Suma blizn.

[Doskonale nieobecna]

We wtorkowy poranek, gdy się obudziłam, nie było cię obok. Szukałam po omacku, ze wciąż zamkniętymi jeszcze oczami. Leniwie i nie do końca świadomie, kazałam obu dłoniom przemierzyć odległość śnieżnobiałej, pachnącej miłością pościeli, wzdłuż i wszerz. Ani śladu. Otworzyłam jedno oko, niespiesznie i ostrożnie, oślepiona blaskiem słonecznych promieni wdzierających się zza zasłon do pokoju. Po chwili oba już wlepiały się w tę głośną jak wykrzyknik pustkę prawej strony łóżka.

Odszedłeś. A może wyszedłeś tylko na papierosa, bez słowa, nie chcąc mnie niepotrzebnie budzić. Za chwilę wrócisz, jak gdybym nie siedziała tu z przerażeniem wymalowanym mimiką. Pogłaszczesz po włosach, uspokajającym gestem i pocałujesz w czoło delikatniej od motyla siadającego na kwiecie. Wyszeptasz czułe wyznanie i przytulisz się ciepłym ciałem do moich pleców, pośladków i łydek. Gdy nie będę mogła zasnąć, zaczniesz liczyć moje blizny, wymyślając niezwykłe historie o ich powstaniu. Zasłuchana zasnę z głową na twojej piersi, a kołysanka rytmicznie bijącego serca będzie mi towarzyszyć do kolejnego poranka spędzonego w twoich ramionach.

Łudziłam się pokrzepiająco. Jest już sobota. Wieczór. Ciebie nie ma wciąż.

[Aleks Kleks]

"Po mojej stronie łóżka jakaś kobieta
w przerwie między łopatkami trzyma
rękę na dziecięcych grabkach. Jeśli -
odpowiadam skrzypnięciom - nie sądzę."

pozdrawiam

[Marcin_Erlin]

Wiem, że to nie wypada. Wchodzić tak z butami do czyjejś sypialni, ale skoro przytargałaś ją na portal, to jestem."...pocałujesz w czoło delikatniej od motyla siadającego na kwiecie. "- bzdury. Zacznij karmić motyle, to jakiś Zenek, Tadek, Romek czy insze męskie indywiduum będzie Ci jadło z ręki. A tak... Ni ma.

[Doskonale nieobecna]

@Marcin Erlin
To nie jest moja sypialnia, także nie obrażam się ; ). Tekst jak najbardziej, od wu do żet, zmyślony. Faktycznie z tym motylem nie do końca przemyślany tekst. Pojawił się w głowie, więc zapisałam bez dłuższego zastanawiania, ot. Dzięki za opinię.