Znajdź zawartość
Wyświetlanie wyników dla tagów 'autor' .
-
już rozumiem, o tym mówię: ruszyłem głębiej to tam stały zbite czyny gdzie szkło się wala po asfalcie światło pada nazbyt wnet uważnie krążą metalowe drogi zabierając tego co mu dałem wenę niegdyś rzekłem; ‘to prawda! Całość jeszcze pełnią wejdzie!’ szare, stoją drzwi otworem by odkryć aż za dobrze znany regał krzesło skrzypi, gdy zasiadam wieje w tym pokoju zewsząd, brak kurzu interesująca wymiana rozlega się pukanie głos, jakby poznaję mówi barwą, tak znikomą treścią zadziwia otóż ktoś w tej ciszy, szuka kogoś nikt nie stoi jednak w progu kartki nie dotarły który to już raz w tym tygodniu? Otóż, tędy owędy przeprowadzam się pod kontrolę śpię pod ciepłym drzewem tylko na moment płonie słońce w śnieżną noc stoję w podartym kapturze z muru spostrzegam- urwał się prąd czy kiedykolwiek wyjdę, czy kiedykolwiek ucieknę stąd? ów człowiek umarł? A nuż, to ja nie pamiętałem? Czemu ludzki oddany duch, kiedy może on na dobrą sprawę, odejść? Bo prawdą jest, że nie-pamięcią zapomnieć to wszystko chciałem
- 2 odpowiedzi
-
1
-
- biografia
- melancholia
- (i 19 więcej)
-
Piszesz opowiadania w klimacie horroru? Lubisz historie pełne grozy? Najwyższy czas, aby usłyszał je świat️! Daj się poznać szerszej publiczności. Wystrasz swoją historią znajomych i rodzinę. Wyślij nam swoje opowiadanie, a być może usłyszysz je na YouTube, przeczytane przez profesjonalnego lektora. Warunek jest jeden — musisz nas porządnie przestraszyć. A co powiesz na swoje nazwisko w czołówce filmu? Jeśli świat strachów nie ma przed Tobą tajemnic, nie wahaj się i napisz do nas: www.szeptyhorroru.pl Zapraszamy twórców do aktywności. Zespół Szepty Horroru.
-
Nie ma nadziei dla poetów Zamknięte we własnych ciałach Piękne dusze...ach piękne dusze Docenione dopiero po śmierci Za życia śmiech, czasem wzruszenie Dla poetów nie ma nadziei Wielcy odeszli, ostały się dzieła Nadal trwają w pamięci, w teorii Co po utworach, tomikach, słowach? Fragmenty rozkruszone na kawałki Nie ma nadziei dla poetów To cnota zbędna, blokująca Sztuka rodzi się bez nadziei Sztuka rodzi się w beznadziei Kto posiada nadzieję nie jest poetą Bo dla poetów nie ma nadziei Zapraszam do dyskusji i na instagram @tojuzwiersz
-
myślipisaneczarnąklawiaturąemocje,dusza,miłość,poezja,tekst,myśli,twórczość,życie,słowa,mocsłów,przeznaczenie,autor,uczucia,mrok,tęsknota,love,people,samotność,charakter,sentencje,związek,życiowe,relacje,mężczyzna,kobieta,proza,dark,darkness Anioła Twarz
Gość opublikował(a) utwór w Proza - opowiadania i nie tylko
Anioła Twarz Autor : Robert John .... pragnę pewnej nocy aby ..... kiedy zamknę oczy ..kiedy odpłynę łodzią drewnianą w daleki rejs snu by tam była Jej twarz która zapamiętam .... Pokocham i przeszukam cały Świat w poszukiwaniu szczęścia i spełnienia Przeznaczenia i Miłości !.!.!. bo warto przeżyć cale Życie szukając tej jedynej ...aby być naprawdę szczęśliwym choćby przez jedna minutę... Tak krotko a Tym samym tak długo ... Bo to co Piękne jest szybko się kończy a Miłość To najpiękniejsze uczucie i najcudowniejszy powód do Życia ....