To Ezra Pound

[Mrucz mi]

mgły są gęste i białe jak zsiadłe mleko
blade i drżące jak twoja skóra
kiedy siadamy rankiem naprzeciwko siebie
na ławkach skradzionych z parku
powiedz mi jak ktoś mógł

i powiedz gdzie teraz spadają kwiaty
białe i ciężkie jak mgła
na czym chłopcy w duszny majowy dzień
wyznają swoje pierwsze grzechy
gdzie młodzież pije i zapomina
gdzie po północy siadają cienie
bezdomni palą pod latarniami
w powietrzu zimnym i szklanym

dlaczego ktoś ukradł właśnie dwie
i dlaczego musimy zachować pozory
te wszystkie reguły kłamstwa bańki mydlane
ty z bukietem od kolegi ja w sukience
ty czytasz jane austen ja jestem daisy miller
przebieramy się czekamy na skrzypienie bram
łamiesz wątłe łodyżki konwalii
wyciągam ręce

płatki na ramionach
zdejmuję sukienkę

[Pan_Biały]

aż nadto obrazowo-przymiotnikowo, mimo to dobrze się czyta
pozdrawiam
r

[Magda_Tara]

biało, tęsknie, miłośnie, pięknie,
nieustannie: mrucz mi! Mruczmi
:))
:*

[Oxyvia]

Ezra Pound - o ile mi wiadomo - był faszystą, antysemitą, homofobem, przeciwnikiem innych ras, orientacji seksualnych itd. Ale też genialnym poetą.
Mgła w wierszu jest w moim odbiorze wymuszonym na ludziach kamuflażem, przymusem ukrywania prawdziwych uczuć skłonności, własnej tożsamości. Młodzież pije, żeby o tym zapomnieć - o barierach i przymusie bycia kimś innym niż się jest. Nie ma miejsca, w którym można by się było naprawdę zwierzać. Bezdomność jest zjawiskiem tępionym, włóczędzy są likwidowani (tak odczytuję domyślną treść) - panuje faszyzm.
Peelki są homoseksualistkami, które ukradły sobie maleńki fragmencik rzeczywistości (dwie ławki):

dlaczego musimy zachować pozory
te wszystkie reguły kłamstwa bańki mydlane
ty z bukietem od kolegi ja w sukience
[...]
łamiesz wątłe łodyżki konwalii
wyciągam ręce

płatki na ramionach
zdejmuję sukienkę

Konwalie - symbol niewinności- są tu połamane: nie da się być niewinnym i kochać homoseksualnie - w tym świecie to jeden z najcięższych grzechów.
Tak rozumiem wiersz i bardzo mi się podoba.
Pozdrówka.
Joa.

[Baba_Izba]

Moim zdaniem jest to wiersz, który warto przeczytać,
pozostaje w pamięci, porusza obrazem.
Pozdrawiam
- baba

[Somewhat Damaged]

Wiersz odczytuję podobnie do Oxyvii. Pięknie i obrazowo przedstawiona tajemnica, dylemat niewinności i grzechu. To wszystko owiane delikatną, drżącą mgłą.
Pozdrawiam :)