Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Na drodze

Krzysztof_Kurc
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Agata_Lebek

Agata_Lebek

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Zrezygnowałabym z szeptu i wymieniła słowo dusza na coś o tym samym lub podobnym znaczeniu, ale brzmiące bardziej orginalnie (mniej zużyte).
U Franki przy oknach widziałam takie słowo np. ;)
Szukajcie a znajdziecie Kolumbie ;)
Ogólnie wiersz bardzo na plus.
Najbardziej ten wers:
zatrzymany po kolana w niepewności
Krzysztof_Kurc

Krzysztof_Kurc

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Zrezygnowałabym z szeptu i wymieniła słowo dusza na coś o tym samym lub podobnym znaczeniu, ale brzmiące bardziej orginalnie (mniej zużyte).
U Franki przy oknach widziałam takie słowo np. ;)
Szukajcie a znajdziecie Kolumbie ;)
Ogólnie wiersz bardzo na plus.
Najbardziej ten wers:
zatrzymany po kolana w niepewności

Monady? Tak, ciekawe w połączeniu z oknami.
Szept jako taki zużyty, ale w odmianie "szepce" wydawał mi się trochę jak po renowacji. ;)
Pomyślę, pewnie jak zwykle trochę to potrwa.
Krzysiek
zak stanisława

zak stanisława

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


nie zmieniaj duszy, bo ona jest taka jak mówią, ciało bez duszy to wampiryzm :)
nie można zastąpić duszy innym słowem, straci na koncepcji "duszy" jako takiej,
czytalam kiedys o nanocząsteczkach- niby to ma być ta dusza naukowo ujęta,
ech plotę,
a chciałm tylko powiedzieć, że wiersz dobry :)
szzcególnie z duszą:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Alicja_Wysocka
      Zima

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @LemertŁadnie.
    • Alicja_Wysocka
      dziwadło

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Sylwester_Lasota Ojtam, ojtam.  Dzień dobry Sylwestrze, dziękuję :)
    • Lemert
      Zima

      Przez Lemert · Opublikowano

      Przyszła zima niby jesień przegoniła   aby zieleń tego świata przykryć lodem   wciąż za szybko niczym pędem choć spóźniona   jednak w czasie w białym puchu tak jak matka   co to biedę swej dzieciny swymi dłońmi   okryć chciała by tę nędzę co świat widzi   choć na chwilę zatrzymała.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Berenika97
      Porcelanowy związek

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      S: „Kocham cię” to nie zgoda, żebyś sięgała po mnie tylko wtedy, gdy drżysz.   F: A moje „kocham” nie jest schronieniem, dla twoich wahań ukrywanych pod słowem troska. S: Nie jestem podstawką pod twoją samotność, ani miejscem, gdzie zsypujesz okruchy swego lęku.   F: Nie szukam kogoś, kto mnie uniesie, tylko kogoś, kto nie odstawi, gdy zobaczy pęknięcie.   S: W tym duecie nie chcę być spodkiem, przesuwanym tam, gdzie akurat ci pasuje.   F: A ja nie chcę być filiżanką, którą się stawia ostrożnie, ale nigdy nie bierze do ust.   S: Relacja to nie blat stołu, na którym muszę stale uważać, żebyś ty czuła się stabilnie.   F: Ja tylko próbuję nie spaść z krawędzi, kiedy ty milczeniem studzisz wszystko, co jeszcze jest gorące.   S: To, co nas łączy, nie jest już miłością, tylko mapą miejsc, które kruszysz ciężarem twoich potrzeb.   F: Moim błędem było wierzyć, że dasz mi ciepło, którego sam nigdy nie umiałeś utrzymać.   S: Nie jestem naczyniem do napełniania. Jestem tym, co zostaje, gdy przestajesz pić i odstawiasz mnie na bok.   F: Nauczyłam się, że mogę stać bez ciebie.   S: Nie zauważyłem momentu, w którym przestałem być potrzebny.   F: Bo zawsze byłeś potrzebny - tylko nigdy obecny. Po prostu - jesteś już zbędny. 
    • Berenika97
      Seans

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @infelia Ten wiersz to ciepła, intymna scenka małżeńska. Kontrast między przyziemnym początkiem (serial, ziewanie, poduszka) a lawiną wspomnień, która nagle wybucha. To bardzo realistyczne - właśnie w takich chwilach, na granicy snu, wracają najważniejsze obrazy. Koniec jest świetny - on śpi (albo udaje), a ona „powspomina smak pierwszego całusa" - i zaraz wraca do prozaicznego „oddaj kołdrę". To, co jest między romantyzmem a codziennością to istota długiego związku. Wiersz pełen ciepła o miłości. Bardzo mi się podoba! :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...