Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jak zwykle wyszedłeś o świcie,
w ten dzień ponury, grudniowy.
Na stole zostało nakrycie
i okruch chleba razowy.

Za rogiem zomowcom machnąłeś
przepustką mruknąłeś: cholera.
Pod murem pokornie przemknąłeś.
Przed rokiem dziś była niedziela.

Zmartwiłeś się wtedy. Pamiętasz?
Myślałeś - telewizor zepsuty.
Ze ściany odpadł kalendarz.
Do glancu czyściłeś buty.

Wtem z rąk ci wszystko wypadło.
Generał głosi orędzie.
Serce ścisnęło imadło.
Wojenny stan teraz będzie!!!

Za godność cele i kraty!
Apokalipsy trwa jazda.
Głowę podniesiesz - to baty!
Orzeł przykuty do gniazda.

Nadjechał autobus służbowy.
Twarze te same, pomięte.
Śpiące kołyszą się głowy.
A ty od jutra - na rentę.

Papiery już podpisane
i klucz oddany od szafki.
A gdy wyszedłeś za bramę,
wrony krakały i kawki.

Nagle ulica ożyła,
ściele się gaz, zamieszanie.
Wściekle syrena zawyła,
chciałeś schować się w bramie.

Za co mnie bijesz?! krzyknąłeś.
Jesteś Polakiem, nieprawda?
Hańbisz ten mundur, hej koleś.
I wtedy zgasła twa gwiazda.

Ja wiersz ten kładę na grobie.
Winnych do dziś nie ma za to.
Pamięć w mym sercu o Tobie
Na zawsze zostanie TATO.

Pamięci mego ojca zabitego 13 grudnia 1982 roku

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Charismafilos

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Święte slowa - wiadomo Prawda.  Natomiast to : Dotyczyło tego padołu łez. @FaLcorN uprzejmie proszę. To niechcacy.
    • @viola arvensis   Idzie przez życie krokiem pewnym. To ja, przypadek wierny.   Świat go niesie, z szorstkiej bawełny. To ja, serce z obejmy.     Pozdrawiam! Dziękuję za inspirację!
    • Witaj -  Z samotną ławką w parku porozmawiam jak z siostrą. - ale fajna rozmowa - pachnie piękną poezją -                                                                                                                     Pzdr.serdecznie.
    • @Poet Ka   powstrzymam się z odpowiedzią:)   bo jak zaczniemy tak do siebie pisać to internet zapełni się w siedem dni:)     ale co muszę to muszę.   Twoje słowa.   to tak jakbyś mną pisała albo ja Tobą.   zgadzam się z każdą myślą i z każdym słowem.   jesteśmy dziś na etapie totalnego zjazdu wartości w dół.   z przyjemnością to napiszę - ku zagładzie!   wielopłaszczyznowej.   totalnej.   było pięknie.   awangardowe ruchy literackie, malarskie, muzyczne.   kuźnie myśli.   amerykański jazz i kultura masowa.   i wreszcie lata sześćdziesiąte XX wieku.   epoka nylonowych koszul, jeansów i radia Luxemburg.   wolność.   nawet tutaj, za żelazną kurtyną.   ale zło się tliło.   najpierw głowy Ludwika XVI i Marii Antoniny w końskim łajnie, na bruku paryskiego placu.   później Adolf Hitler.   a teraz unia europejska.   i dramatyczny spadek wartości intelektualnej człowieka.   zboczeńcy, lumpy, terroryści.   i nagorsze.   ludzkość już z tej drogi śmierci nie zejdzie.   jadą łbami w dół z uśmiechem z tureckich zębów przyklejonymi na czaszkach bez rozumu.     a nieco inaczej ujmując słowa pewnego filozofa napiszę o pięknie które było tak:     "ta czaszka Poe już nigdy się nie uśmiechnie"     
    • Witaj - niby mało słów w tym wierszu a mimo dużo powiedziały -                                                                                                                 Pzdr.                                                                                                               
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...