Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

„Wyrwane z kontekstu”

nachmanka.
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

nachmanka.

nachmanka.

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Nie obchodzą mnie twoje brudne skarpety,
Czy twoja marna wypłata na koncie,
to jak wiele masz wad, a jak mało zalet.

To, czy spuszczasz po sobie wodę w toalecie
I czy zamykasz klapę od sedesu.

Nie obchodzi mnie, co robisz kiedy nie ma cię ze mną,
Chcę tylko, żebyś był przy mnie.
Chcę czuć intensywny zapach twojej koszuli,
Pachnącej jak proszek do prania.

Nie mogę dlatego na ciebie patrzeć cały czas,
Tylko od czasu do czasu – kiedy nikt nie widzi.

Anna_Para

Anna_Para

Opublikowano
Opublikowano

Jeśli tytuł jest Twój, nie stanowi cytatu z innej wypowiedzi literackiej, nie należy go brać w cudzysłów :) Przeczytałam wiersz z zainteresowaniem. Poszłaś w dosłowność! Popróbuj z metaforką! Pozdrawiam, Para:)

Baba_Izba

Baba_Izba

Opublikowano
Opublikowano

Wiersz jak najbardziej do WARSZTATU - GDY UTWÓR NIE CAŁKIEM GOTOWY,
w dziale BEZ LIMITU.
Po poprawkach mógłby wrócić do zapisu. Myśl jest całkiem oryginalna, choć prosta,
ale wykonanie może być lepsze:"twoje","twoja","mnie","ze mną, "przy mnie", "cię",
"twojej", "ciebie"; aż roi się od zaimków, a co za dużo, to nie za dobrze.
Zwróć się o pomoc w Warsztacie, radzę
i pozdrawiam serdecznie
- baba

nachmanka.

nachmanka.

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Dopiero zaczynam moją przygodę z poezją,
dlatego niektóre moje wiersze faktycznie mogą być nieciekawe.
Dzięki za zainteresowanie wierszem oraz cenne wskazówki,
które będą dla mnie motywacją do poprawy.
Pozdrawiam, nachmanka.

Ruffle_puffle

Ruffle_puffle

Opublikowano
Opublikowano

Jeżeli Pani dopiero zaczyna, to się ustosunkuję.

Dobrze, że wyznanie to jest szczere i lekko cyniczne. Brak tu ckliwych komponentów, rekwizytów i maślanych zwrotów, które cechują początkujących.

Jest za to prosto, dość dosadnie.

Pointa rozczarowuje - po pierwsze dlatego, że nie ma w niej żadnej metaforyki (a tak zazwyczaj jest, że jeśli wcześniej nie ma nic poetyckiego, to ostatnie słowa "robią wiersz"), po drugie - powtarza się czas. W przedostatnim wersie "cały czas", potem "od czasu do czasu". Radziłbym unikać takich powtórzeń, przez które tekst staje się mało profesjonalny.

Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • andrew
      zmęczona życiem młodość ..

      Przez andrew · Opublikowano

      @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @karenka
    • Annie
      71#

      Przez Annie · Opublikowano

      @Posem piękny wiersz. Szkoda, że tytuł taki nijaki,  jakoś ( przynajmniej mnie) zniechęca do czytania, a okazuje się, że wiersz wart zatrzymania :) 
    • Berenika97
      Resztki czerwieni

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @karenka   Piękny i bolesny wiersz. Ta cisza, zamknięte drzwi i naleśniki z truskawkami na końcu łamią serce. Kontrast między bólem a codziennym gestem miłości robi ogromne wrażenie. Pozdrawiam. 
    • Andrzej P. Zajączkowski
      Rudyard Kipling - Droga przez Las (The Way through the Woods)

      Przez Andrzej P. Zajączkowski · Opublikowano

      Zamknęli drogę przez las, Siedemdziesiąt będzie lat. Pogoda i deszcze zniszczyły ją jeszcze I teraz nie byłbyś zgadł, Że była raz droga przez las. Nim posadzili drzewa te. I pod wrzosem znika w cieniu zagajnika, Gdzie są smukłe zawilce. To tylko leszy wie, Że wśród turkawek gniazd, Gdzie borsuki tarzają się, Była sobie droga przez las.   Jednak, gdy wejdziesz w ten las Latem, wieczorną porą, Kiedy poczujesz chłód, od pełnych pstrągów wód, Gdzie wydry pogwizdują sforą, (W lesie mało widzą nas, Nie będą się bały.) Usłyszysz kopyt stuk i kroki końskich nóg I wśród rosy świst włosia śmiały, Biegnących kłusem stałym Przez ten samotny czas, Jakby świetnie swoją znały Zaginioną drogę przez las..., Lecz nie ma już drogi przez las.   I Rudyard: They shut the road through the woods Seventy years ago. Weather and rain have undone it again, And now you would never know There was once a road through the woods Before they planted the trees. It is underneath the coppice and heath, And the thin anemones. Only the keeper sees That, where the ring-dove broods, And the badgers roll at ease, There was once a road through the woods.   Yet, if you enter the woods Of a summer evening late, When the night-air cools on the trout-ringed pools Where the otter whistles his mate, (They fear not men in the woods, Because they see so few.) You will hear the beat of a horse's feet, And the swish of a skirt in the dew, Steadily cantering through The misty solitudes, As though they perfectly knew The old lost road through the woods... But there is no road through the woods.   od tłumacza: Rudyard w nastroju lirycznym. Myślimy Anglia i Las? Musi być Sherwood... Ale jest jeszcze jeden (przynajmniej) las. Dziś to South Downs National Park i o niego chodzi z pewnością. Tylko dwa słowa budzą kontrowersje i zaciekłe spory: keeper, w "Only the keeper sees". Jedni mówią, że to mistyczny duch lasu (stąd "leszy"), inni że całkiem ludzki normalny leśniczy (wtedy "leśnik"); oraz skirt w "And the swish of a skirt in the dew". Skirt to oczywiście spódnica, ale też włosie w końskim ogonie. Zatem: koń i kobieta, czy sam koń...?     
    • Berenika97
      zmęczona życiem młodość ..

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @andrew   Bardzo osobisty i wzruszający wiersz - te przejścia od letniej codzienności do głębokiej rozmowy z ojcem robią wrażenie. Ostatnie wersy o marzeniach są wzruszające. Pozdrawiam. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...