Antyfona

[Mateusz Kielan]

Agnostyk prosi
Dobry Boże przebacz.

Nie opuszczaj Ironio
codzienna potrzebo
za rozedrgane chrapy
chwytaj czarne smutki.

Nike
dawna kochanko
czasem wspomnij jeszcze.

Czasie
lekceważenie i bezmyślność
wybacz.

Pobłażliwości
zoilom pozwalaj tokować
bezkarnie.

[H.Lecter]

Antyfona

Bardziej mi się kojarzy z " Modlitwą " Okudżawy...

Zoil nic tu nie ma do roboty. Wiersz mądry, tą najbardziej cenną, niekrzykliwą mądrością...
Świetne.

[Agata_Lebek]

Podoba się :)

[Leszek_Nord]

Rzeczywiście wyrasta z tradycji "Modlitwy" Villona. Przemyślane, nic nie zgrzyta, dobre. Leszek.

[Stefan_Rewiński]

Dobrze się myśli, z czytaniem trudniej.

[janusz_pyzinski]

piękna ta modlitwa-pozdrawiam

[śpiewającawoda]

Dalszych zdań nie rozumię więc skoncentruję się tylko na pierwszym. Słowniki definiują agnostyka
jako tego, kto uważa, że bóg jest niepoznawalny. Dlaczego więc agnostyk miałby prosić o przebaczenie tego co nie poznawalne? Agnostyk nie tylko wątpi w istnienie of the ultimate cause ale nie jest też w stanie pojąć uczuć of that which is unknown. Tak więc z punktu logiki to zdanie
staje się fiaskiem. Bóg to najtrudniejszy temat. Nie należy oczywiście mylić boga z wiarą. O wierze
jest łatwo pisać, to znaczy dla tego, co ją ma. Jeżeli interesują pana tematy egzystencjonalne
polecam gorąco Leśmiana. Można od niego dużo się nauczyć nie tylko o niepoznawalności boga,
ale równiż o tym jak napisać interesujący wiersz.

[Wilcza Jagoda]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

podobnie
:)