Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

raz i na co to przyszło
że prąd jest jeden
jak porywa na zawsze

wydźwiękawia całą istotę
człowieczą jeśli coś jeszcze
z niej pozostanie

to obłok zmienny

-----------------
dobranoc

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


tak, dlatego dalej jest " na zawsze"
dziękuję Grażynko za wstąpienie
zmienia się oczywiście że tak
wystarczy np. popatrzeć na przesuwające
się chmury, J. serdecznie i odpowiadam następnym
dniem wieczornym czyli też wypada powiedzieć dobranoc:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



no po ludzku po ludzku...dziękuję łysy, żeś jesteś (:
też jestem tylko ludzikiem małym
J. zdrówko jak najbardziej- zawsze przyjmę nadmiar
serdecznie i cieplutko z wzajemnością,a to lirycznie
to komplement dla wierszołka...i czucia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dziękuję Jacku odpisuję wyczerpana
(pięknie dziękuję za piękne słowo od Cię, łagodnie i tak wyszło)
łazidęgą dzisiejszą..uf jak męczy,
a Ty wiesz że myślę o tym i owym... J. z wzajemnością i szczerością
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


a gdzie? tosz to w, przyjmuję wszelkie sugestie dopóki jeszcze tu jestem(:
też się nad tym główka zastanawiała jak coś tam tworkowała, więc gdzie przesunąć?..mm..
J. dziękuję (: z góry
zdrówko makówkom!? :P( żartuje)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


a gdzie? tosz to w, przyjmuję wszelkie sugestie dopóki jeszcze tu jestem(:
też się nad tym główka zastanawiała jak coś tam tworkowała, więc gdzie przesunąć?..mm..
J. dziękuję (: z góry
zdrówko makówkom!? :P( żartuje)
przesunąć z tekstu ;P
usunąć z tekstu ;P
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


a gdzie? tosz to w, przyjmuję wszelkie sugestie dopóki jeszcze tu jestem(:
też się nad tym główka zastanawiała jak coś tam tworkowała, więc gdzie przesunąć?..mm..
J. dziękuję (: z góry
zdrówko makówkom!? :P( żartuje)
przesunąć z tekstu ;P
usunąć z tekstu ;P
człowieka mam wyrzucić? Oj Jimmy Jimmy,,
bądź człowiekiem(;
a tak poważnie: zastanowię się , a teraz nie na temat ( ale zbieżnie), czyli--->
chociaż po tym co dziś usłyszałam od pewnego pracodawcy,
z zapytaniem( nawet nie dla siebie) o informacje dot. pracy,
że On nie prowadzi rozmów kwalifikacyjnych przez pocztę.
Tylko skąd On wiedział, że np. Ta osoba byłaby w ogóle na tą
rozmowę chętna? Osz to..niemiłe ludki się porobiły, eh..w dzisiejszych
czasach lepiej nie wiedzieć nawet y... z kim się rozmawia?
Szacunku by się naumiał haha. J. dziękuję ponownie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


przesunąć z tekstu ;P
usunąć z tekstu ;P
człowieka mam wyrzucić? Oj Jimmy Jimmy,,
bądź człowiekiem(;
a tak poważnie: zastanowię się , a teraz nie na temat ( ale zbieżnie), czyli--->
chociaż po tym co dziś usłyszałam od pewnego pracodawcy,
z zapytaniem( nawet nie dla siebie) o informacje dot. pracy,
że On nie prowadzi rozmów kwalifikacyjnych przez pocztę.
Tylko skąd On wiedział, że np. Ta osoba byłaby w ogóle na tą
rozmowę chętna? Osz to..niemiłe ludki się porobiły, eh..w dzisiejszych
czasach lepiej nie wiedzieć nawet y... z kim się rozmawia?
Szacunku by się naumiał haha. J. dziękuję ponownie

jestem za widzeniem ;) choć to rzadko coś zmienia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


człowieka mam wyrzucić? Oj Jimmy Jimmy,,
bądź człowiekiem(;
a tak poważnie: zastanowię się , a teraz nie na temat ( ale zbieżnie), czyli--->
chociaż po tym co dziś usłyszałam od pewnego pracodawcy,
z zapytaniem( nawet nie dla siebie) o informacje dot. pracy,
że On nie prowadzi rozmów kwalifikacyjnych przez pocztę.
Tylko skąd On wiedział, że np. Ta osoba byłaby w ogóle na tą
rozmowę chętna? Osz to..niemiłe ludki się porobiły, eh..w dzisiejszych
czasach lepiej nie wiedzieć nawet y... z kim się rozmawia?
Szacunku by się naumiał haha. J. dziękuję ponownie

jestem za widzeniem ;) choć to rzadko coś zmienia
ja też jestem za widzeniem oraz za normalnym traktowaniem ludzi,
więc "człowiek"jako człowiek zostanie jednak, bo dlaczego usuwać?,J.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Mel666 W tym wszystkim zastanawia jedno. Czemu tak się dzieje? Czemu jeden zginie od ugryzienia mrówki, a drugi żyje sto lat. No i ta bezsensowność, która aż krzyczy w Twoim wierszu. Może to po to, by komuś było łatwiej, albo by zrobić miejsce drugiej mrówce. Nie wiem. Ale to pytanie pewno zostaje na długo w człowieku. Pozdrawiam. 
    • Dzięki. Pozdrawiam. 
    • @Poet Ka Och ...

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @andrew Rwany sposób przechodzenia od myśli do myśli imituje chaos, którego doświadcza człowiek w codziennym życiu.   Wiersz jest próbą, a raczej wezwaniem do stworzenia sobie własnego świata i ostrzeżeniem przed tłumem.   Dwa ostatnie, krótkie wersy, niczym zaklęcia, dookreślają, że „swój mały świat” to „swój kawałek podłogi” i „azyl”.   Myśl oraz wezwanie są kierowane do bliskiej osoby (nie w całym utworze- ponieważ pojawia się forma "z nią", jest to element tej rwanej struktury), ale także do wszystkich ludzi – a właściwie do każdego z osobna.   Moim zdaniem ten urywany sposób pisania oraz powtórzenie myśli stanowią największą siłę utworu, nadając mu indywidualny rys.
    • Sam tytuł ma dla mnie taką wymowność, że to wiersz o tym co zostało. W wierszu w zestawieniu do " kurtyny" odczytuje to tak, że kurtynę zawsze można podnieść, skorupa jest tym, co się ukształtowało. Każdy ma swoją skorupę po stracie. W wierszu mamy dwie strony skorupy lewą i prawą. Zastanawia mnie przedstawienie lewej jako pierwszej. Może sugerować swoje spostrzeganie " świata" . Mamy tu lewą dłoń,  to logika, zewnętrzna strona skorupy, to ona chroni mózg. Ona przewodzi prąd, który zabija to, co jest w środku.  Neuronoprzekaźniki się stykają, iskrzą się na " słomianym stosie się spalają " tu odczytuję słomiany stos jako coś kruchego, co szybko się spala. Po lewej stronie pojawiają się także " stare wyblakłe fotografie, które po dotknięciu ręki się rozpadają. Metalowa klatka pod ziemią , gdzie nie dociera światło- to dla mnie obraz, który odczytuję jako coś, co zostało ukryte, jest trwałe, bo z metalu, jednak zakopane pod ziemią, nie jest widoczne "gołym okiem". Tu jako jako coś w rodzaju wspomnień.  Dalej pojawia się pytanie : " Co tu się właściwie stało? ". Odpowiedź na nie jest taka, że to jest ciało podmiotu lircznego. On diagnozuje siebie jako kukiełkę, która jest poruszana dwoma nitkami. Następnie określa siebie jako drugoplanową aktorę w sztuce, której to podmiot liryczny  nie zapisał własnymi rękoma. Podmiot czuję pustkę, całkowity brak emocji. Bierze wszystko takim jakie jest, bez oceny - automatycznie.  Dla mnie ten wersy są obrazem tego, że podmiot wie, że to nie on kieruje swoim życiem. Nie ma nawet rąk, jest " poruszany za pomocą kruchych nitek.    Kolejne wersy pokazują sam stan wewnętrznych  uczuć, to prawa strona, która także  zanika.  Tutaj mamy emocje, dzieciństwo, rodzinny dom. Pojawiają się tu magiczne stuczki, snieżobiałe poduszki. To obraz tego, co kiedyś było  " magią czucia " . W zestawieniu do " zardzewiałych doniczek"  pokazuje obraz rodzącej się wewnętrzniej pustki. Te doniczki nasuwają mi na myśl zardzewiałe, czyli już trochę zatarte wspomnienia. Nikt ich nie " konserwował" dlatego zardzewiały.  Po raz kolejny pojawia się także obraz opadającej kurtyny, zamknięcie powiek. Spektakl życia jest skończony. Może zbyt daleka interpretacja, jednak odczytuję to tak symboliczną śmierć. W przenośni umieraja to, co pozwala być człowiekiem. To obraz pustki. Dalej pojawiają się po raz kolejny teatralne obrazy, tj. tekturowa zasłona. Podmiot słyszy swoje imię.  Pokuszę się tu o odczytanie iskierki nadziei.  Skoro słyszy swoje imię to dla mnie oznacza to, że jest w podmiocie lirycznym jeszcze odrobina "ja".  Z kolei  końcówka  jest pytaniem o to kim jestem i jaką rolę mam w swoim życiu.  Podmiot nie wie czy jest iskrą czy cieniem.Mamy tu bardzo jasne, trafne porównania. Jeszcze szuka siebie. Końcowe dwa wersy są odpowiedzią. Jest pionkiem na szachownicy życia. Potwierdza to, że jest sterowany. Kończy się słowami " Mój ruch".    @Mel666 To wiersz, który wywołuje refleksję aby zajrzeć w głąb siebie. I odpowiedzieć sobie na pytanie jaki będzie " mój ruch".  To bardzo dobre zakończenie, bo pozwala na to, aby każdy dokonał własnej diagnozy. Kiedyś napisałam wiersz o maskach, które nosimy. Dla mnie Twój wiersz ma podobny wydźwięk.  Czytałam w napięciu i swoją odpowiedź już znam.  Dziękuję za ten wiersz.  Pozdrawiam Cię serdecznie.   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...