Nic już nie wiem...

[poszukujący sensu]

Przecież kochamy się
przecież obiecywaliśmy
że do końca życia
że nikt że nic
ale jednak chwila zwątpienia
rozterka
czy to ma sens
czy to ma przyszłość
nie wiem już co czuć
co myśleć
o Tobie o Nas
co ważniejsze miłość
rodzina Bóg
czy rzucić na szale
na jedną kartę
czy to będzie as
może to jeszcze nie nasz czas?
a co jeśli źle postawię
czy to będzie koniec
skończę sam bez perspektyw
bez Ciebie
nic już nie wiem
może się ułoży...
jakoś...
to przecież moje życie

[Judyt]

hmm..to mi bardziej wygląda na osobiste rozważania,
"nie troszcie się zbytnio o rzeczy tutejsze i przyszłe"
i przypomniał psalm o miłości
tyle mi się nasunęło, J. serdecznie

[Marcin B]

Wygląda to raczej jak podstawa do napisania wiersza. Trzeba by tu wyrzucić oczywistości, ułożyć to jakoś logicznie, pomyśleć nad wersyfikacją, bo wygląda, jak pisane prosto z głowy, bez dłuższego zastanowiania. Pozdrawiam ;)

[Nikodem_Ópatowski]

przedmówcy mają racje. Teraz musisz wybrać czy chcesz pisać tak dalej czy uczyć się pisać lepiej(czytaj Baczyńskiego, Szymborską , może jeszcze Koftę i wszytko z uznanych co lubisz).
jak na to forum to jeszcze słabo-a co do stanów w wierszu to więcej optymizmu.

[zdrojek]

Kolego trochę za prozaicznie jak na poezję. To przypomina taki jakby (ktoś wyżej już to napisał) szkic, z którego będziesz pisał wiersz, posługując się różnego rodzaju środkami stylistycznymi zamiast oczywistości. Pisz dalej.
Pozdrawiam

[Marta R...]

Wyrzucony potok słów, żalu, pretensji, krzyk strachu? co ja zrobię? pozdrawiam papatki zostawiam

[poszukujący sensu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Trafiłaś w samo sedno:)pozdrawiam:)