Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Christine

Użytkownicy
 Pokaż profil  Zobacz aktywność

  • Postów

    640

  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

 Typ zawartości 

Treść opublikowana przez Christine

  1. Christine
    @Berenika97 Jakby coś miało się załamać. Czuję napięcie. A potem pustkę.
  2. Christine
    @Berenika97 Piękny wiersz. Twoje słowa są chłodne. Jak światło przed świtem. Dlaczego obecność w wierszu jest niedopełnieniem?
  3. Christine
    @Berenika97 Super,ale trochę przygnębiająco. Prawdziwie!
  4. Christine
    @Łukasz Jurczyk Nasz upadek nie zaczął się na widok naszych saris. On zaczął się w chwili, gdy kazano nam cofnąć się o krok. :)
  5. Christine
    @Migrena Przekażę jej :) Lubię, jak tuli, zwłaszcza jak promienie słoneczne gładzą policzki i ręce. Dziękuję! :)
  6. Christine
    @Migrena :) Jesteś uroczy w tych podziękowaniach. :)))
  7. Christine
    @Alicja_Wysocka Jakże czułe studium tęsknoty. Najbardziej ujęła mnie personifikacja ciszy - to, że siada ona obok i zostaje na noc. Często boimy się milczenia, a tutaj staje się ono towarzyszem, kimś bliskim, kto nie ocenia, tylko po prostu jest. Piękny wiersz.
  8. Christine
    @Migrena Dla mnie jest to wiersz o erotycznej transcendencji, gdzie fizyczność staje się metafizyką, a ciało- bramą do innego porządku istnienia. Język jest totalny, konsekwentny w swojej intensywności. Nie ma tu romantycznej subtelności. Miłość nie jest uczuciem lecz przemianą ontologiczną. Pozdrawiam. :)
  9. Christine
    @Łukasz Jurczyk Jak zwykle świetne! Wstęp przypomina , że faktycznie często tak było.Od razu przypomniały mi się Termopile. Dużo się dowiaduję o tej wyprawie. Dziękuję!
  10. Christine
    @Berenika97 Świetnie to ujęłaś od strony psychologicznej.:) Sporo jest manipulacji miękkiej- bohater na końcu zatrzymuje swoje prawdziwe uczucia dla siebie, wypowiadając kłamstwo.Oszukuje wszystkich - z sobą włącznie. Super tekst. !
  11. Christine
    @Berenika97 Bardzo poetycko:)
  12. Christine
    @Simon Tracy Bardzo mi się podoba sposób, w jaki stopniowo odsłaniasz tajemnicę - od niepokoju po zgrozę, aż po nieuchronne przeznaczenie. Motyw klątwy i dziedziczenia winy świetnie współgra z morską symboliką. Czuć inspirację Lovecraftem, ale historia ma własną tożsamość. Dobry tekst! Gratuluję!
  13. Christine
    @Simon Tracy Bardzo ciekawe! Jest kontynuacja. :)
  14. Christine
    @Łukasz Jurczyk Nie biorą nas do niewoli. Niewolnik musi jeść, a oni nie chcą dzielić się życiem z duchami. Pozdrawiam.:)
  15. Christine
    @Simon Tracy Innsmouth na polskim gruncie - i to powiedziane z uznaniem. Rodzina z wyspy mórz południowych, tiara, transformacja ciała, kult Dagona - wszystko zagrane pewną ręką, ale z własnym głosem i rytmem. Gratuluję!
  16. Christine
    @Simon Tracy Lovecraft po polsku i to zrobiony naprawdę dobrze! Ten skarb z muzealnej gabloty chyba nie da mi spać. :)
  17. Christine
    @Migrena Z wzajemnością! :)
  18. Christine
    @Migrena Wspaniały tekst! Oryginalne metafory - Twoje! Niesamowita kosmologia i stwarzanie świata! Jestem pod ogromnym wrażeniem! Pozdrawiam:)
  19. Christine
    @Migrena Tekst, który trzeba czytać z pewnym dystansem, bo nie jest jednoznaczny. Z jednej strony potrzebne są "gumowe rękawiczki", a z drugiej podpisuję się pod interpretacją Bereniki. Wielkie brawa w obrazowaniu! :)
  20. Christine
    @Berenika97 Bardzo mnie poruszył ten wiersz, mam obraz tego zdarzenia przed oczami! Pięknie i mimo wszystko delikatnie ukazane.
  21. Christine
    @Łukasz Jurczyk To nie jest tekst o oblężeniu.To o tym, jak człowiek umiera przed śmiercią.Bardzo poruszający.Świetny!
  22. Christine
    @Łukasz Jurczyk Wspaniały tekst -porównanie dwóch filozofii życia,które zawsze kończy się tym samym. Pozdrawiam. :)
  23. Christine
    @Berenika97 Dzięki! Ale chyba już mi zabrakło pomysłów. :)))
  24. Christine
    @Berenika97 gwiazdy udają, że są blisko, byśmy nie bali sięmroku
  25. Christine
    @Berenika97 czarne chmury kupują mrok by ukryć własny strach
×
×
  • Dodaj nową pozycję...