Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

samotny otulony szadzią lasek
w oddali horyzont przybliża Nowy Rok
choinki świecą lampkami
nie mogą się doczekać sylwestrowej nocy

ktoś strzela w chmury racami
na dnie stawu gruby połamany lód
nie do wiary że aż tak zmarznięty
zastanawiam się czyje emocje znalazły się pod wodą

czas wyłowić brudy zeszłoroczne
wykąpać je w ciepłej wodzie
z odrobiną nadziei na lepsze
po strudzonym starym

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Nie, nie,chodzi o ulice Księżycową na moim osiedlu pod lasem!
Bajka o każdej porze roku ...zapewniam!
Noworocznie i serdecznie!
Ania
Opublikowano

Nie pasuje mi ten wiersz ani trochę, ale być może powinnam poznać to magiczne miejsce, by dotarło co nieco więcej do mnie.

Alunko,
zdrowia, szczęścia i miłości w Nowym Roku :)

buziaczki
/bea

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dziękuję za czytanie ,dziwi mnie nieznajomość tak prostych znaczeń!

-Szadź (też: sadź) – osad lodu powstający przy zamarzaniu małych, przechłodzonych kropelek wody (mgły lub chmury) w momencie zetknięcia kropelki z powierzchnią przedmiotu .

lasek - młody las 3-4 ro letni
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


jak Górka Borkowska...to jestem na tak;):)pozdrowki aluno:)
Nie,nie Droga Bernadetto1 ,to moje tajemne miejsce zamieszkania!
Serdeczności powodzenie i spełnienia w Nowym Roku 2010!
Ania
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dziękuję za czytanie ,dziwi mnie nieznajomość tak prostych znaczeń!

-Szadź (też: sadź) – osad lodu powstający przy zamarzaniu małych, przechłodzonych kropelek wody (mgły lub chmury) w momencie zetknięcia kropelki z powierzchnią przedmiotu .

lasek - młody las 3-4 ro letni
Ale co to ma wspólnego z seksem? Nie mam pomysłu.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Ale co to ma wspólnego z seksem? Nie mam pomysłu.
A seks Szanowny Panie Stefanie ...zamarzł i to na dobre , przynajmniej w wierszu.
Serdecznie !
Tak blisko Nowy rok ,a my tu uwięzieni w ....poezji,,,,dziękuje!
Ania
No to seksualnego Nowego Roku, co tam...
Opublikowano

jak to może być że połamany lód leży na dnie stawu, z czego wnioskuję, że pod wodą?? zrób sobie drinka to zobaczysz ze lód pływa po wodzie, bo ma mniejszą od niej gęstość.
U Ciebie jak zwykle 'samotność, nadzieja, emocje', całość jak z kartki z życzeniami noworocznymi.
Dawno Cię nie czytałam, nie widzę żeby cokolwiek zmieniało się na lepsze.
Pozdrawiam aga

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • W jasną księżycową noc, Gdy skrzaty i chochliki podobne zjawom, Kłaniają się przyrody sekretom, Próbując sobie zjednać ich przychylność,   Skrzący w pełni srebrzysty księżyc, Odbijając się w setkach kropel wieczornej rosy, Zapytał wyniośle każdej z nich, Czy więcej swego blasku im użyczyć,   Te między sobą się naradziwszy, Opiniami swymi wymieniwszy się w skrytości, Nie czekając dłużej ni chwili, Odparły zaraz dumnemu księżycowi...   – Nie potrzebujemy twej łaski, Gdyż ty sam, choć taki dumny, Jesteś jedynie sługą naszej planety, Niczym paź królowej swej wierny,   A naszymi paziami , Oddanymi nam i wiernymi, Są niezliczone świętojańskie robaczki, To ich blaskiem nocami się cieszymy,   Bo tak naprawdę każda z nas Jest niczym maleńka planeta, Wszelakich niepojętych sekretów pełna, Strzeżonych przez upływający czas,   Nieprzebranych łąk połacie, Otulone wielkim zieleni płaszczem, Tak rozległe i ogromne, Niezbadanym są naszym kosmosem,   Bowiem niczym olbrzymie planety, Ukryte w czeluściach nieznanych galaktyk, Choć maleńkie także i my, Ukryte jesteśmy pośród tej łąki,   A ta niewielka pobliska rzeczka, Tak skromna, czysta i cicha, Jest nam niczym nasza Droga Mleczna, Równie co i ona tajemnicza,   Niczym gwiazd niezbadanych, Niedosięgłych, złocistych i skrzących, Także i nas maleńkich kropel rosy, We wszechświecie tym są miliardy...   – Wiersz ten dedykuję znakomitej poetce kryjącej się pod pseudonimem JaSnA7 w podziękowaniu za te wszystkie pochlebne komentarze jakie do tej pory pozostawiła ona pod wierszami mojego autorstwa.      
    • na pajęczej sieci moje serce ufne tak lekkie jakby nigdy nie widziało deszczu...   zdrada nie przychodzi z hałasem przychodzi nocą jak anioł w czarnym płaszczu siada obok i wygląda jak coś znajomego   dopiero później widzisz że każdy dotyk zostawił pęknięcie   co zrobi pająk kiedy ktoś rozerwie sieć rzuci wszystko?   czy zacznie od nowa dzień po dniu nić po nici   jakby nie pamiętał kto ją zniszczył?   to tylko sieć... powiedzą   to tylko kilka nitek rozciągniętych między gałęziami   Ale dla pająka   to dom to głód to życie   Więc wraca i buduje od nowa choć wie, że są rzeczy które przychodzą w ciemności   tylko po to... żeby sprawdzić...   ile jeszcze zostało do zerwania...
    • @Łukasz Wiesław Jasiński Jestem zagorzałym przeciwnikiem aborcji i jestem z tego bardzo dumny!!!
    • Spadają liście lekko spadają lirycznie spadam spiesznie i ja splatając dłonie w modlitwie. Falują moje włosy falują nieme słowa płonącym muśnięte zmierzchem... ...odradzam się od nowa. I biegnę w twoją stronę przenikam czas i przestrzeń pył z łez oprósza łąkę zroszoną ciepłym deszczem. Zza mgły dostrzegam cienie wciąż wyciągają ręce odchodząc w melancholii nim zniknę... ...spojrzę jeszcze...   Autor fotografii: Mirela Lewandowska

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...