Ulubiony spacer

[Oxyvia]

Frunę piechotą do Wisły,
ponieważ przyszła wiosna.
Biegnę od Falenicy.
Droga Bysławska wrosła
ścieżką w gąszcz.

Od żółto-rubinowych
owoców mirabelli
zaczynam pyszną podróż
od świtu do jesieni,
od wiosny w noc.

Nigdzie nie jest jak wtedy.
Rzeki rozlane przestrzenie,
na wskroś wiślane brzegi,
diable rokity tajemnic,
złote mimozia łąk.

Róże w aurorze różanej,
głogi na łęgów rozłogach,
żabi blues pod olchami,
nad mokradłami pogoda
aż po mrok.

Zmierzam urwiskiem niezwykłym,
ujściem Świdra przebiegnę,
po Otwock z orłami Wisły
dojdę i zawsze iść będę,
aż po ostatni rok.

[Dorota_Karolina]

Brawo. Pozdrawiam.D.K.

[Monika_Gromala]

Fajne! Jak piosenka poetycka! :)

[krzysztof marek]

pięknie Oxyvio! gratuluję wiersza, prześliczny jest. natura, przyroda, miejsca, lekkie ale znaczące podkreślenie klimatu - bogaty wiersz! jestem pod wrażeniem.
pozdrawiam Oxyvio.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, bardzo mi miło. :-)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki. :-) Żeby jeszcze ktoś chciał to zaśpiewać...

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Krzysiu, bardzo Ci dziękuję za ten przemiły komentarz! :-)

[Pan_Biały]

nie potrafię tak, ale za to czytam Cię Oxyvio;)
pozdrawiam
r

[Oxyvia]

Potrafisz inaczej.
Ja zaś nie potrafię tak, jak Ty. Ale też Cię czytam. :-)
Dziękuję i zapraszam serdecznie.

[HAYQ]

no no, świetny wiersz Oxyvio. Się płynie :)
Pozdrawiam.

[Monika_Gromala]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki. :-) Żeby jeszcze ktoś chciał to zaśpiewać...

Na mnie nie patrz. Nikt mnie talentem śpiewackim nie obdarował ;) Chyba, że chodzi o straszenie gości. To tak.

[Dorota_Jabłońska]

Ależ fajny, optymistyczny, lotny! Z każdej strony do podobania :)

Pozdrawiam :)

[teresa943]

Wiesz Oxy, tak barwnie opisałaś, że czytając "czułam i widziałam"...po prostu spacerowałam z Tobą. Pięknie! Można namalować ten pejzaż na podstawie wiersza.
Podoba się jak nie wiem, co :-)

Cieplutko pozdrawiam -
Krysia

[Marek Konarski]

diable rokity tajemnic,
złote mimozia łąk.

Róże w aurorze różanej,
głogi na łęgów rozłogach,
żabi blues pod olchami,
nad mokradłami pogoda
aż po mrok

W tym fragmencie można autorce uwierzyć, fraza pulsuje i czaruje. Początek i koniec nieco zbyt deklaratywny i lirycznie biurokratyczny -autorka każe wierzyć na słowo, że "owoc" jest pyszny, brakuje smaku, który się czuje w przywołanych powyżej obrazach :)

[Andrzej Ludwiczak]

- fajnie napisane

- ale.., gdyby tak, peel był mgłą, i to na jej spacer, od Falenicy brzegiem wału wiślanego do kresu łąk nad Świdrem, moglibyśmy spojrzeć w wierszu? my też jesteśmy mgłą, która rozwieje się wkrótce...

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

O! Jak miło to przeczytać od Ciebie! Nareszcie utrafiłam w Twój gust! :-)
Pozdrawiam ciepło.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki. :-) Żeby jeszcze ktoś chciał to zaśpiewać...

Na mnie nie patrz. Nikt mnie talentem śpiewackim nie obdarował ;) Chyba, że chodzi o straszenie gości. To tak.
Ha ha ha! To tak samo, jak ja! ;-D

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak mi miło! Baaardzo dziękuję za przesympatyczny koment! :-)
Pozdrówka.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Krysiu, dziękuję jak nie wiem co za przesympatyczny komentarz i wielka pochwałę mojego wierszyka. Strrrasznie mi miło. :-)
Pozdrówka ciepłe.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Marku, pewnie masz rację. Nie wszystko umiem opisać genialnymi przenośniami i porównaniami. ;-D
Ale niektórzy mi wierzą na słowo, że mi smakuje. :-)
Pozdrawiam ciepło i zapraszam Nowego Gościa na dalsze pogawędki pod wierszami.