pragnienie międzywojenne

[piotr marcin]

zanim świat ten w czołgi znowu pouzbraja
ideolog platynowych nowych dni...
posklejajmy na rozstajach
bladych rąk zwaśnione zgraje
i to wszystko co w chaosie jeszcze tkwi...

przewidują tu powtórkę z Hiroszimy
noce dziwną jakąś łuną dzisiaj lśnią...
może razem ostudzimy
jak moskiewskiej tchnieniem zimy
te rozboje... które w planach jeszcze są...

wszystkich mężczyzn zdeformują znów mundurem
a kobiety będą im nosiły broń...
jeśli nam nie zmięknie skóra
i na dłoniach będzie uran
po powieki nas pochłonie bitew toń...

zastanawiam się czasami nad kosmosem
w którym gwiazdy piją światło sobie z ust...
czemu swoim gnani losem
w poszarpanych ciągle włosach
wciąż czekamy aż pociągnie ktoś za spust...

[Ela_Ale]

Nie potrafię użyć fachowej terminologii. Próbuję własnym "rozumem"(!) : Wyszedł piękny, poetycki poemat. Wiem, o czym autor chce ze mną rozmawiać, bez wydumanych wydziwiań, piękną polszczyzną, śpiewny w czytaniu. Wciąga momentalnie i pokazuje żywe obrazy dzieląc się ze mną ogromną emocją, która łatwo wnika w wyobraźnię i zaraża. Gratuluję i pozdrawiam. E.

[Ela_Ale]

Proszę darować masło maślane, ale to te właśnie emocje! E.

[Gość]

Można snuć wizje nie przestając jednak poddawać ich czujnej introspekcji,
W tym wierszu dzieje się więcej niż w sążnistych wierszyskach wielbionych u nas "słowolejów". Niemal namacalne odczuwanie, przedstawione zrozumianymi słowami, bez zbędnej poetyki wieloznaczności i głęboka treść.
Jak zwykle na dłużej zatrzymałeś mnie u siebie Piotrze Marcinie. Warto było.
Pozdrawiam serdecznie
Jola

[piotr marcin]

Serdecznie dziękuję za odwiedziny, pozdrawiam gorąco.
Piotrek Barański

[sylwiam71]

Brzmi jak apel, pobudza wyobraźnię, wyzwala emocje. Też jestem za wolnością, aczkolwiek ta wojna byłaby krótka, a po niej człowiek na widok człowieka płakałby ze wzruszenia, bo to byłby cud przetrwania.Do mnie dotarłeś :)