Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

przymus powtarzalności

Intarsja Lumiere
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Intarsja Lumiere

Intarsja Lumiere

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

rozsypał się łanem
twych włosów splot
barwą miedzi drażniąc
wzrok mój spłoszony
złotą nitką ku słońcu
na błyszczącej przędzy
tańczy uniesień czas
wyliczony co do sekundy
zanim położysz rachunek
nieromantycznie
obok skarpetek w kącie
pośpiesznie rzuconych
alegoria szczura
wiem ale i tak wrócę

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

La Lumiere m'éclaire! Jest to pierwszy Twój wiersz, który zrozumiaem i który mi się bardzo podoba! Pisz takie jeszcze, merci! Pozdrowienia. Eugeniusz

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Stukacz
      Oczekiwanie

      Przez Stukacz · Opublikowano

      @Nata_Kruk   Ciekawie bardzo.
    • wiedźma
      Sucha łza

      Przez wiedźma · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Charismafilos  W tym wierszu czuć bezradność. Łzy mógłby by przynieść katharsis. Bardzo mocny i emocjonalny utwór.  Pozdrawiam serdecznie.
    • Stukacz
      Mrok

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Kolejny utwór z cyklu "Echo"     Rozsiane w przestrzeni obłokach Roje cząsteczek we mgle Ład nad łady po ich bokach Śmiertelny błysk promień śle   Kształty, kosmiczne cienie, mgławice Zbite w męczarni czarnego snu Podmuch głaszcze umęczone lice Bez pamięci o proroczym dniu   Zapłakała, wojna żniwo zbiera Serca z miłości rozbiera Dusze płaczą, łzy rzęsiste Czarne słońce promieniście Rzuca cieniem ból i mękę Rycerz z rycerzem ręka w rękę Z mieczem, tarczą i siekierą W powitaniu z nową erą Erą mroku i ciemności Z przyczyn rycerza złości   Mrok gęstnieje w powietrza wilgoci Wygnańcy w żywiole walczą, tną A księżniczki łza płynie i się złoci Cztery głowy pochylają się i gną   Proroctwo spełnione, zapłakała złota Pierwsza, za nią druga płynie łza Ciąży jak kark pod ciężarem młota Sen za snem płaczącą w sen kolejny gna   Zapłakała, wojna żniwo zbiera Serca z miłości rozbiera Dusze płaczą, łzy rzęsiste Czarne słońce promieniście Rzuca cieniem ból i mękę Rycerz z rycerzem ręka w rękę Z mieczem, tarczą i siekierą W powitaniu z nową erą Erą mroku i ciemności Z przyczyn rycerza złości   Czarne słońce, niebo czarne W dół doliny czarny rzuca blask Szary krajobraz, losy rycerzy marne Widać krew, słychać mieczy trzask   I dwóch z mieczami między tłumem W szale wpada w walki gąszcz Z natchnieniem, lecz snu bezrozumem Kąsają i walczą sprytem jak wąż   Zapłakała, wojna żniwo zbiera Serca z miłości rozbiera Dusze płaczą, łzy rzęsiste Czarne słońce promieniście Rzuca cieniem ból i mękę Rycerz z rycerzem ręka w rękę Z mieczem, tarczą i siekierą W powitaniu z nową erą Erą mroku i ciemności Z przyczyn rycerza złości
    • Alicja_Wysocka
      w połowie

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @LessLove Miałeś rację, raz jeszcze dziękuję :)
    • LessLove
      w połowie

      Przez LessLove · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka Całkiem fajniej, trochę "lżej". Dobrej nocy.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...