Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Na pewnej wysokości
Pewne sprawy nie mają znaczenia

W zawieszeniu przestrzeni
Niektóre myśli stają się zbędne

A także wiele ruchów
Poza
Podrygiwaniem stopy w rytm muzyki

W dobie żelaznych ptaków
Zachody słońca nie są już trendy

Trendy jest gonić Słońce
Przesuwając wskazówki zegarka
Na koszt firmy

Na kilkunastu metrach kwadratowych
Jest parudziesięciu takich szczęśliwców jak ja
Uwięzionych w klasie Business
Płacących za tę rozkosz
Z nie swojej kieszeni
Sumy które uratowałyby niejedno życie

Oczywiście każdy ma swoje powody
I każdy jest najważniejszy
Bo przecież firma daje pracę
Tysiącom szczęśliwców
I wyciska z nich akurat tyle potu
Żeby zapłacić za bilet lotniczy

Opublikowano

Bardzo mi się podoba. Im bliżej nieba się jest - im większy dystans do spraw ziemskich - tym lepsze rozumienie wartości i tym lepiej się je przekonfigurowywuje ;-) oraz selekcjonuje na nowo.
Ma nieraz bardzo podobne myśli do tej zawartej w wierszu.

Opublikowano

Pielgrzymie z klasy business,
kapitalnie wymalowałeś słowami
swoistą konwergencje z wysokości 10 kilometrów,
bardzo mi się Twój wiersz podoba,
pozdrawiam,
jacek.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Z całego wiersza, pewnie masz rację, że ostatnie wersy są najgorsze. Bez nich jednak refleksja byłaby niekompletna, PL musi szukać usprawiedliwienia - nie byłby człowiekiem...
Dziękuję za komentarz i pozdrawiam
Opublikowano

wiesz, początek tego wiersza to jak lot ikara, podsłoneczny...
a potem takie przyziemne twarde lądowanie żelaznym ptakiem na koszt firmy.
jedno z drugim mi się nie wiążę, trochę na siłę scalasz...
chyba wolałbym przeczytać dwa osobne.

pzdr:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • jaśminy w bieli wspominają   jak wtedy pogodne niebo spadło na ziemię upał   lody z czekoladą smakują tobą   pamiętają śmiech szukające się dłonie   bzy akacje dziś  jaśminy jutro  będą wspomnieniem   jesteśmy niczym  kwiaty    zatopić się w płatkach lilii  skosztować nektaru   życie to chwila   6.2026 andrew     
    • Kolejna wersja zdarzeń nie uwzględniła zaangażowania uczuć i emocji I to mimo skali zbrodni Znajdowali się świadkowie Jednak z ich zeznań wynikało że każde kolejne kilka słów to coraz większy chaos Wyrok oczywisty zawisł w powietrzu jednak głodni ofiary z krwi obeszli się smakiem Nic nie było tak oczywiste i niezawisłe jak ten katowski miecz co na wieki zawisł w powietrzu tuż nad szyją ławy oskarżonych Odbicie słońca w jego klindze rozciągnęło się na możliwie najniższy zestaw dźwięków Ostrze i jego stan Wina kara Wobec zaistniałych okoliczności Nie zaistniały Nikt się nikomu nie zaśmiał w twarz Ale wielu wykrzywiło usta Niesmak sytuacji był niezwykle ciężki do przełknięcia A jedynym wyborem było Przeżucie go i połknięcie we własnym zakresie woli Bądź alternatywnie Przymusowa iniekcja w najmniej spodziewanej chwili Pozwól się dopaść zanim cię dopadnie Pozwól dać sobie szansę Pozwól nie dać się zniewolić na siłę  I zdecyduj się na podjęcie ścieżki Prowadzącej do ostatecznego zniewolenia Kaganiec i smycz to nieodłączne atrybuty Wracaj do budy Na ryj kopy buty ‘W najwiekszy deszcz w najchujowsza pogode’  
    • Los podarował mi ciebie Dał szansę aby Cię kochać Czuć zapach Twoich włosòw Poznawać smak Twojego ciała Ty odwzajemniłaś miłość usmiechem Oddałaś mi  siebie Nie żadając nic wzamian Nie budowaliśmy zamkòw Nie były nam potrzebne Cały sens życia zamknął się  W dwòch słowach  We dwoje     
    • @Alicja_Wysocka Piękny, romantyczny wiersz utrzymany w bardzo dobrym klimacie :) - a w dyskusji dodatkowo zabarwiony starą, dobrą muzyczną Balladą - super. :) "(...)  Nie dla sławy piszemy ni dla pustych braw lecz by w słowie ocalić to, co w duszy trwa (...)" Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Paw z denaturem   Pewien Artur kierowca z Wrocławia  Będąc głodnym zapierniczył pawia Zjadł go razem z piórem Zapił denaturem Teraz się bólem brzucha wymawia.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...