Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Tylko matka i tylko ojciec
osoby co powinny być najdroższe.
Na ich twarze wystarczy że spojrzę
i krew gorąca wypływa na policzki.
Do kroćset! Do kroćset!

Szyją mnie spojrzeniami,
przez te swoje szare okulary.
Piorunują gestami
wzgardzają ramionami.
Gdzie miłość bez granic, którą sławi poeta?
Wsiąkła wraz z wiernością, wolnością?
Na smętarzu dla uczuć legła z honorem,
razem z moim sercem chorym?

Na śmiertelność cierpiąca dusza,
warta tyle spirytus który ścina mróz,
zlodowaciałem bez ognia rodziny,
bo zamiast uścisku i ciepłego słowa,
dostaję wciąż kpiny.
Wytykanie, przedrzeźnianie, lekceważenie,
grożenie, ględzenie,
sprawdzanie co kryją synowskie kieszenie.
I w ciągle te słowa indoktrynacji:
"Nie kochasz rodziców swoich i braci?"

Tak jak płytko sięga zrozumienie,
niech ten wiersz głęboko w szafce drzemie.
Bo jeśli zostałby odnaleziony,
ojca rozdrażni, lecz nie strąci korony.

Opublikowano

Kamil, ileż w tym Twoim pisaniu szczerości, ognia /nie mogę nie powiedzieć Ci - masz błędy w wierszu/ czystości w widzeniu spraw. Podjęta problematyka jakże wszechobecna. Szukaj drogi do porozumienia, wybaczaj - w życiu, w poezji krzycz, wykłócaj się, depcz, wyzywaj.... rozwijaj. Pozdrawiam i czekam :)

Opublikowano

Przy drugim wersie:
osoby co powinny być najdroższe.
miałem zakończyć, ale zauważyłem "do kroćset"
i pomyślałem... stylizacja? :)
Stylizacji nie ma, ale masz potencjał i warto poćwiczyć.
Przypomniałeś mi kolesia, który nagrał film o upierdliwych rodzicach.
Łaził cały czas z kamerą za nimi i nagrywał te wszystkie zrzędzenia :)))
Wyszedł świetny film. Myślę, że z tym wierszem mógłbyś zrobić to samo.
Trzymam kciuki, pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • A swoją drogą - koty. Kota się kocha tak, że nie zostawia się go na długo. On wraca zawsze własnym krokiem, jakby znał wszystkie ścieżki.   Z ludźmi bywa inaczej - im dziwnie łatwiej uchodzi, gdy odchodzą.   Może dlatego koty są tak bliskie sercu: wierne nie przez obietnice, ale przez samo bycie.    
    • @Berenika97Dużo tu już zostało powiedziane o wierszu. Oczywiście nietrudno jest skojarzyć tekst  z opisami stanów depresyjnych i  poczucia niemocy, zwłaszcza w odniesieniu do sytuacji, gdy wychodzi się z różnych psychologicznych zawłaszczeń. Wtedy nawet wstanie z łóżka jest przedsięwzięciem na miarę wspięcia się na Nanga Parbat, a zrobienie czegokolwiek, jakaś decyzyjność, sprawczość - całkowitą abstrakcją. Faktycznie, pomagają wtedy takie checklisty, jak ta opisana w pierwszej zwrotce. Jakiekolwiek działanie budzi lęk, bo osoba sparaliżowana jest poczuciem, że nic od niej nie zależy, zagubiona w niejasnych regułach świata, który do tej pory był  jej pokazywany przez chore, patologiczne filtry. To świetny obraz wyuczonej bezradności. I jeszcze do tego lekka domieszka fobii społecznej. Jak zwykle, Twoje studium przypadku zadziwia precyzją języka i przenikliwością umysłu.
    • @Arsis ja uwielbiam papa dance’owe nutki:) nikt nie ma takich z muzyków na świecie:)  
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Tak, masz rację. To jest bardzo trudne. Sport opisujesz jako dobrą szkołę pewności siebie, wiary w swoje możliwości, pokory i świadomej oceny własnej wartości, a także czerpania doświadczeń z tego, co się nie udało. Chociaż i w świecie sportu zdarzają się małe dramaty. No i w dyscyplinach, gdzie jednostki potrafią zarabiać fortuny, co prowadzi nieraz do choroby syfonowej, raczej trudno mówić o wychowawczej roli sportu...
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Tak, masz rację. Niezależnie od okoliczności, miejsca, czasu. Nawet wtedy, gdy mogłoby się wydawać, że nie ma już przestrzeni ani upoważnienia na obecność.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...