Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Berenika97

Użytkownicy
  • Postów

    8 305
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    185

Treść opublikowana przez Berenika97

  1. @Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)
  2. @Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)
  3. @Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Czasami lubię mrok, gotyk i apokalipsę. To taka odskocznia od "ładnych obrazków". :) Serdecznie pozdrawiam. :)
  4. @Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Ucieszyła mnie Twoja opinia. :) Serdecznie pozdrawiam. :)
  5. @Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Zależało mi, aby był właśnie bez patosu. Serdecznie pozdrawiam. :)
  6. @Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :))) @Czarek Płatak W punkt trafiłeś tym słowem, co w serce uderza, Gdy czas, ten rzemieślnik, wspomnienie rozbiera. W tej wąskiej szczelinie, gdzie obraz się mrozi, Pamięć jeszcze tuli, choć nicość już grozi.
  7. @Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :)))
  8. @Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :)))
  9. Berenika97

    bursztynowe

    @Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :)))
  10. @Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :)))
  11. Berenika97

    zięba

    @Poet Ka @Czarek Płatak Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam. :)
  12. @Czarek Płatak Bardzo dziękuję! To, co napisałeś jest piękne, i jednocześnie to mój pogląd na miłość i definicję człowieka. :) Serdecznie pozdrawiam.
  13. @Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Przed takim czytelnikiem jak Ty - nic się nie ukryje! :))) Pozdrawiam.
  14. @Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Otóż to! Serdecznie pozdrawiam. :)))
  15. @Czarek Płatak Niewątpię! Wrócę do niego jutro, jestem ciekawa, czy znajdę :)
  16. @Christine Bardzo dziękuję! Ten maruda już się pogodził, że nie może nic zrobić:) Serdecznie pozdrawiam. :) @Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Chyba nie mamy innego wyjścia, jak tylko przeżyć - staram się o to "po swojemu". Serdecznie pozdrawiam. :)
  17. @Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Tak, masz rację. Chciałam ukazać walkę z uzależnieniem, przegraną. Serdecznie pozdrawiam. :) @Wiechu J. K. @Christine Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)
  18. @Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :)))
  19. @Poet KaBardzo dziękuję! Pozdrawiam. :))) @Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :)))
  20. @Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Oj, tak! Sens kapituluje, głowa nie pracuje tylko frustracja świetnie się czuje! :))) Pozdrawiam.
  21. @Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Świetnie odczytałeś mój zamysł. :) Pozdrawiam.
  22. @Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Dokładnie tak! A jakie myśli wówczas przychodzą do głowy .... wprost metafizyczne.:))) Serdecznie pozdrawiam. :) @lena2_ Bardzo dziękuję! Zawsze się cieszę z Twoich słów! :))) Serdecznie pozdrawiam. :))
  23. @tetu Świat w Twoim wierszu pochłania, nie pozwala krzyczeć, zastyga. Ostatnia strofa jest wyjątkowo mocna - czas zastygający w szkle tuż przed krzykiem - napisany z wielką precyzją bólu.
  24. @Czarek Płatak To bardzo piękny, surrealistyczny wiersz z niesamowitym, onirycznym klimatem. Bardzo podoba mi się to przejście od z pozoru luźnych skojarzeń (autobusy i delfiny) do bardzo intymnego opisu radzenia sobie z bólem i "rozmazywania się". Motyw pierzastego węża, którego pióra zamieniają się w kolce, bardzo trafnie opisuje, jak coś z pozoru łagodnego potrafi ranić. Finał z kotem jest świetny - daje poczucie zrozumienia w tym całym przytłoczeniu. To fascynująca gra zmysłami i obrazami. Tytuł wiersza „kotd dla przeciągnięcia uwagi” jest bardzo ciekawy, bo ma więcej niż jedno ukryte znaczenie. Tytuł jako zmyłka? Ma udawać, że tekst będzie lekki i przyjemny? Przeciążenie, a nie przyciąganie - słowo „przeciągnięcie” uwagi to nie to samo co jej zwykłe „przyciągnięcie”. Kojarzy się z wysiłkiem i napięciem. Świetnie pasuje to do sytuacji bohatera wiersza, którego męczy nadmiar wrażeń (hałas autobusów, ostre słońce). Jego uwaga i umysł są przebodźcowane i dosłownie „przeciążone” do granic możliwości. Czy o to chodzi?
  25. @Andrzej_Wojnowski Często myślimy, że miłość jest zarezerwowana dla tych, którzy mają „wszystko przed sobą”, a zapominamy, że to właśnie ci, którzy „mają już trochę lat”, potrafią kochać najmądrzej, bo bez zbędnych gier. Chyba:))) Dar, który niesiesz, przyjmuję dziś, by go w dłoniach ocalić. Wspólna ta pieśń, wspólna ta myśl - nie dajmy jej się oddalić.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...