Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

to nie wypadający bark ani
gipsowy zgryw dla skrytobójców --
na plecach wyrósł mi kamień

kawał nagrobka z napisem: śp
śpi zabity po ulicach: „dzień
dobry” rozmowy diagnozy:

co za kamień na plecach?
unieruchamia to pana?
nie grzeb się! Matyś, coś jeszcze
powinno nas czekać

zagoi
się przyzwyczai

Opublikowano

Matyś? to o żałobie?
w sensie ogólnym?
w sensie indywidualnym?
o śmierci uczuć?
o bólach kręgosłupowych?

czy o tym wszystkim cuzamen?
buziak, Jimmy!
sorry, jeśli uraz Ci wykonałam lub na kamieniu przysiadłam
:))

p.s. jeśli to wiersz patriotyczny, to najlepszy!
buziak!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


bliżej niż poprzednicy, ale też daleko ;), bo chciałem tu pokazać, że życie jako zbiór tych wszystkich spotkań na ulicy, tych wszystkich "dzień dobry" jest lekkie, tylko jak się człowiek wpatruje w siebie zbytnio, to mu kamienie na plecach rosną i umiera w butach, z miejsca, bo z takiego patrzenia, jak pisał tuwim w sitowiu, nie ma już odwrotu,
zdrówko i dziękuję za czas poświęcony (nie poszedł na marne, wiersz napiszę od nowa),
Jimmy
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Lubię czytać twoje komenty - czysta ekspresja, zawsze dodasz coś, co mnie zwala z nóg.
Z moimi plecami nie jest jeszcze tak źle, byś nie mogła się na nich utrzymać, ale wiersz wyrzucę,
zdrówko,
Jimmy
Opublikowano

wygrzebałeś Jimmy bardzo fajną metaforę :)
Myślę, że każdy w coś tam przerasta i nie tylko przez grzebanie się
i nie tylko na plecach.
Masz talent do pisania świetnych scenariuszy, a ten wiersz nadawałby się
na jakąś ciekawą animację. Nic bym nie przerabiał, ewentualnie coś dorzucił, żeby podkreślić efekt.
Tylko wywaliłbym te dwukropki, no może zostawił jeden, bo reszta lekko bałagani. :)
Pozdrawiam.
PS
a pro pos cenariuszy:
www.youtube.com/watch?v=0SLkFL5r2oE&feature=related

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • „Bajkowy świat”   Tak chciałoby się powrócić w beztroski dzieciństwa czas, o drabinie lat zapomnieć i znów zaczarować świat.   Uwierzyć w żabią królewnę w płaszczu z kaczeńców i ros, na głowę włożyć donicę, by rycerz odnalazł swój los.   Iść zgładzić smoka srogiego, dłoń swej wybranki odzyskać, nie lękać się żadnych zaklęć, różą w jej oczach rozbłysnąć.   Zbudować z krzeseł i koców piękny, podniebny żaglowiec, by kraść skarby z wysp piratów, gdzie nie dotarł żaden człowiek.   Nosić w kieszeni dwa świerszcze, z kotem pogadać na płocie i poczuć osiki dreszcze w słonecznym, sierpniowym złocie.   Gdy mama z progu zawoła na obiad pachnący latem, w złotym powozie powrócić, z wyglądu – groźnym piratem.   Wspiąć się na grzbiet wielkiej chmury, co płynie białym okrętem, spoglądać na ziemię z wysoka pomiędzy gwiazd firmamentem.   Patyk zamienić w różdżkę, co wszelki smutek odgania, i z dziecięcą, dziką odwagą zasiąść z mamą do śniadania.   Czas biegnie, świat się odmienia, w lustrach twarze coraz bledsze, lecz w sercu wciąż żyją baśnie i sny najmądrzejsze, najlepsze.   Bo kiedy gaśnie dzieciństwo, nie musi umierać marzenie – kto nosi je wiernie w sercu, ten je zamienia w spełnienie.   Leszek Piotr Laskowski
    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...