****

[Oluśka]

Rok czasu już nie palę.
I co mi to dało?
Cholerną frustrację z wielu powodów. Dlaczego najważniejsze i zarazem najtrudniejsze sprawy nakładają się na siebie? Jakby nie można było rozłożyć ładunku emocjonalnego i stresu na parę płaszczyzn…
Tak… zachciało mi się zostać matką, uspokoić wewnętrznego stwora, poukładać życie do końca i zacząć się troszczyć o przyszłość… Jasne. To też mi nie wyszło. Wiem, trzeba było nie rzucać palenia. Papierosy są rzeczywistym źródłem całego zła na świecie, a przez nieodwracalne zmiany, które zachodzą poprzez długotrwałe palenie tytoniu, nie zawsze można utrzymać równowagę życiową.
A coraz częściej przelatuje przez głowę myśl, że wszystko to, co robiłam i robię, robię i robiłam wbrew sobie, że to nie ja, nie ta prawdziwa.
Ale o co chodzi? Czy to strach prowokuje do podobnego działania? A gdzie moje wrodzone szaleństwo, którego nie da się okiełznać, jak się dobrze rozbuja? Gdzie w tym wszystkim jest mój duch, ten najprawdziwszy, kochający, szlochający i wiecznie natchniony?
Znowu zbyt wiele pytań wciska się do głowy. „Papierosa?” Nie, dziękuję. Zostawiłam was, porzuciłam, wykopałam ze swojego życia jak pijanego, zasikanego wieprza.
Kiedyś pomagały myśleć. Dziś trzeba sobie radzić z siłami natury bez wspomagaczy. A przydałoby się odfiltrować pewne sprawy, ustawić w szeregu i pogrupować.
Czasami stanie coś na drodze, cos niespodziewanego. Ani to ominąć, ani przeskoczyć I wstrząśnie życiem, poukładanym. Poprzewraca do góry nogami zasady, wykrzywi moralność. Oszaleją myśli, dziwacznie zacznie zachowywać się całe ciało. A duch powie: „Niemożliwe.” I nie będzie można nadążyć za własnym, osobistym wariatem, który, przebudzony, poleci wprost przed siebie, na złamanie karku. Nie będzie się oglądać za resztą, bo po co. Tu chodzi tylko o niego.
Tak. Wszystko może się pomieszać. Zupełnie bez sensu i nie wiadomo z jakiego powodu. Gdyby chociaż ktoś chciał wziąć odpowiedzialność za pewne wydarzenia? Niestety chętnych brak.
Ale dość o tym. Pewne sprawy zostawmy na potem...Na razie ciii…

[kasiaballou]

uśmiechnęłam się :)
takie życiowe, ale z dystansem i poczuciem humoru :))

[Oluśka]

Tak, tylko nie wolno budzić się, ...czasem...

[MARIUSZ RAKOSKI]

Dobre :) Świetny, wewnętrzny monolog, autorka poradziłaby sobie w bardziej

rozdmuchanych formach - daję urwać głowę, a rzadko to czynię :D

Swoją drogą - mówienie o papierosach, jako, że to jest "zło", to tak, jakby mówić, że

wojna w Wietnamie była dobra, ba, Holocaust był wcale nie najgorszy, WTC również...

Papierosy nikomu nie szkodzą, a jeśli już, to z własnego wyboru -

Poza tym, co ma być, to będzie :)

Pozdrawiam serdecznie autorkę
Mariusz :::)

[Oluśka]

Dzięki, że masz chęć do mnie zaglądać. A tych różnych płaszczyzn okropności bym nie stawiała razem.

Pozdrawiam :)

[MARIUSZ RAKOSKI]

No mam nadzieję, że jeszcze będę miał okazję zajrzeć... No równie dobrze tych

płaszczyzn mogło nie być :)

Pozdro
Mariusz :::)

[Marcin_Erlin]

Oluśka, Oluśka, szkoda, że taki krótkie, bo dobre.

[Oluśka]

Dzięki Marcinie za odwiedziny.
Myśl czasem tylko przebiega, a czasem zostaje na dłużej.
Pozdrawiam:)