Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


chyba mi się ta abstrakcja podoba
więc chyba jestem ćma ;)

się zastanawiam, czy tekst ma swój zwizualizowany odpowiednik, ale jakoś nic mi się nie nasuwa

Ja myślę, że nie jesteś ćma, ale zaćma...ale skąd w takim światłym Szachrajewie nagle takie za-ćmienie? hahaha
Niezbadane są wędrówki Heliosa po Szachrajowym nieboskłonie.
Gdyby bogów wymyśliły trójkąty, to bóg też byłby trójkątny.
Losy wierszy zależą od czytelników i trudno jest przewidzieć, który przemówi do kogo.
i który poruszy najbardziej wyobraźnię. Abstrakcja jest chyba najtańszym sposobem oddziaływania na wyobraźnię, ponieważ brak rozumienia rzeczy blokuje własne wyobrażenia i przez swoją uniwersalną taniość dewaluuje rację istnienia dzieła. Oceny są mało precyzyjne a nawet sam autor ma spore problemy z udowodnieniem sensu przekazu.
To bardzo wygodna forma, gdy wena wisi na wieszaku w szafie. Wielu się zachwyci, wielu stanie, jak "wryci" a inni wzruszą ramionami, dziwiąc się cenie, za którą można nabyć dzieło.
Jestem tym ostatnim, a ponieważ mam szerokie ramiona, chętnie nimi wzruszam, będąc sam daleki od wzruszenia. Spijać czarta... chyba słomką... hahaha
Nie, ta "ołowiana kulka" trafiła w płot. W sam raz na Złomowisko Niepotrzebnych Wierszy.
To tyle i aż tyle. Quodlibet.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


chyba mi się ta abstrakcja podoba
więc chyba jestem ćma ;)

się zastanawiam, czy tekst ma swój zwizualizowany odpowiednik, ale jakoś nic mi się nie nasuwa

Ja myślę, że nie jesteś ćma, ale zaćma...ale skąd w takim światłym Szachrajewie nagle takie za-ćmienie? hahaha
Niezbadane są wędrówki Heliosa po Szachrajowym nieboskłonie.
Gdyby bogów wymyśliły trójkąty, to bóg też byłby trójkątny.
Losy wierszy zależą od czytelników i trudno jest przewidzieć, który przemówi do kogo.
i który poruszy najbardziej wyobraźnię. Abstrakcja jest chyba najtańszym sposobem oddziaływania na wyobraźnię, ponieważ brak rozumienia rzeczy blokuje własne wyobrażenia i przez swoją uniwersalną taniość dewaluuje rację istnienia dzieła. Oceny są mało precyzyjne a nawet sam autor ma spore problemy z udowodnieniem sensu przekazu.
To bardzo wygodna forma, gdy wena wisi na wieszaku w szafie. Wielu się zachwyci, wielu stanie, jak "wryci" a inni wzruszą ramionami, dziwiąc się cenie, za którą można nabyć dzieło.
Jestem tym ostatnim, a ponieważ mam szerokie ramiona, chętnie nimi wzruszam, będąc sam daleki od wzruszenia. Spijać czarta... chyba słomką... hahaha
Nie, ta "ołowiana kulka" trafiła w płot. W sam raz na Złomowisko Niepotrzebnych Wierszy.
To tyle i aż tyle. Quodlibet.
mam zboczenie do symboli
i do gry słów ;)
a siła wyższa ustawia mi to w logiczne ciągi, mój udział w tym niewielki
ajlafju za to siło wyższa ;)

pozdrowienia z Szachrajewa, Emilu :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



w piwnicy się nie podobało?
nie dziwię się.
dziękuję za KOMENTARZ

radzę przestudiować rzeczowość swoich komentarzy a potem (potem!) odnosić się do cudzych;
dziwię się sobie, że napisałem aż tyle słów, ale starałem się i jestem tutaj nadzwyczaj rzeczowy;
J.S

ps.;
w piwnicy jest cudnie, prowadzę krecią robotę....i spiskuję!
a co, nie widać?
słuchać nawet...
J.S
Opublikowano

z wierzchołków równoramiennego trójkąta
spękane pola
przy podstawie ołowiana kulka
szklana podłoga
w prawym dolnym rogu podpis
spijanie czarta
odwracam jego wzrok od punktu skupienia

abstrakcja
lecą ćmy

?

  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Ciemność zapada bardzo szybko. Nagle jestem gdzie indziej. Zdążyłem uciec, lub raczej to coś mi pozwoliło. Widzę znowu ten sam cień. Jego źródło zostawiłem na zamglonym horyzoncie. Skrawki mroku krążą między drzewami, by po chwili zniknąć   Co za ładny sad, rześkie powietrze, nasycone zapachem słodkich owoców, pomarańcz, śliwek i jabłek.    Nieopodal wirują dźwięcznie, tancerki na łąkowej scenie. Upleciona z porannej mgły, gdzie krople rosy, niczym kryształowe latarnie, migoczą cicho szeptane lśnienia.   Oświetlona poświatą w kształcie pięciolinii oraz dźwięcznych nut, sama w sobie jest dziełem sztuki.    Pszczoły w kolorowych sukienkach, nakładają łyżeczkami wyrzeźbionymi z wosku, odrobinki miodu do maleńkich kubeczków, wyżłobionych w mroźnych sopelkach.   Strumyk przezroczysty tak bardzo, że widać przez niego myśli ryb, unosi wilgotną ożywczą wstęgę ukośnie do zielonej falującej trawy. Srebrzysty wąż pląsa na wszystkie strony, opłukuje drzewa i mnie, z cuchnącego brudu.    Jestem wewnątrz, lecz mogę oddychać. Nawet lepiej niż powietrzem. Słyszę skowronka. Siedzi na fali wznoszącej. Dosięga śpiewem daleki brzeg. Klucz wiolinowy z armią nut, drąży tunel do błękitnego brzmienia muzyki. Kapią stamtąd, odrobinki słodkiego, do nieprzytomności piołunu.   Po drugiej stronie horyzontu widzę następny. Muszę sprawdzić, co jest za nim. Pod sklepieniem umysłu szybują niewiadome. Obijają niewidoczne ścianki, niczym fruwające ćmy. Żeby tylko nie przylgnęły wygodnie do światła, zgłębiając złudną istotę sensu    
    • @wiedźma   ja Ciebie też pozdrawiam i bardzo serdecznie dziękuję:)   wszystkiego dobrego:)    
    • @Poet Ka marzą się krągłości co owiną:)
    • @Charismafilos bardzo udane akrobacje:)
    • @Wochen karuzela uczuć i emocji przeplata się w wersach.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...