Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

w piwnicy
koncert
na sto fortepianów
za każdym z nich
pijany pianista
grają
nocturne Chopina
dyrygent ma w rękach
Berettę i Glocka
gdy pociąga za spust
milkną
pociąga ponownie
gra orkiestra
pomiędzy instrumentami
tańczy primabalerina
w podartej kiecce
dziurawych baletkach
i flaszką whisky w ręku
na schodach widownia
kot
pies
kilka świń
i ja

tak

to zdarzyło się
naprawdę

w moim śnie
skurwysynu

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ja także uważam, że to dobry wiersz, gdyby tylko wyrzucić to jedno obrzydliwe słówko...
Poza tym człowiek upaja się - upija się - nie tylko alkocholem,
np;
jestem pijany - odurzony - ze szczęścia
oszołomiony z radości że was poznałem
padam na twarz ze zmęczenia (równoznaczne)
ta budująca rozmowa pod wierszem unosi mnie do gwiazd
bardziej niż hip hoppowy odlotowy haloween
mam totalną migrenę i zamęt w głowie pomimo tego
słowa same bezbłędnie wstukują mi/się w klawiaturę
czuję kosmiczne zawirowanie z podziwu do geniuszu... itd.

P.S.
jedno słowo w komentarzu 'kosz', albo 'niestety', to jest , jak jeden bąk pod wierszem :(
i jeszcze pytanie; czy pogodny człowiek pisze smutne wiersze (?)
propozycja; wykropkować publicznie sk........ bez względu na zdanie autora ;l a wiersz docenić :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • Los poskąpił cudów i mocy  Pod władzą Saturna namacalnie surowy  Białko oka nabrzmiałe żyłkami  Człowiek w końcu dotarł do swych granic    Czucie się niekochanym, samotnym, przegranym...   A więc to w takie miejsca przeszłość prowadzi   To całe szalone piękno w wierszach i eksperymenty odbijające piękne i szalone życie Aż do dobitnej depresji, inercji    Czasem jeszcze się zdarza... Piękno  Zachwyt Studium osobnych, rzadkich przypadków    Teraz interesuje mnie Dobro Nie chcę zboczyć ze srogiej drogi  Karma wyjaśnia te szarpiące się losy  Widma Głosy    Mgła - piękna metafora iluzji    Wszystko się zaczęło od Piękna i Iluzji Taki był początek świata  Wymawiałem wtedy marzenia Podczas gdy rozgrywał się dramat    Pauza    Dramat istnienia dusz nazbyt swobodnych  Dusz przypominających podziemnego człowieka  W których gra melodia straty       
    • @Ajar41 Zuzanna w kurorcie w Sopocie Chce płacic w dolarach i złocie  Choć jest wielka dama Pierze majtki sama I wiesza je na każdym płocie.                      
    • Wyruszyły we trzy: Największa Marija Najśmiglejsza Pinta Najdzielniejsza Niña   Hej, hej, jak długi rejs Zbiega i znów się wspina Na stromej fali grzbiet Z piaszczystych wzgórz "Dziewczyna"   Zdobędą Nowy Świat Rozbije się Maria Gdzieś zaginie Pinta Sławna będzie Niña   Rei Lavrador, twój las Szkutnicy zaprzedali "Dziewczyna" czesze lok W lusterku morskiej fali   Karaka Marija Karawela Pinta Najszczęśliwsza Niña Z piaszczystych wzgórz te trzy     Rej Lavrador – Król Rolnik (Dionizy I) obsadził wybrzeża Portugalii lasami, z których drewno wykorzystywano do budowy statków morskich w dobie wielkich odkryć. "Santa María", "Pinta", "Niña" ("Dziewczyna") – uczestniczki pierwszej wyprawy Kolumba.  
    • Na co mi Twoje łzy    I sny    I wszystkie  Smutki świata    One nie przyniosą  Ukojenia    Ani nie zagłuszą Sumienia    Odejdę bez pośpiechu  Jeszcze tej nocy 
    • @kasia652 poruszający wiersz...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...