Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Uwięziony w ciemnej dziurze
próbuję, za wszelką cenę wydostać się,
lecz walka ta z niejasnego powodu
musi być skazana na niepowodzenie.
Dziura, dziura, dziura...

Uwięziony w ciemnej dziurze
próbuję, za wszelką cenę wydostać się,
lecz nikt mnie nie słyszy,
wszyscy przebywają na powierzchni.
Dziura, dziura, dziura...

Uwięziony w ciemnej dziurze
próbuję, za wszelką cenę wydostać się,
jestem w niej sam, sam w niej tkwię,
ta myśl, że na górze czeka ktoś...
Ale ten ktoś nie wie, gdzie ja jestem.
Dziura, dziura, dziura...

Uwięziony w ciemnej dziurze
próbuję, za wszelką cenę wydostać się,
powoli tracę siłę i nadzieję,
ktoś czasem wkopie tu kamyka,
lecz to tylko krótka, ulotna chwila.
Dziura, dziura, dziura...
Samotna - nie ma już nadziei.

Kamil Samotnik
dnia 8 stycznia 2010r.

Opublikowano

pewnie z kilkadziesiąt procent ludzi dotkniętych samotnością, lub tych którym tak się wydaje, ucieka się do poezji, z autopsji mogę powiedzieć że to do niczego nie prowadzi, chyba że usilnie chce się zasilać szeregi emo, lepiej wyjść do innych trochę ich poobserwować i wtedy coś napisać

tak sądzę przynajmniej:)

powodzenia więc życzę

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @FaLcorN @FaLcorNKobieta szuka dopaminy a dopamina to wartość duchowo fizyczna nie ma tego w ampułkach
    • @iwonaroma   "Głupia mina" -  fajne określenie. Wszyscy myślą, że są wyjątkiem, że ich to nie spotka. A potem - zdziwienie. :) 
    • @Migrena   Jacku, bardzo dziękuję za te słowa - czytam je z ogromnym wzruszeniem. To, co napisałeś o „napięciu między materią a tajemnicą", trafia w sedno tego, co próbowałam wyrazić. Rzadko zdarza się, żeby ktoś tak dokładnie i czule odczytał każdy element wiersza. Twoja uwaga o „przystaję w sobie" szczególnie mnie poruszyła - to właśnie ten moment ciszy, o którym piszesz, był dla mnie kluczowy. Dziękuję, że poświęciłeś tyle uwagi i serca na przeczytanie i zrozumienie. To bezcenne. Często  też wracam do tego tekstu:  " Gdybym też miał dar prorokowania i znał wszystkie tajemnice, i posiadał wszelką wiedzę, i wszelką możliwą wiarę, tak iżbym góry przenosił, a miłości bym nie miał, byłbym niczym. (1 Kor 13, 1-3)   Z wdzięcznością i serdecznością pozdrawiam.      @andrew   Bardzo dziękuję! Jakie piękne obrazy! Szczególnie „krwiobieg jak górska rzeka".  Pozdrawiam. :)  @bazyl_prost   Tak, dokładnie - bez niej wszystko tylko funkcjonuje, ale nie żyje. Dziękuję! :) Pozdrawiam.  @petros @Leszczym @piąteprzezdziesiąte @APM @violetta @FaLcorN Bardzo dziękuję!  Pozdrawiam. :) 
    • @Berenika97 miłość jako konstruktor wszystkiego co żywe 
    • @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!  Dokładnie tak - ta „martwa tkanka przyzwyczajeń" to chyba coś, co wszyscy znamy. Pozdrawiam. :)  @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!  Tak, to smutne, jak wielu ludzi tkwi w tym mechanicznym trybie. Mam nadzieję, że wszyscy kiedyś znajdą miłość, która rozświetli ich codzienność. Dziękuję za refleksję i pozdrawiam serdecznie! :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...