@Amber
Między nostalgią a niepokojem - dzieciństwo na peryferiach, gdzie zabawa graniczy z niebezpieczeństwem.
Twoja opowieść to nie sentymentalne wspomnienie, lecz obraz świata, gdzie trauma wojenna stała się krajobrazem, tłem dla codzienności.
Podkreśliłaś rolę matki -to jedyna postać dorosła, jedyna sprawująca kontrolę - ale w domu, w czterech ścianach. Niezwykły jest tu kontrast - na zewnątrz dzieci obcują z wojną i przemocą, w domu - z kapustą i kiełbasą. Niezwykły tekst. Pozdrawiam.
Tak cicho
tak pusto
na skrzydłach wiatru
szybuje słona
tęsknota
tulę spojrzeniem
fale
upadające na kolana
kamienie milczą
w zastygłej formie
oddechu
noc mruga
westchnieniem gwiazd
obejmując moje dłonie.
Tytuł nawiązaniem do piosenki Maanamu " Lucciola "
Autor fotografii: M.Lewandowska
@tie-break
Co po rozsypaniu języka? To chyba w jakieś eksperymenty powinniśmy iść. Albo w performance. Będziemy się porozumiewać plotąc supełki na sznureczku. Trochę już to robimy.
@Christine
To jest jak ból fantomowy po wyrwanej transcendencji.
Nie, nie... Bez prowokacji. Prowokacje dużo energii spalają, a my tu taki ciepły zapiecek budujemy.
@andrew
Dziękuję, andrew. Tak coś czułem, że będę mógł na Ciebie liczyć.
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się