Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

oczy niewidomego
w kształtach codziennych spraw
jednym pocałunkiem łamią język raju
który otwiera usta
zlizuje marzenia

unicestwia wszystkie urwiska
krawężniki
przemierza pustkę reguły zagubienia
jednym aniołem
skowytem zwierzęcia

ostatnie słowa dnia zapalają drzazgi wyobraźni

jak najdłużej – by nie przerwać
zabijając kataraktę – by nie umierać





*Warsztat wiersza Mariusza Rakoskiego i Agaty Lebek

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dawaj Krzysiu to słowo, tego nigdy dość dla wierszokletów ;)
Utworek dobry, właśnie słucham.
Ciekawe połączenie wokalne. Podoba się bardzo.
Dziękuję. Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Też szukałam w słowniku synonimów w wiki itp. i wydaje mi się, że unicestwianie jest bardziej na miejscu. Zobaczymy co powie Mariusz.
Na ten moment jest tak jak mówisz Kris ;)
P.S. Trafiłeś w dziesiątkę z muzą w mój dzisiejszy nastrój.
Dziękuję.
Opublikowano

zachodzą powoli na siebie
warstwami aż do jutra oczami szarady
w kształtach codziennych spraw
jednym pocałunkiem łamią język raju
który otwiera usta
zlizuje marzenia

unicestwia wszystkie urwiska
krawężniki
przemierza przepastną próżnię
kanon zatracenia
jednym żaglowcem
poruszać niebieskim
skowytem zwierzęcia

ostatnie słowa dnia zapalają drzazgi wyobraźni
zachodzą powoli na siebie warstwami
aż do jutra powieki


jak najdłużej – by nie przerwać
zabijając kataraktę – by nie umierać

Taka moja skromna propozycja... trudna sprawa ;D

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


hm mm... a to co? Mariusz co to za podstęp... wyjaśnij chyba mi/sie śni?
to jest w Zecie jak do tego podejść?
serdecznie - Jola
Mariusz był wycieńczony aktem twórczym i zasnął, ale jak wstanie - na pewno odpowie ;) :D

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Los poskąpił cudów i mocy  Pod władzą Saturna namacalnie surowy  Białko oka nabrzmiałe żyłkami  Człowiek w końcu dotarł do swych granic    Czucie się niekochanym, samotnym, przegranym...   A więc to w takie miejsca przeszłość prowadzi   To całe szalone piękno w wierszach i eksperymenty odbijające piękne i szalone życie Aż do dobitnej depresji, inercji    Czasem jeszcze się zdarza... Piękno  Zachwyt Studium osobnych, rzadkich przypadków    Teraz interesuje mnie Dobro Nie chcę zboczyć ze srogiej drogi  Karma wyjaśnia te szarpiące się losy  Widma Głosy    Mgła - piękna metafora iluzji    Wszystko się zaczęło od Piękna i Iluzji Taki był początek świata  Wymawiałem wtedy marzenia Podczas gdy rozgrywał się dramat    Pauza    Dramat istnienia dusz nazbyt swobodnych  Dusz przypominających podziemnego człowieka  W których gra melodia straty       
    • @Ajar41 Zuzanna w kurorcie w Sopocie Chce płacic w dolarach i złocie  Choć jest wielka dama Pierze majtki sama I wiesza je na każdym płocie.                      
    • Wyruszyły we trzy: Największa Marija Najśmiglejsza Pinta Najdzielniejsza Niña   Hej, hej, jak długi rejs Zbiega i znów się wspina Na stromej fali grzbiet Z piaszczystych wzgórz "Dziewczyna"   Zdobędą Nowy Świat Rozbije się Maria Gdzieś zaginie Pinta Sławna będzie Niña   Rei Lavrador, twój las Szkutnicy zaprzedali "Dziewczyna" czesze lok W lusterku morskiej fali   Karaka Marija Karawela Pinta Najszczęśliwsza Niña Z piaszczystych wzgórz te trzy     Rej Lavrador – Król Rolnik (Dionizy I) obsadził wybrzeża Portugalii lasami, z których drewno wykorzystywano do budowy statków morskich w dobie wielkich odkryć. "Santa María", "Pinta", "Niña" ("Dziewczyna") – uczestniczki pierwszej wyprawy Kolumba.  
    • Na co mi Twoje łzy    I sny    I wszystkie  Smutki świata    One nie przyniosą  Ukojenia    Ani nie zagłuszą Sumienia    Odejdę bez pośpiechu  Jeszcze tej nocy 
    • @kasia652 poruszający wiersz...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...