Poranek

[Irmina Osińska]

Poranek słońcem zakwitł na niebie,
Dodając makom czerwieni,
Złotym promieniem zawisł na drzewie,
Tworząc seledyn w zieleni.
Świeżym oddechem westchnął w przestworza,
Uśmiechem powitał obłoki,
Przejrzał się w toni spokojnego morza,
I w dzień skierował swe kroki.

A życie płynie,wolno się toczy,
Wśród jego cieni i blasków,
Czasem nadzieją zagląda w oczy,
Lub nas zamyka w potrzasku.
Są dni pochmurne,pełne nostalgii,
Są piękne,niezapomniane,
Jak by je w duszę wpisał Vivaldi,
Dla nas skomponowane...

Więc o poranku usiądźmy chwilę,
Aby ogarnąć spojrzeniem,
Wilgotne nocną rosą żonkile,
I róże kwitnące płomieniem.
Niech wyobraźnia maluje kwiaty,
Układa w barwne kobierce,
Snuje bezwiednie takie tematy,
Jakie dyktuje jej serce.

[Ela_Ale]

Przypada do serca ten wiersz. Poza tym rymy są zgrabne, jest rytm i pomaga czytać. Pominęłabym może "płomienie róż, barwne kobierce" jako zużyte i dlatego niepotrzebnie patetyczne, ale "Złotym promieniem zawisł na drzewie," albo: "Świeżym oddechem westchnął w przestworza" jest miłe i spokojne. Pozdrawiam serdecznie. E.

[Irmina Osińska]

Dziękuję za opinię Elu,masz rację,za szybko piszę,te zwroty zastąpić można
mniej banalnymi,jak:Wciąż pulsujące jej tchnieniem, Żeglując w cichej rozterce,
pozdrawiam serdecznie

[emila xD]

Pozostawia piękny obraz w pamięci. ;)
pozdrawiam.

[renata_majak]

Z prawdziwą przyjemnoscią czyta sie takie rymy.Ja przewaznie nie mam do tego cierpliwosci a może i zdolnosci.Czytajac wiersz poprostu chce sie zwolnic ,przystanąc na moment i posłuchac Wiwaldiego.Pozdrawiam

[Anna_Myszkin]

Ładne obrazki, rytmicznie opowiedziane, a ponieważ mam małego bzika na tym punkcie, zwłaszcza przy rymach, to zapytam tylko, czy nie uważasz, że w dwóm wersom w pierwszej zwrotce nie zrobiłoby dobrze odchudzenie o jedną sylabę. Chodzi mi o "Uśmiechem powitał obłoki", (może "musnął" albo coś innego dwusylabowego), i o "Przejrzał się w toni spokojnego morza", (gdyby tak "spokojnego" skrócić do trzech sylab, np. "spokoju"). Oczywiście to tylko sugestie, a wiersz jest przecież Twój. Pozdrawiam.

[Irmina Osińska]

Dziękuję wam Panie za miłe komentarze,myślę Pani Anno że można na tym poletku
czynić modernizacje bez szkody dla wiersza,można wytrącić wiele przymiotników,
uszczuplić treść,zmienić formę bez zmiany tematu,to realne,chodzi tylko o to czy
warto,z komentarzy wynika że on się wielu osobom podoba bo jest łatwy w odbiorze,
a to daje już satysfakcję:)Pozdrawiam serdecznie.
P.S.Pani Emilko,pisząc tego rodzaju wiersze ja też zwalniam...To relaks.

[Anna_Myszkin]

Ja, broń Boże, nie w kwestii przemodelowania przekazu - jedynie o rytmie nadmieniłam. Pozdrawiam.

[Panna Rymowanka]

Świetny wiersz! Ja tak uwielbiam takie płynne niewymuszone rymy. Cały wiersz czyta się jednym tchem. Jestem Pani fanką :)

[Irmina Osińska]

Pani Anno ja nie odbieram Pani wypowiedzi jako ingerencji w przekaz a powyższe
dywagacje proszę potraktować jako zwykłą polemikę nad konstrukcją wiersza.
Daleko mi do profesjonalnej poezji,tak jak wielu z nas czasem coś napiszę,pozdrawiam.
Dziękuję również Pani Rymowance,miło mi, pozdrawiam.

[Anna_Myszkin]

Pani Irmino, są rzeczy, o których się nie dyskutuje, tylko przyjmuje. Należy do nich ortografia. Vivaldi z nostalgią poległ...

[Irmina Osińska]

Minutą ciszy pełną nostalgii uczciłam wielkiego Wenecjanina Pani Anno,
poprawiam oczywiście bez dyskusji,pozdrawiam...