Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

umie przekonać
zaskoczyć rozpoznaniem
bez zbędnych pytań
na które nikt
i tak nie odpowie

wyłonioną logikę
złamie w połowie
zazwyczaj nie daje
czasu do naprawy

długie życie powinno
nauczyć bliskości
z samym sobą aby
nie szukać winnych

gdy grunt zapalony
pod nogami
nie daje się ugasić

Opublikowano

już myślałem, że o Kierdziołku będzie, a tu taki poważny wiersz
i do tego mądrze gadający. Tytuł niby nie pasuje, ale z drugiej strony
nacechowany jest właściwym podejściem do zagadnienia.
Pozdrawiam
edycja:
ps
Dopiero teraz zerknąłem, kto napisał :)
Witaj Ewo, dawno tu chyba nie zaglądałaś,
tym bardziej miło, że z dobrym wierszem

Opublikowano

tak trudno zrozumieć
dlaczego ja?
jeszcze trudniej
a dlaczego nie?
potem
nie przeszkadza
bałagan
smakuje spalony kotlet
cieszą
rozsypane zabawki
zlew pełen naczyń
w nagrodę zmywajcie po sobie!

od nowa

witaj, Ewo, jesteś
:))

Opublikowano

Jesteś tutaj nareszcie!
A ja - nie wiedząc o tym - napisałam dzisiaj do Ciebie e-maila na poczcie prywatnej.
Kosie, co się dzieje? Pytam Cię i tam, i tutaj! Co jest, Dziewczyno???
Całusy gorące i życzenia zdrowia!!!
Joa.

Opublikowano
gdy grunt zapalony
pod nogami
nie daje się ugasić


dopadają rozterki, człowiek zadaje setki pytań, na które nie ma odpowiedzi, a może jednak są...w samym sobie?
wiersz składa się z sentencji do przemyślenia
:)
serdecznie pozdrawiam Ewo -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witaj HAYQ! serdecznie dziękuję za koment.faktycznie długo mnie nie było, ale
w miarę poprawy sytuacji będzie "mnie więcej". Pozdrawiam zimowo!:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Każdy wers, to jak dobra myśl, jak cytat do zapamiętania,
świetnie EwO!!!
oj Jagódko cieszę się z odwiedzin:))) Serdecznie pozdrawiam i dzięki wieeeelkie:))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Krysiu, wiesz jak to jest. Póki zdrowie dopisuje, to jest ok! Jak zachwieje to nie wiadomo
czego się trzymać. Bardzo Ci dziękuję za komentarzi serdecznie pozdrawiam:))
Opublikowano

"długie życie powinno
nauczyć bliskości
z samym sobą aby
nie szukać winnych"
Nie wiedziałam, mnie umiałam tego nazwać, ale tak właśnie
myślę i czuję od jakiegoś dłuższego czasu! Nie tylko myślę,
staram się.
Ten cytat wart jest zapisania w pamięci naszej na zawsze.
Piękny wiersz, cały. Peelce życzę, dużo zdrowia i pomyślności.
Najserdeczniej pozdrawiam
- baba

Opublikowano

Witam serdecznie Ewo - dawno ciebie tu nie widziałem -
i dlatego ucieszył mnie twój wiersz - wiersz jak już ktoś
wcześniej wspomniał pełen nadziei i optymizmu - cech
które tak bardzo pomagają zrozumieć otaczającą nas
rzeczywistość .
pozd. i życzę miłego popołudnia

Opublikowano

Ewo... to "cie" mogło sugerować jakiś "humorny" wierszyk, a tymczasem...
bardzo trafnie oddane myśli, czuć zniewalający podstęp krążącego "licha", które siedzi w ciele.
Bardzo dobre dwie ostatnie strofki, szkoda tylko, że nadzieja gdzieś milczkiem siedzi w kącie.
Jakoś smutno mi się zrobiło...
Miło było przeczytać coś Twojego, serdecznie pozdrawiam... :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Nata_Kruk świetne, uśmiechnęłam się pod koniec :⁠^⁠)
    • Czasem wezmę wiadomości na ruszt i prześledzę tok wydarzeń   wojny i kataklizmy pójdą w ruch i założą kaganiec na ziemię   tragedia oślepi mnie nie zrozumiem czemu tak źle   na drodze znów niespokojnie piję wino gniewu czemu tak nierozsądnie   prawica łamie zasady jeśli jakaś istnieje wybiorę siatkę tajemnic spisek węszę.  
    • Czerwony promyk świtu — jeszcze płaski zapodział się w krągłości ust gorących. Przy brzegu żółwie jak jaskry. Pootwierały ptaszęta gardła blade. Krople dzwonią za                                   wodospadem.
    • @Alicja_Wysocka Spoko, nic się nie stało, niektórym polityka za bardzo weszła w krwiobieg i nie widzą życia poza nią @bronmus45 A czy ja wspomniałem gdzieś Kaczyńskiego czy Tuska. Proszę zostawić swoje projekcje  gdzieś z boku. Skoro Młynarski nie chciał tego publikować, to Pan też nie powinien. A po drugie złamał Pan prawa autorskie, bo na publikację jakiegokolwiek utworu Wojciecha Młynarskiego potrzebna jest zgoda właścicieli praw autorskich, czyli prawdopodobnie rodziny.
    • Kolejny utwór z serii "Echo":     Wrzaski – słychać wiry, głosy Szczęk siekier, toporów, mieczy Z prawej, lewej śmierci ciosy I ból ludzki – człowieczy   Siekają ciała, wyblakła nadzieja Tylko krew i ścięte głowy W oczach upiornych cieni zawieja Tnie świat na dwie połowy   I sen, i prawda gdzieś pomiędzy W ferworze wzrok mętnieje I trwoga, i rozpacz, mrok nędzy Miesza się, pęcznieje   W krwi zwłoki – przeżyte Na zbrojach krwawe znaki Ciała pocięte, mgłą nakryte I ulga, bo ból znikł wszelaki   A tam dwóch krzyczy, śpiewa Wśród obłąkanych rycerzy Swym krzykiem żywych zagrzewa Bez modlitw, pacierzy   Ze śpiewem tną i walczą Mieczami i krwią świeżą Obecność swoją znaczą Pod stopami trupy leżą   Nikt nie wie skąd siłę I skąd biorą natchnienie A w środku krew przez żyłę Czerwonym strumieniem   Lecz buch i buch, i po chwili W błoto ciężkimi kroplami Martwi – ci co żyli W żyle krew nie strumieniami   Lecz martwą, zastygłą rzeką Co nurt swój wstrzymała I upiór pod powieką I śmierć uparta – wytrwała
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...