Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



możesz kochać jak potrafisz
jadłospisem w blasku ud
pokuszeniem w każdym kącie
grą na flecie prosto z nut

w czterolistnej koniczynie
kochać możesz bez limitu
a czerwonych makach latem
od wieczora aż do świtu

jedno tylko zapamiętaj
miłość dzisiaj bardzo płocha
przegra wszystko bezpowrotnie
ten kto pierwszy powie 'kocham'

Tradycyjnej Parze wpisał się Emil :)
Opublikowano

Grabiczku, serdecznie i bezpowrotnie pozdrawiam i dziękuję za przestrogę.

czemu nie chce brzmieć gamami
sprytnie zwita fletnia pana
zagapiona w ud aksamit
niepoznana, niezaznana

jeśli brzmiała nie do pary
nie dziw się, że już nie dźwięczy
przeszły nocne czary - mary
próżno budzić sen dziewczęcy

zostało wspomnienie słowa
co się zdało kiedyś pestką
milknie w gardle, by od nowa
zabrzmieć resztką
reset
resztką

A resztka niech będzie milczeniem, Grabiczku! Cieplutko, Para:)

Opublikowano

nie każdemu, tu masz rację
tak odpowiem Bolesławie
wiatr pokochał raz akację
słoń pokochał mrówkę w trawie

tak się dziwnie miłość plecie
że jej nitki poplątane
nie odgadnę tego przecie
że na zawsze, że na amen

Dzięki Bolesławie;) Dobrej nocki, Para:) Odwiośniam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



odpuściłbym "głupio" z pierwszego wersu, wtedy płynnie przeszłoby się z tytułu w wiersz
Aniu napiszę tylko, że uwierzyłem wierszowi i jest to komplement:)
pozdrawiam
r
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


bardzo klimatyczny wiersz

najlepiej kochać po staremu
całując w sam środek powiek
nowe znaczenie dać imieniu
i słuchać w słów które wypowie

co wieczór oddać hołd Atenie
i słyszeć jak faluje oddech
żyć i pracować być promieniem
świecącym gdy przychodzi człowiek

pozdrawiam Jacek
Opublikowano

Dzięki Rafale: Przemyślę, ale "głupio" ma tu sens! "Mądrze" - rozumnie kochają się zwykli kochankowie, tu chodzi o "szaloną", "niewytłumaczalną", "ślepą" - a to znaczy, że głupio! Poza tym - co ja Ci tłumaczę! Przecie mnie rozumiesz! A może masz rację? Spróbuję. Dzięki, Para:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensisW takim razie, czekamy na opowieść, a od siebie gratuluję, ponieważ bardzo przyjemnie się czytało. :)
    • kiedy niebo jak ołowiany wór w krwisto tłumi wrota spiętrzonych głów gdy z cienia niemrawy odór rodzi ból barbarzyńsko się wolno wlecze w rów kiedy powietrze nabiera stęchlizny nabrzmiałej skąd umiera chciwość ten parszywy wróg jak pajęcze myśli w złość zaradcze chyli się to w chwałę rozwesela swą twarz o kamienny róg gdy słońce z zaćmienia robi więzienie i kraty nabierają ostatnie tchnienie zapomnienia i na sztormie w swe sidła rozprzestrzenia swe cierpienie żywy diament co mieścił swe padliny ze zranienia krzyże nagle z uskrzydloną ponętnością się zwalniają posyłając wątły cios anioła jak poganie co od czeluści się to drwiną a zmagają i nocami narzekają na los kościoła a w belce oko zaś spleśniałe w bezludnym dźwięku ktoś tu jęczy w mojej twarzy schyłek znów przegrałem mieczem zatykam groźny lęk co dręczy
    • Opłakuj, Córo królewskiego rodu, Hańbę Pana, królestwa upodlenie; Ach gdybyż te łzy, z twojego powodu Mogły ojca twego zmyć przewinienie!   Opłakuj - bo twe łzy są Cnoty łzami Dość się już wyspy nasze nacierpiały; I niech ci te łzy długimi latami W Uśmiechach Ludzi będą się zwracały! -   I Byron: Weep, Daughter of a royal line, A Sire’s disgrace, a realm’s decay; Ah happy, if each tear of thine Could wash a father’s fault away!   Weep – for thy tears are Virtue’s tears Auspicious to these suffering Isles; And be each drop in future years Repaid thee by thy People’s Smiles! –   Tym razem wiersz jest polityczny. Ową płaczącą damą jest Charlotta Augusta, córka Króla Jerzego IV, która będąc gorącą zwolenniczką Wigów rozpłakała się, widząc jak jej ojciec, wtedy jeszcze jako Książe Regent, publicznie poniża Wigów w osobach lordów Greya (tak, Earl Grey) i Grenville'a. Incydent miał miejsce w Carlton House, 22 Lutego 1812 roku. Charlotta miała wtedy lat 16 i wszelkie szanse na zostanie wyczekiwaną królową po swym bardzo nielubianym ojcu, lecz zmarła w połogu w 1821.  Co do wiersza Byron przez dwa lata ukrywał swoje autorstwo, ale w końcu nie wytrzymał i się przyznał do - było nie było - zdrady stanu. Miał szczęście, że sam był lordem. Hm, nabrałem dziwnej o tej porze ochoty na herbatę.   
    • @KOBIETA Progi, nogi, polskie drogi, na rozpędzie.. po krawędzie?    "Gdybyś tylko chciał"..   Bilet do Poznania kup, wybierz jedną z dróg, tu czeka każdy cal, za sennym progiem — tchu
    • @hollow man Cóż, dzięki za komentarz. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...