dedykuję Berenice97
A może w ciszy wnętrze ostudzić,
i wokół siebie mieć inny świat,
bo już się nie da odmienić ludzi,
więc promieniujmy nasz ciepły blask,
Zakopmy gniew głęboko w ziemi.
Wyrozumienie przyjdzie nam siać.
Zaś ludzie przy nas sami się zmienią:
jedni odejdą, by w gniewie trwać.
Inni się zmienią, przybędą nowi
niosąc odwagi niejeden gros.
Zniknie nieśmiałość ujrzymy drogi
na których dobroć ma swoją moc.
A referencji nie ma co szukać.
Spoglądać w serce przynajmniej raz.
Przy naszym życiu trzyma nas dusza.
Coś z siebie innym możemy dać?
posługa
dopiero co grzebał się w ziemi
wciąż miał ją pod paznokciami ale już
wstrzymano zegary zasłonięto lustra
przeżegnała się szepcząc słowa
modlitwy rozwinęła pasmo bandaża
i podwiązała mu szczękę pod brodą
@Berenika97 świetne CV , prawdziwe, aż do bólu...Mnie ujęły za serce te "odważne myśli zamknięte w klatce nieśmiałości"...skądś są mi znajome...Jestem pod wrażeniem tego wiersza. Niejeden mógłby podpisać się pid takim CV. Pozdrawiam!
@Gosława ślę tulasy. Jak ja Cię rozumiem.
W moim wypadku dom i zabudowę przejęłam kuzynka z mężem i. Nie mamy dobrych relacji, więc też z daleka. No i ziemia to wspomnienie.