Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jesteśmy niekórtólarni. Nie mieliśmy komentować dzikiej twórczości Pelmana i wariacji na temat autorstwa Dawida. Ale taka już jest ta współczesna kórtóla poetycka wink.gif

szwagier
iiiii
zięć
iiiii
zięć
iiiii
zięć
iiiii
zięć
iiiii
zięć

przecinał
piłą
drewniane
bale
wytrwale

Pozdr. tongue.gif

Opublikowano

ojej, ktoś tu mistrza zgrywa... nieładnie... wszystko rozumiem, ale to jest ( o ile się nie mylę wink.gif ) wiersz Magdy... i to jest wiersz, niezależnie od tego co niektórzy o tym sądzą....
ciekawa jestem, do kogo się OYEY zalicza.... to znaczy jego "wiersze"....
hmmm.... wszystko rozumiem moje ludziska kochane, oprócz czepiania się bez sensu... zwłaszcza jeśli czepia się ktoś, kto nie ma do tego podstaw....
pozdrawiam...smile.gif

Opublikowano

A ja nadmienię jedynie, że ze współczesnością ten tekst nie ma nic wspólnego. Co innego, gdyby ktoś odniósł go do twórczości dadaistów, bądź futurystów. Ale cóż, może nie zdążyliście w szkole z materiałem?

Opublikowano

po tych wszystkich komentarzach żałuję po prostu
że nie jestem poetą współczesnym; oj poetą wspólczenym
nie jestem; nie jestem psia kość !

yyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyy

ups
ups

mówi żaba
do boćka

ups
ups !

skacze żaba na boćka
a bociek nie zając
nie ucieka!

ups
ups

śniadanko na trawie

ups
ups

miał bociek szczęście !

hehe...

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)
    • @andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)
    • @Berenika97Powódź od nadmiaru wszystkiego. Toniemy wszyscy, każdy na swój sposób. Każdy  trochę inaczej, ale łatwo nie zauważyć, że woda ciągle się podnosi. Pozdrawiam serdecznie :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...