Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

femme fatale znika za Wisłą
chce na zawsze zapamiętać tę noc
w której Praga staje się kobietą

w bitwie na cztery noże
wygrywa dwoma szpilkami
cios za cios
cisza za ciszę

kołysanka uliczna
budzi szynową orkiestrę
tocząc kolejne koło mianuje ciemność
na dyrygenta

uczę się ją przedrzeźniać
po jaśniejszej stronie rzeki

Opublikowano

wszystkie wiersze autorki, które dotąd przeczytałam, tchną jakimś niezmierzonym egoizmem, który skąd się bierze - nie wiem. l'art pour l'art, ale takie, bo ja wiem, powierzchowne?
sama dobrze nie wiem, o co mi w takiej ocenie chodzi, ale miałam potrzebę zasygnalizowania swojego zdania, bo mi się w tym tekście wybitnie rzuciło w oczy.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


się Kasiu nie obrażaj, bo ja przeważnie mam podobnie
może nie aż tak w temacie tego-ego... ;)
hmm... może Twój sposób pisania ma jakiś związek z upodobaniem performance'u ?
to by mi wiele wyjaśniało ;)

ps. nieodmiennie kibicuję, :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


się Kasiu nie obrażaj, bo ja przeważnie mam podobnie
może nie aż tak w temacie tego-ego... ;)
hmm... może Twój sposób pisania ma jakiś związek z upodobaniem performance'u ?
to by mi wiele wyjaśniało ;)

ps. nieodmiennie kibicuję, :)
egoizm to złe słowo jest. ale jakiś taki ekstrawertyzm, performance właśnie. nie wiem jak to nazwać. pod powyższą bym się niżej podpisała ;)
Opublikowano

kołysanka uliczna
budzi szynową orkiestrę
tocząc kolejne koło mianuje ciemność
na dyrygenta

i gdzież tu egoizm ?
ładne

'Performance uważany jest za sztukę żywą rozumianą dwojako: z jednej strony jako osobisty, personalny pokaz artysty przed publicznością i bezpośredni z nią kontakt, z drugiej – jako sprzeciw wobec tego, co skonwencjonalizowane'
i ??????

pozdrawiam tylko, bo nie znam się na rzeczy :P

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Czy wiesz że cierpię tak jak ja wierzę w Ciebie czy wiesz że sensu nie widzę tak jak Ty widzisz sens we mnie   lekki krzyżyk stał się ciężarem nieme usta rozpaczliwie krzyczą słowa niewypowiedziane niesłyszalną modlitwą     co rano umieram na nowo proszę nie pozwól mi umierać wskrześ duszę pogubioną aby mogła sens zaśpiewać   Boże wiem że Jesteś nawet gdy mnie nie ma pozwól mi się podnieść rozbierz mnie z cierpienia   aby naga dusza mogła chociaż obmyć winy   w kropelce zbawienia
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...