Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jeśli tylko rzucisz się pod pociąg
w moje ramiona przekonaj się
całopalenie wcale nie boli
najbardziej

bez drgnienia powiek wykonam
operację na sercu, przytrzymaj je w dłoni

jeśli właściwe słowo wygryziesz
na nadgarstku
przetoczę ci całą krew
tylko zachowaj na języku
mnie opłatek

zabierz do domu

Opublikowano

Witaj Miss,

to nie jest nic rewolucyjnego, ale dobre: solidne, proste. Kompozycja ładna,

nieskomplikowana, krótka, we mnie uderza tymi prozaizmami i niby to

słowamami-banałami ("całopalenie", "krew"), niewyszukane, a jednak

działają na moje wyobrażenie estetyki lirycznej. Nastrój psychodeliczny,

podoba się. Nic bym nie zmieniał.

To Twój najlepszy wiersz - jak na razie :) Ale to tylko moje widzimisię.

Pozdarwiam
Mariusz :::)

Opublikowano

"bez drgnienia powiek wykonam
operację na sercu, przytrzymaj je w dłoni"

to najbardziej miss
w całość trudno mi się wgryźć, chociaż doszukuję się mistycyzmu, chyba, że kulą w płot;)

coś mi nie tak w puencie; wcześniej zachowaj, potem- zabierz, czy nie powinno być na odwrót: zabrać, a dopiero zachować?
a może:

tylko mnie
na języku
opłatek

zabierz do domu


sorki, wiem, że to nie warsztat;)
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Los poskąpił cudów i mocy  Pod władzą Saturna namacalnie surowy  Białko oka nabrzmiałe żyłkami  Człowiek w końcu dotarł do swych granic    Czucie się niekochanym, samotnym, przegranym...   A więc to w takie miejsca przeszłość prowadzi   To całe szalone piękno w wierszach i eksperymenty odbijające piękne i szalone życie Aż do dobitnej depresji, inercji    Czasem jeszcze się zdarza... Piękno  Zachwyt Studium osobnych, rzadkich przypadków    Teraz interesuje mnie Dobro Nie chcę zboczyć ze srogiej drogi  Karma wyjaśnia te szarpiące się losy  Widma Głosy    Mgła - piękna metafora iluzji    Wszystko się zaczęło od Piękna i Iluzji Taki był początek świata  Wymawiałem wtedy marzenia Podczas gdy rozgrywał się dramat    Pauza    Dramat istnienia dusz nazbyt swobodnych  Dusz przypominających podziemnego człowieka  W których gra melodia straty       
    • @Ajar41 Zuzanna w kurorcie w Sopocie Chce płacic w dolarach i złocie  Choć jest wielka dama Pierze majtki sama I wiesza je na każdym płocie.                      
    • Wyruszyły we trzy: Największa Marija Najśmiglejsza Pinta Najdzielniejsza Niña   Hej, hej, jak długi rejs Zbiega i znów się wspina Na stromej fali grzbiet Z piaszczystych wzgórz "Dziewczyna"   Zdobędą Nowy Świat Rozbije się Maria Gdzieś zaginie Pinta Sławna będzie Niña   Rei Lavrador, twój las Szkutnicy zaprzedali "Dziewczyna" czesze lok W lusterku morskiej fali   Karaka Marija Karawela Pinta Najszczęśliwsza Niña Z piaszczystych wzgórz te trzy     Rej Lavrador – Król Rolnik (Dionizy I) obsadził wybrzeża Portugalii lasami, z których drewno wykorzystywano do budowy statków morskich w dobie wielkich odkryć. "Santa María", "Pinta", "Niña" ("Dziewczyna") – uczestniczki pierwszej wyprawy Kolumba.  
    • Na co mi Twoje łzy    I sny    I wszystkie  Smutki świata    One nie przyniosą  Ukojenia    Ani nie zagłuszą Sumienia    Odejdę bez pośpiechu  Jeszcze tej nocy 
    • @kasia652 poruszający wiersz...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...