsze tak bywa :) bardzo w nich czuć Ciebie i to mi się bardzo w nich podoba, dodaje im duszy, są szczere i może niewyszukane, ale w pewien sposób urzekają.

wierze -ę

dobrej nocy
Natalia

Opublikowano

dzięki Natalio...wiesz wczoraj napisałem ten wiersz o 1 w nocy...tak mi się źle zrobiło...a dzisiaj twój komentarz skrzydeł mi dodał...zaraz poprawiam dziękuje

Opublikowano

Przede wszystkim jest tam błąd ortograficzny!
"z pośród miliona..."
Oczywiście pisze się "spośród"! To poważne uchybienie, rozumiem neologizmy, paradoksy, celowe błedy składniowe (anakoluty), ale nie błędy ortograficzne!

Opublikowano

za błędy ort przepraszam mam dyslekcje i nie zwróciłem uwagi :-(...jednak wolę komentarze dotyczące treści....

Panie Michale no cóż jestem facetem lecz i twardziela w samotności niekiedy dopada smutek, rozpacz nie miałem życia usłanego różami dla Pana może to i jest niezrozumiałe dla mnie prawdziwe...pozdrawiam wszystkich

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



takich bzdur dawno nie słyszałem Panie Michale...uważa Pan że poeci nie płaczą a te wzruszające utwory skąd mają się niby brać co to każdy poeta to "twardziel"....dzisiaj to Pan mnie poruszył ale tymi głupatomi które Pan wypisuje....p.s i nie płakałem choć było mi źle co nie znaczy że nie chciałbym.....

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta   Delikatny, senny, pełen czułości. Zostałam w tym pokoju na chwilę dłużej. :)
    • @wiedźma Dzięki Bogu, że Ci nie podpadłem. Ja słucham wszystkiego, a grałem i śpiewałem ballady, bluesa, rocka i reggae... long time ago :-)
    • @Łukasz Jurczyk   Wybór narratorki - kobiety z taboru jest świetny!   Kobiety, które szły za armią, by prać, gotować, opatrywać, służyć i trwać są w historii całkowicie pomijane. A tu - jej perspektywa odczarowuje wojnę. Ślad palca na glinianym kubku - drobny, domowy szczegół a najmocniej podkreśla nieobecność poległego. Jej makijaż jest bardzo ważny - musi wyglądać na silną lub pożądaną, by przeżyć w brutalnym świecie żołnierzy. Narratorka ma pełną świadomość swojego uprzedmiotowienia. W oczach żołnierzy jest łupem lub towarem. Chęć „wyrwania komuś śmiechu” pokazuje, jak głęboko wojna deprawuje emocje.   „Łatwo sprzedać skórę za chleb. Trudniej duszę.” - w warunkach wojny, moralność staje się luksusem.   Przemywanie rany staje się rytuałem - ratując żołnierza, narratorka próbuje „zszyć” własny, zrujnowany świat. Spotkanie „kobiety bez domu” i „wojownika bez ostrza” to obraz totalnej klęski militarnej i życiowej. Zostaje tylko puste „teraz” i wspólna obecność.   Naprawdę jestem pod wrażeniem, że tak sugestywnie ukazałeś kobiecą perspektywę wojny.     Węgiel na oczach. Kubek czuje ślad palca. Wojna nie ma łez.
    • @wiedźma szybka jesteś:)
    • @LessLove Bardzo mi się podoba. Jestem fanką raczej "ciężkiej " muzyki,  chociaż  i klasyczną bardzo lubię.  Pozdrawiam serdecznie i trzymam kciuki za dalsze sukcesy. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...