Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

I:
posypałem się
możesz mnie zbierać garściami
trochę znajdziesz w szklance
nie zapomnij tam sprawdzić
posypałem się
dzisiaj nikt tu nie przyjdzie
żaden obcy czy rachunek chyba że
lekarz ten co nie jest mężczyzną

ref:
dzisiaj mnie tu nie będzie
jutro nie będzie mnie tu
plecak noc papieros ostatni
pociąg gdzieś za siódmą górę
siódmą rzekę gdzieś
za siódmą górę
siódmą rzekę

II:
siedem wielkich miast
w ósmym możesz mnie poskładać
w ósmym spróbuj mnie skompletować
zanim przyjdzie po mnie zima
siedem wielkich miast
w każdym swąd i brudne okna
ściany uszczelnione ziemią
co wilgotna jest jak bandaż

ref:
dzisiaj mnie tu nie będzie
jutro nie będzie mnie tu
plecak noc papieros ostatni
pociąg gdzieś za siódmą górę
siódmą rzekę gdzieś
za siódmą górę
siódmą rzekę

III:
kiedyś przyjdę
nikt nie będzie wiedział
garść rubinów
ci złożę na podołku
kiedyś przyjdę
już nie będzie mrozu
najdelikatniejsze owoce
ci złożę u stóp

ref:
dzisiaj mnie tu nie będzie
kiedyś przyjdę będę tu
plecak noc papieros ostatni
pociąg gdzieś za siódmą rzekę
siódmą górę gdzieś
za siódme miasto
siódmy krzyk

Opublikowano

ot i anka: dzięki=). no tego kawałka akurat nagranego nie mamy, będziesz musiała na koncert wpaść kiedyś;). jak chcesz wiedzieć, czego się spodziewać, to zapraszam na stronkę, którą mam w sygnaturce albo do słuchania Małego Leksykonu Wielkich Zespołów w krakowskim Radiu Alfa (można słuchać w necie) w środę 30 grudnia=).

MARIUSZ RAKOSKI: no ale jak coś napiszemy to musielibyśmy Dodę złapać i zahipnotyzować (albo dać jej kwas) żeby to zaśpiewała;)

Jolanta S.: cóż, miłego śpiewania zatem i świąt wesołych=)

dzięki za komentarze=)
pozdrawiam
G.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



czemuż uważasz ją za cyfrę niespełnioną? siedem często występuje w różnorakich tradycjach i mitologiach. od bóstw /demonów o siedmiu rogach, siedmiu szponach, siedmiu parach oczu etc. po szamanów ałtajskich, którzy wieszali na szyi siedem figurek mających symbolizować siedem niebiańskich dziewic bodajże. więc tych miast nieprzypadkowo jest właśnie siedem. i nieprzypadkowo jest też miasto ósme.
pozdrawiam=)
G.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poeta o słowa prosi i dziwny obłok je przynosi.    
    • Mmm... Czy jednorożec jest różowy? Ciekawie tutaj, zazwyczaj tu tak jest.
    • @bronmus45 Odpowiedziałem. W 100%.  Używam 3 różnych nicków dla 3 różnych dziedzin artystyczntch. To jest po prostu Twoje słowo gdzie już stwierdziłeś, że jest cudze kontra moje slowo gdzie twierdzę że nie jest cudze.  Musisz się bardziej postarać by storpedować tą próbę wyrazu artystycznego w obronie tego co nam jeszcze pozostało. 
    • minimalizm skompaktowany w lśniącą gwiazdę drobny, czuły akt dotyku na czyichś ramionach brak kosmyków espresso na stoliku małość bez liku małe są torby i małe przedmioty w torbach noszą te rzeczy krótką chwilę ci, co dźwigani są przez niedorzecznie wielkie serca
    • @Somalija   Potwór ------   … nieskończona równina…   Szarozielony step…   …   Podmuchy wiatru… ― Świst astmatycznego oddechu ziemi, co wydobywa się ― gdzieś ― z głębin… ―   … nie wiadomo skąd…   …   … szepczą coś do mnie ― opuchnięte ― sine widma…   … poruszają strzępami ust ― ginąc w piskliwym szumie śmiertelnej gorączki…   W powolnym przepływie ― pęków atmosfer…     …   Dreszcz… Zimno...   … samotność…   Pod bosymi stopami ― martwa ― oślizła trawa…   …   Naznaczone nuklearnym żarem stalowe konstrukcje…   … betonowe ściany ― z rdzawymi smugami wieloletnich ― rakotwórczych deszczów...   …   Opuszczony bunkier…   … mój dom…   … kurz… ― pajęczyny… ― gruz…   …   Ciężkie kroki ― straceńca…   … chrzęst rozbitego szkła…   …   Obijam się o ściany ― wnikając w mrok ― wąskiego korytarza…   … za mną ― długa smuga krwi…   …   Rozpalone cząstki ― przeszywają ― straszliwie zniekształcone ciało… ―   … tłumiąc ― mdlącą wonią radiacji ― odór rozkładu…   …   Muskam drżącymi dłońmi ― wśród charczenia i jęków ― napromieniowane przedmioty…   …   … w kawałku lustra ― dostrzegam ― ogromne oko…   … wpatrujące się we mnie… ― nie we mnie…   (Włodzimierzz Zastawniak, 2017-09-15)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...