nad rzeką Amen

[JacekSojan]

/poemat/

Byłaś pierwszym gościńcem którym człowiek wędrował
ku potężnemu i nieogarnionemu Człowiek jak fala
co wstaje zagarnia i znika Moje dni z wierzbami za tobą
idą Nie dochodzą Łamie je wiatr i czas Rzuciłam w twoje
wody portrety dzieciństwa i ten jeden Najdroższy
Dokąd je zabrałaś bo spieszyłaś się bardzo Mówią
że można je obejrzeć na drugim brzegu Czekają na nas
wraz z tymi których są odbiciem W upalne dni lata
przychodzę do ciebie wodo wykąpać ciało i duszę
Przychodzę w południe gdy wszyscy zajęci są pracą
w polu albo w sobotnie wieczory w czasie gdy urządzają
we wsi zabawę A ty tak cicha że słychać jak niebo szumi
Ziemia dzwoni Własne odbicie złożone tobie wydaje się
głazem rzuconym w wodę Wodo pamięci posłuchaj
jak słuchasz co roku kosy chodzącej w wysokich trawach
Jak słuchasz skomlenia szczeniąt Jak słuchasz spienionych
strumieni mleka Jak słuchasz spadania śliw i deszczu
Posłuchaj
Przyszła droga ze świata Droga twarda i gwarna
Jak wilk przez wieś przebiegła Obca była Wyniosła
Na kościół nie spojrzała Niosła ogień i stal Zostawiła
mogiły Błyskotki Obce pieśni Cienie których boją się
ludzie bo ich w słońcu zwodzą Nie zmoże złego pacierz
ani mądrość ojcowa Domy milczą Droga chłopców zabrała
Wzięła serca dziewczynom i schowała w księgi Widziałam
jak wiatr nimi jak kartkami rzucał
Wróciła siostra z miasta
Bez uśmiechu Z dzieckiem Myślała że zna prawo nim
poznała życie. Siedzi na urzędzie Ślepa ślepym stawia znaki
ślepe Myślałam łudzą słowa książki i gazety Myślałam
nasionami blekotu litery Wrócił chłopiec mężczyzną
ale gadał jak baba Wciąż się chwalił i pęczniał Kłaniali się
zachwycali Mówiłam że go znałam i kochałam mniejszego
ale że się stał mniejszy Że on mały człowiek Nie pokocham
małego człowieka
Ogłuchł Oślepł Zagniewał Pięć palców
na policzku zostawił jak róże Wyśmiali mnie Wyklęli
Wtedy tyś mnie ukryła Innym dałam całować usta skaleczone
Przychodzili Milczałaś Gwiazdy odwracałaś Chłopcy smutni
Zbłąkani Odchodzili Wracali Jeden nie wrócił rzeko Ten
od ciebie posłany
Siedział księżyc na wierzbie Złote czyścił
cholewy więc nie droczył się z psami
Wybiegłaś z szumem
Stracił księżyc cholewy Mnie zabrałaś suknie
Cudza niech
cię okryje pieszczota i własne cierpienie Namiętności Ci
nie brak ale brak ci wstydu

Lęk mi piersi ochłodził
Usłyszałam swe imię Szedł po wodzie i piękniał I zbliżał się
wołając mnie Mnie nagą Kazał wierzbie ubrać Wziął mnie
choć nie dotknął Powiedział siostro Siostro Tak nikt
do mnie nie mówił Ja obca twoją siostrą Powiedział córko
Ja opieki nie znałam Słucham cię ja córka Powiedział
żono Rzekłam będę wierna Ale on odszedł na drugi brzeg
Stamtąd krzyknął czekaj Jestem czekam
Rzeko Matko
Ojcze Weźcie mą opowieść A ja cała się pochylę Tu
Nad rzeką Amen

[Matylda Górska]

Napiszę tak:

Dawno takiego tekstu nie czytałam.
Zatrzymuje i spala wszystkie myśli.

Jak to młodzież mówi: mój procesor jest za słaby aby ogrnąć.

Wrócę :) bo warto.

:)))

[Dorota_Jabłońska]

połowa mnie podpowiada, że brak tylko kaczeńców w żółcienie wystrojonych słoneczne :)
połowa pyta: autorze, co się stało? /autor odpowiedzi udzielać nie musi/

[Stefan_Rewiński]

Dobre, bardzo dobre Jacku. Można by z ambony czytać. Gratuluję, pozdrawiam.

[JacekSojan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie tylko kaczeńców;
brakuje maków, bławatków (chabrów), rumianków, szelężnika, lepczycy, firletki, żmijowca, lebiodki, jaskrów, biedrzeńców, i.t.d...i.t.p;
moja jedna połowa zanurzona jest w mieście, w bibliotekach;
druga połowa w trawach, w lesie, na skalnych ścianach;
obydwie te moje połowy bytują w zgodnej harmonii, zatem proponuję albo nie czytać albo przeczytać ze 2-3 razy...można oswoić, można...
pozdrawiam
:)
J.S

[JacekSojan]

Stefanie -
z ambony raczej nie...proboszczowie ostatnio wolą coś o pieniądzach i składkach; kościół ostatnio bardziej przypomina bank zamiast świątynię;
a świątynią nadal pozostaje łąka, las, góra; więcej tam Boga;
pozdrawiam
:)
J.S

[H.Lecter]

Formuła "amen" (w ujęciu staro i nowotestamentowym) włożona w rzekę czasu, doprawiona soczystą obyczajowością, z ukłonem w stronę tradycji i natury...

Wydarzenie poetyckie !

:)

[Dorota_Jabłońska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie tylko kaczeńców;
brakuje maków, bławatków (chabrów), rumianków, szelężnika, lepczycy, firletki, żmijowca, lebiodki, jaskrów, biedrzeńców, i.t.d...i.t.p;
moja jedna połowa zanurzona jest w mieście, w bibliotekach;
druga połowa w trawach, w lesie, na skalnych ścianach;
obydwie te moje połowy bytują w zgodnej harmonii, zatem proponuję albo nie czytać albo przeczytać ze 2-3 razy...można oswoić, można...
pozdrawiam
:)
J.S

można oswoić tekst, nie można tego, co w nim - drogi ze świata twardej i gwarnej, która jak wilk..., z tym co nieuniknione w ukochany stary świat się wdziera i kaczeńce z trawą ścina, nowe obiecując jutro, i może nawet lepsze, ale nie dla tych, co w dziś tu wrośli.

niedobór kaczeńcowy, to moje widzimisię, natomiast pytanie "co się stało?" jest pierwszą spontaniczną reakcją po przeczytaniu tekstu tak nasyconego treścią, to również wynik zaskoczenia, bo przecież ot tak nie pisze się w taki sposób.

[JacekSojan]

Dorota Jabłońska.;
ten tekst macerował się w papierach około 15-20 lat...to trudna decyzja wyzwolić się od niego; skróciłem o połowę - ale nadal mam rozdrapy natury artystycznej;
to spojrzenie może nieco naiwne, ale właśnie ze względu na pewną archetypiczność, tradycjonalizm - bardzo mi bliskie;
duchowo przynależę do wsi choć urodzony w wielkim mieście, zawsze na rozdrożu...
pozdrawiam
J.S

[JacekSojan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

- zawsze niepogodzony, zarówno z naturą jak i tradycją, niepoprawny idealista, ale uważny realista...można sobie tylko strzelić w pysk;
jednakże taka opinia jak Twoja prostuje i pozwala słowiarzyć, na przekór wątpliwościom;
DZIĘKUJĘ!
J.S

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czytałam kilka razy. Napisane z wielką swobodą i wyobraźnią, refleksyjnie, poetycko...
Bardzo duży plus :)
Pozdrawiam.

[Goliard]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

już to wystarcza na wyróżnienie tego tekstu...
powiało dziś mocno dobrą, mądrą przeszłością
pozdrawiam

[JacekSojan]

cha! moje myśli zawędrowały aż do... Gangotri ;),
biorę opowieść (chociaż strasznie długa),
:)

--------------------------------------------------------------------------------

Dnia: Wczoraj 00:26:22, napisał(a): f.isia


- byłaś?!
trafne określenie...
ale droga nad Ganges też długa, i ho-ho! z wysokości 3ooo metrów n.p.m. sporo się widzi...
:)
J.S

[JacekSojan]

Czytałam kilka razy. Napisane z wielką swobodą i wyobraźnią, refleksyjnie, poetycko...
Bardzo duży plus :)
Pozdrawiam.
-------------------------------------------------------------------------------

Dnia: Wczoraj 14:35:28, napisał(a): Agata Lebek


Agato - ulżyło mi z powodu napisane z wielką swobodą bo miałem obawy, z powodu długiej frazy, że przyciężkie jak na dzisiejsze standardy literackie -
Dziękuję, mnie to bardzo ucieszyło!
:)
J.S

[MARIUSZ RAKOSKI]

Nuda - jako wydarzenie poetyckie, to rozumiem.

Na tym koniec mojej kryptokrytyki :)

Pozdrawiam.

[JacekSojan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

już bardziej nudzić nie można...
J.S

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Albo Toyotą wpadają na mszę.