Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Co to jest, że
pozostawia taki ślad?
Nie zna to się na niczym,
jak sama nazwa też mówi:
to bardzo dobre, Mił-ooo
znów mam, Ość w rybie.

I rzeźbić nie potrafi
odkurzać również nie
często wprowadza rutynę
determinację- siłę?
Do baku tego nie wleje
pieczeni na tym nie usmażę
za rachunki nie zapłacę.

Więc po co mi to?
Nie wystarczyłby mi
szary świat pełen śmieci
spalin i pieniędzy
- twardością stąpających.
Ale czy czegoś nie będzie brak?

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



proponuję: "znienacka".

zatem:

miłość o zgodę nie pyta przychodzi znienacka
i rozgniata dużego chłopa-poetę na mokrego placka


to moja recenzja.

pozdrawiam
Opublikowano

Pierwsza miłość

Co to jest, że
pozostawia taki ślad?
Nie zna to się na niczym,
jak sama nazwa też mówi:
to bardzo dobre, Mił-ooo
znów mam, Ość w rybie

Autor zdecydowanie przed pierwszą miłością i przed pierwszym wierszem...
Koszmarne.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



:D

podpisuję się pod Almarem

a co? raz można
fajna taka miłość ogłupiająca
świat zasłoni
nie dogoni stada słoni
i na zawsze będzie pierwsza
zapisze w smutnych strofach
poeta
a miłość...?
już nie ta

:)
pozdrawiam, A.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Ten fragment jest bardzo fajny  Na nim można by było zbudować super narrację  Ja przynajmniej widzę w nim spory potencjał  Tu też jest ciekawa gra słów  Można by było dalej pociągnąć ten słowotok  Wyrzucić znak zapytania i wolnym nurtem dać słowom płynąć    Mam wrażenie że bardzo wiele chcesz przekazać i rwiesz ten wiersz  Czasami lepiej napisać mniej a i tak słowa wybrzmią    To tyle ode mnie mam nadzieję że nie uraziłam Cię swoim komentarzem  Pozdrawiam serdecznie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Mogę patrzeć i widzieć. Dane mi jest słuchać i trwać, Podążać na gapę ścieżką Prowadzącą w cud, Spoglądać w pąki serc I doświadczać rozkwitu. Praca jak praca. Wzloty i upadki. Gorzkie poranki i księżycowe noce. Misja jednak niezwykła. Bezbronny uśmiech, Motyle oczu, Pragnienie obecności, Kod, który łączy, a nigdy nie oddala. Brak pytań. Poczucie spełnienia. Wiara w sens.
    • @Kwiatuszek Prawdziwie "W hołdzie Brzechwie", z podobną radością i błyskiem w oku.
    • @Berenika97 @Jacek_Suchowicz @viola arvensis @wierszyki Dziękuję Wam za każde słowo — za to, że zatrzymaliście się przy tym wierszu i poczuliście jego ciężar. To dla mnie bardzo ważne, że ta historia zostawia ślad i porusza. Niestety to temat wciąż aktualny — i może właśnie dlatego tak boli. Czasem wystarczy jedno spojrzenie, jedno pytanie… żeby coś zmienić. Pozdrawiam serdecznie.
    • @Kwiatuszek Jest w tej ślicznej rozmowie coś bardzo znajomego dla mnie. Jesteśmy historiami swoich uczuć, które (w związku) postanowiły pisać dalszy ciąg razem, ale "pre-historyjki" zostawiły w nas ślady aksamitnych łapek lub pazurów, może iskierek, z Twojego wiersza. Są prawdziwe, inaczej nie zachowałyby tego błysku, ale leżą na półce "po drodze do ciebie". Były konieczne, żebyśmy My się odnaleźli razem. Bardzo ładnie piszesz, jakbyś malowała delikatnym pędzelkiem pastelami :-)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...