Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

  • Odpowiedzi 84
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

oddech morza morskiej piany...

Lecter, tylko mnie nie zjedz
ale to są wyżyny, ba! - szczyty! literatury amorkowej

jutro wpadnę poznęcać się jeszcze, ;)

edit: ale zapomniałam dorzucić, że tak w kwestii formalnej, to raczej dobrze gdy piana na morzu jest morska, a nie np piwna ;)

Opublikowano

Pierwsza zasada , to w tak krótkiej miniaturce nie powtarza się wyrazów, wiec jedno słowo ,, miłość" jest zbędne, gdyz to tylko literacka wata i niczego nie podkreśla nadając tym samym akcentu na zwrócenie uwagi czytelnika.

czasownik ----,,czeka" raczej jest chybiony do skrawka papieru wyciętego z ,, tygodnika"

przymiotnik ,, morskiej" zbędny też wata np piana morza ale jeszcze morska heh o ,,lechu" nie piszesz

ta której nie ma----- to jak to rozumieć jej nie ma , ale ją przywoła jedno zaprzecza drugiemu
przywoła ją

P LECTER skoro Pan nic nowego nie pisze, jak mitologiczny mit o Afrodycie i Pigmalionie przedstawiony w sposób, jak to nazwać, tylko plagiat zapisany we współczesności, gdyz to nie jest parafraza, pastisz, trawestacja, tylko bezwartościowy obrazek, lecz zapewne to nie jest poezja, a odwrócenie mitologicznego wątku na piedestał nie poleci.
Tak na marginesie to jako czytacz czego sie nauczyłem z Pana wiersza, jakie jest w nim motto i co ten wiersz mi przekazał. Jedno poplątał myśli o mitologicznej pięknej miłości i całym micie odnośnie Afrodyty. To ,że Pan urodził się wierszem, to jednak nie zmienia faktu, że jest to liryka. Ja urodziłem się człowiekiem i to myślącym. Jeszcze jest w tym wiele mankamentów, ale to już zostawiam Panu, gdyż nigdy nie odkrywam wszystkich kart, a to jednak jak mawiają ,, nauka nie poszła w las" jedynie ,,Ogary..........."

PS na bezsenność może pomóc ,, Dysk olimpijski" J Parandowskiego

serdecznie

bestia

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Pigmalion to chociaż wyrzeźbił swoją Galateę, czyli w jakimś sensie dostał od Afrodyty to na co zasłużył. A pewnie zrobił to dobrze, bo Afrodyta pod bublem nie zechciałaby się "podpisać".

A tu akt twórczy ogranicza się do "wycięcia z gazety".
No i co ja zrobię, że mi się to wszystko kojarzy z fascynacją nastolatka Dodą Robaczewską.
Mało przekonywujące to przeciwstawienie dla [u]banalności[/u] "wiersza o miłości Twoich własnych urodzin".
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Pigmalion to chociaż wyrzeźbił swoją Galateę, czyli w jakimś sensie dostał od Afrodyty to na co zasłużył. A pewnie zrobił to dobrze, bo Afrodyta pod bublem nie zechciałaby się "podpisać".

A tu akt twórczy ogranicza się do "wycięcia z gazety".
No i co ja zrobię, że mi się to wszystko kojarzy z fascynacją nastolatka Dodą Robaczewską.
Mało przekonywujące to przeciwstawienie dla [u]banalności[/u] "wiersza o miłości Twoich własnych urodzin".

Możesz mieć rację.

Dzięki.
: )
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Proszę o przetłumaczenie tego bełkotu, na język polski...

Wydaje się ,że w sposób logiczny wyjaśniłem Panu mój stosunek do ,, wiersza", gdyż mam takie prawo. Pan nie może zrozumieć komentarza i stosuje tani chwyt,, na język polski", to zbędne pisanie. Może by pomógł inny język, ale szkoda mi czasu na przekład, gdyż mój stosunek został ,, po polskiemu" napisany. Proszę nie czuć urazy, gdyż recenzja dotyczy ,,wiersza" nie Pana

serdecznie

bestia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


"urodziłem się WIERSZEM----------------------wierszem?
głupim banalnym WIERSZEM o miłości"---------wierszem

"morza morskiej piany"-----------morza piany lub morskiej piany

cóż bywają pomyłki i rodzą się banały...

:)))

serdecznie pozdrawiam-Jola
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Proszę o przetłumaczenie tego bełkotu, na język polski...

Wydaje się ,że w sposób logiczny wyjaśniłem Panu mój stosunek do ,, wiersza", gdyż mam takie prawo. Pan nie może zrozumieć komentarza i stosuje tani chwyt,, na język polski", to zbędne pisanie. Może by pomógł inny język, ale szkoda mi czasu na przekład, gdyż mój stosunek został ,, po polskiemu" napisany. Proszę nie czuć urazy, gdyż recenzja dotyczy ,,wiersza" nie Pana

serdecznie

bestia

Stosunek do wiersza ( uprawniony ! ), daje się jakoś wyłowić. Wyjaśnienia, zwłaszcza logicznego, nie odnalazłem we wspomnianym bełkocie.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


"urodziłem się WIERSZEM----------------------wierszem?
głupim banalnym WIERSZEM o miłości"---------wierszem

"morza morskiej piany"-----------morza piany lub morskiej piany

cóż bywają pomyłki i rodzą się banały...

:)))

serdecznie pozdrawiam-Jola

Tak - wierszem.
Nie - oddechu morza, morskiej piany.
Pomyłek nie ma, banał - być może.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


"urodziłem się WIERSZEM----------------------wierszem?
głupim banalnym WIERSZEM o miłości"---------wierszem

"morza morskiej piany"-----------morza piany lub morskiej piany

cóż bywają pomyłki i rodzą się banały...

:)))

serdecznie pozdrawiam-Jola

Tak - wierszem.
Nie - oddechu morza, morskiej piany.
Pomyłek nie ma, banał - być może.

bezsenność urodziła się wierszem o miłości...
i nie głupim...

ach Lecterku lubię banały ;)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Tak - wierszem.
Nie - oddechu morza, morskiej piany.
Pomyłek nie ma, banał - być może.

bezsenność urodziła się wierszem o miłości...
i nie głupim...

ach Lecterku lubię banały ;)

To peel urodził się wierszem o miłości, czego skutkiem bezsenność... ; )
Nienawidzę banału, nienawidzę tego wiersza...
Opublikowano

Galatea (Neptun VI) - jest czwartym poznanym księżycem Neptuna, nazwanym od Galatei, jednej z nereid z greckiej mitologii.

Galatea została odkryta w lipcu 1989 r. na zdjęciach zrobionych przez sondę Voyager 2. Otrzymała tymczasowe oznaczenie S/1989 N 4.

Ma nieregularny kształt i nie wykazuje śladów jakiejkolwiek modyfikacji geologicznej. Bardzo niska gęstość tego księżyca jest związana z tym, że prawdopodobnie nie jest on jednolitą skałą, ale zlepkiem materii, utrzymywanej razem przez siły grawitacji. Orbita Galatei znajduje się wewnątrz granicy Roche'a Neptuna, przez co siły pływowe działające na ten księżyc spowodują, że pewnego dnia zostanie on rozerwany, a jego pozostałości zasilą pierścień planety.

urodziłem się wierszem
głupim banalnym wierszem o miłości

Galatea wycięta z okładki tygodnika
czeka
aż z oddechu morza morskiej piany
ta której nie ma
przywoła ją
i ubierze w kamień


Tak mnie poniosło w nocy ;)
Zawsze dzielę Twoje wiersze na minimum dwie interpretacje, a później łączę je w całość.
Oddech morza morskiej piany nie jest taki zły, jakby się lepiej przyjrzeć ;)
Jeszcze pogadamy o tym wierszu. Zaczynam go lubić :P

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensis   utwór ten jest egzystencjalny, ponieważ stawia jednostkę w centrum wszechświata, zmuszając ją do konfrontacji z wolnością, lękiem i samotnością, a jednocześnie jest filozoficzny, ponieważ poszukuje ostatecznej Prawdy (jasności) w świecie pełnym pozorów (masek). to, co autorka obserwuje (ludzie noszący maski, sępy, wrony, bezsilność) to są właśnie te nietrwałe, fałszywe cienie są one nieprawdziwymi odbiciami (złudzeniami), a nie esencją rzeczywistości. autorka dokonuje ucieczki z tej jaskini. jej "płomyk w mej duszy" oraz stwierdzenie, że "wszystko jest jasne", oznacza, że osiągnęła poznanie Idei (Prawdy, Dobra, Piękna), które znajduje się poza sferą cieni. Jej Jasność to Wiedza o tym, że zewnętrzny świat jest tylko złudzeniem. Wniosek: Autorka nie tyle jest w błędzie, co już wyszła poza błąd. jej początkowe cierpienie bierze się z konfrontacji z fałszem i mrokiem Jaskini, ale finał wiersza jest triumfem poznania Prawdy, która niweczy ułudę. Wniosek: W tym ujęciu podmiot liryczny w pierwszej części wiersza cierpi z powodu przywiązania do iluzji (fałszywego świata), ale ostatecznie osiąga wyzwolenie (Moksza) poprzez uświadomienie sobie, że jej prawdziwe Ja (płomień w duszy) nie jest częścią tej ułudy. to jest kluczowy punkt widzenia i świetnie oddaje napięcie między subiektywnym postrzeganiem a obiektywną rzeczywistością w filozofii. Zacznę od tego, że autorka, jako podmiot liryczny, nie myli się w swoim przeżyciu. Jej ból, lęk i poczucie zepsucia świata są dla niej realne. jednak, stosując hipotezę filozoficzną (że świat w rzeczywistości nie jest tak zły), możemy powiedzieć: rzeczywistość jest dobra. jeśli świat zewnętrzny jest z natury harmonijny, piękny lub neutralny, a autorka postrzega go jako "brudny", pełen "masek", "sępów" i "wron", to rzeczywiście występuje błąd poznawczy. Podmiot projektuje swój wewnętrzny chaos lub zniekształcenie na świat zewnętrzny. Świat staje się zwierciadłem jej własnego "zamętu swej duszy". ...Przyjmiemy optykę Fenomenologii/Konstruktywizmu: Te nurty mówią, że to, co nazywamy "światem", jest zawsze konstruktem umysłu. Nie ma "świata w sobie" niezależnego od obserwatora. jeśli autorka skupia się na negatywach (zamęt, sępy, bezsilność), to ten negatywny świat dla niej staje się prawdziwy. wtedy jej "błąd" polega na tym, że nie dostrzega innych, pozytywnych lub neutralnych możliwości konstruowania swojej rzeczywistości. najważniejszą rzeczą w wierszu jest to, że autorka  rozumie ten błąd w finale! wersy o "maskach" i "zasłonach" pokazują, że dostrzega fałsz. jednak ostateczne oświecenie następuje, gdy przesuwa ona fokus: nie szuka już prawdy w tym fałszywym, zewnętrznym świecie ("choć ciemność dokoła"), ale we własnym wnętrzu: "płomyka w mej duszy nic zgasić nie zdoła". oznacza to, że: myliła się co do miejsca, w którym należy szukać prawdy. prawda nie jest w fałszywym świecie masek, ale w jej wewnętrznej Jasności. to jest moment przezwyciężenia błędu poznawczego. zamiast walczyć z fałszywym obrazem świata zewnętrznego, zwraca się do swojego Autentycznego Ja. konkluzja. jeżeli obserwowany przez autorkę świat nie jest brudny, tylko maski przez niego zakładane mają wymiar głupi czy komiczny,  to należy w tym rozumowaniu odnaleźć sens, który leży znacznie bliżej niż ocenia to autorka. śmiech bywa śmiertelnie niebezpieczny jeżeli odbywa się w rzeczywistosci świata, a jest tylko komedią jeżeli przebiega w wirtualnej rzeczywistości. Kartezjusz uczynił z wątpienia w zmysły i rzeczywistość (hipoteza "złego demona") metodę. złudzenie (wątpliwość) stało się dla niego narzędziem do odkrycia jedynej pewności: "Myślę, więc jestem" (Cogito ergo sum). i taka jest moja analiza tego głęboko egzystencjalnego wiersza który powstał z bólu spowodowanego banalnym mirażem. pięknie napisany wiersz :) i
    • A popili bejowie i woje bili popa
    • A lube chcę, Waniu. Tu i na węch cebula
    • A ty plemnik? Papkin Mel pyta
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...