Berenika97

@Christine Bardzo dzięuję! Cieszę się. :) Pozdrawiam.

@Omagamoga No tak - precz i widnie. Nieźle bawisz się słowami. :)

@Christine Bardzo dziękuję! Masz rację, większości uchodzi to na sucho. Serdecznie pozdrawiam. :) @iwonaroma Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) @Marek.zak1 Bardzo dziękuję! Naukowcy z branży farmaceutycznej. Aż boję się zapytać, czy takie manipulowanie ludzkim życiem - a właściwie skazywanie na śmierć to tylko fikcja, czy to na podstawie podobnej afery. Bo to, że koncerny prowadzą nieczystą grę to możemy się domyśleć. Ale organizowanie takiego festynu "śmierci" to mnie trochę przeraziło. Bardzo ciekawa jest Twoja książka o tak niewinnym tytule - "Bieg". Nie mogę jej szybko doczytać do końca, bo moja mama ją też czyta - ma problem z cholesterolem. :) Serdecznie pozdrawiam. :) @piąteprzezdziesiąte @APM Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :)

@Krzysztof Pokrzywiec Niezły kontrast - od romantyzmu do cynizmu w kilku wersach. Romeo jako rekruter castingowy to obraz, który zostaje. Już prawdziwych zalotów brak? :(

@andrew Cisza jako język. Piękne. "Na tych samych falach" - kiedy milczenie łączy mocniej niż rozmowa.

@Andrzej P. Zajączkowski Bardzo mi się podoba! Czuję atmosferę Lovecrafta. :)

@monon Balladowa atmosfera, baśniowa struktura, a w środku bardzo ludzki dramat.

@Clavisa "Złodziej ognia" - jakie to trafne. Cień, który chce być światłem, ale może tylko odbijać, kraść momenty. To o kimś, kto żyje cudzym życiem? Kradnie uwagę, bo własnego blasku mu brakuje? Piękny i smutny obraz.

@jan_komułzykant Bardzo dziękuję! Oby! Niektórzy są tak odporni, że zaprzeczają nawet istnieniu grawitacji. Mam na myśli np. polityków. Serdecznie pozdrawiam. :) @Wakss Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@iwonaroma Wszystko się zgadza - jest południe, słońce i nie ma smutków! Trafione!

@Omagamoga Bawisz się metaforą ogrodu jako tekstu literackiego - każda warzywo to inna forma wypowiedzi. Ogórki i pomidory to tylko krótkie formy, bo są dodatkiem. Ziemniaki to "cały wiersz" - podstawa. Topinambur prozą , bo rośnie jak chce. Pasuje do prozy, bo nie ma tak takich rygorystycznych zasad jak w poezji. ?

@Omagamoga Trudna ta zagadka. :) Słowa majaczą:) Udało mi się odkryć pod koniec "komu owada" czyli trzeba czytać też w obie strony. Czy to wiersz opowiadający o nawiedzeniach, szaleństwie a tekst naśladuje umysł w takim stanie? Bo w takim razie forma pasuje do treści.

@Łukasz Jurczyk:) Nasze pieczęcie wciąż są z czystego złota. Odciskamy je w wosku z namaszczeniem, potwierdzając władzę nad ziemią, która do nas nie należy.

@Myszolak Bardzo dziękuję! Zgadzam się całkowicie! Serdecznie pozdrawiam. @Nata_Kruk Bardzo dziękuję! Ten mechanizm toczenia nie oszczędza ani ciała, ani myśli, ani nadziei. Twój uśmiech bardzo mi się przydał. Pozdrawiam serdecznie.

@Nata_Kruk Bardzo dziękuję! Lubię jeździć pociągami. :) Pozdrawiam serdecznie

Kto z sufitu prawdę bierze, tego grawitacja rozliczy na parterze.

@Łukasz Jurczyk Myślę, że obecnie jeszcze większa, że względu na globalny zasięg. Czyli znowu nic się nie zmieniło. :) „Cofamy się, by wciągnąć wroga w pułapkę”. Wciągamy go tak głęboko w serce kraju, że zgubimy się w nim sami.

@Simon Tracy Mieszasz estetykę grozy z mrocznym erotyzmem, tworząc świat, w którym potworność nie budzi lęku, lecz staje się jedyną szczerą formą bliskości. Postać ghula w tweedowym meloniku to świetna groteska. Tekst jest duszny, odważny i bezkompromisowy w ukazywaniu "piękna" tam, gdzie inni widzą tylko rozkład. Prawdziwa uczta dla fanów dark fantasy i literatury dekadenckiej. :)

@Rafael Marius Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam.

@iwonaroma "Serce na urlopie" - świetne określenie tej emocjonalnej niedostępności. Czasem rzeczywiście nie ma sensu nic mówić.

@iwonaroma Czytam jak wiersz o ambiwalencji i wewnętrznej walce -między pragnieniem a strachem, chceniem a blokowaniem się. Puenta jest wyzwalająca- w końcu frustracja staje się na tyle silna, że następuje radykalne cięcie - odrzucenie tego wewnętrznego "nie", które paraliżuje. "Odlecieć bez zbędnego bagażu" to metafora uwolnienia się od lęków i autosabotażu. A może nie!

@iwonaroma Dla mnie to jest o związku, w którym oboje uciekają przed prawdziwą bliskością - ona w romanse, on w podśpiewywanie i udawanie, że nic się nie dzieje. Albo to jest związek dysfunkcyjny albo nieprawdziwy - z różnych powodów. Tak jak wcześniej wspominaliście, ale też ukrywanie tożsamości z różnych powodów, granie roli małżonków.

@Mel666 Wiersz o momencie, gdy dorosłość przestaje być abstrakcją i staje pod drzwiami. I naprawdę wszystko jest tak samo.

@finch Można żyć obok kogoś i wciąż go szukać - bo bliskość to nie geografia, tylko tajemna szafa, do której rzadko kto ma klucz.

@amo71 Ciekawy wiersz! Te adresy jako blizny w ciele miasta i w ciele podmiotu – doskonałe rozpoznanie.