Berenika97

@Gosława Naprawdę to niezwykła historia. Piasek musiał być znad morza a nie z innego miejsca - taki do piaskownicy? Jako 2-latka na pewno wyczułabyś podstęp. 😀 Świetna historia na opowiadanie, ja bym ją zapisała w pamiętniku. :))

@Gosława Oj, to wiersz bardzo ciężkiego kalibru, cięższego niż ten "piach upychany w kalosze".

@Poet Ka Heine napisał, Porazińska zaśpiewała, a Ty wzięłaś to wszystko - dorzuciłaś adamaszek i wyszła Ci ballada, przy której serce ściska się przyjemnie. Stary król, młody paź, młoda królowa pośrodku - przepis znany od wieków, ale tu podany ze smakiem i bez zbędnych składników. „Miłość bowiem za mocna bywa" - cóż, trudno się nie zgodzić, choć szkoda króla, szkoda pazia i królowej , i szkoda, że tak krótko. Świetne! :)))

@Alicja_Wysocka Masz całkowitą słuszność! :) Bo dama to nie jest paczka, którą się z poczty odbiera, gdzie podział się dawny fason? Prostactwo urok pożera. Więc zamiast topornych zwrotów, co brzmią jak rozkaz w koszarach, pan powie - „Pięknie zapraszam...” - niech zniknie tamta makabra!

@Gosława Bardzi dziękuję! Tak - tu się z Tobą zgadzam, że ciężkiego kalibru. Serdecznie pozdrawiam. :) @Posem Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Czarek Płatak Niesamowity, gęsty klimat polskiego lata. Czuć w tym wierszu ten lepki, nocny upał, zapach koperku i dymu. Pięknie, choć z lekkim ukłuciem w sercu, uchwyciłeś ten moment zawieszenia między dziecięcą nostalgią a dorosłym przemijaniem. A także ciekawa jest gra między sacrum (kapliczki, odpust, zdrowaś mario) a profanum (grzech pod podcieniem kuźni). Świetny miks sielanki z melancholią! Piękna poezja!

@beta_b Bardzo poruszający tekst, czytałam trzy razy. Wydaje mi się, że fraza „jesteś mężczyzną na dobre dni" za każdym razem brzmi inaczej - najpierw jak obserwacja, potem jak wyrok, na końcu jak zamknięcie. Końcowy autokomentarz ma autoironiczny dystans i pokazuje kogoś, kto przepracował już najgorsze. Serdecznie pozdrawiam.

@violetta Wiersz jest zmysłowy, zbudowany z obrazów, które nie tłumaczą się nawzajem i dobrze, bo ten wiersz bardziej się czuje. To takie Twoje! :)

@lavlla nisu Tytuł jest tutaj bardzo ważny - to idealny klucz. Wiersz brzmi dokładnie jak ten ułamek sekundy przed uderzeniem w pierwszą nutę.

@Adam Zębala Bardzo nastrojowy wiersz. Podoba mi się trzecia i czwarta strofa , gdzie podmiot przestaje słyszeć ludzi, a zaczyna słyszeć siebie. Pieknie to ujęte!

@obywatel Gdy sensu nie ma, po co szukać? Paradoks sam zamyka krąg. W niedopowiedzeniu prawda puka - wypuść jej ciężar z rąk. :)

@W głębi duszy Wiersz zaskakuje fajnym pomysłem mitologicznym - puszka Pandory jako zamknięte serce to odwrócenie, które działa. W oryginale kryje nieszczęścia, tutaj kryje zdolność do miłości, sugerując, że otwarcie się na drugiego człowieka jest równie niebezpieczne. Bardzo mi się podoba. :))

@Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Przeczytałeś ten wiersz dokładnie w tej temperaturze, w jakiej był pisany. Taki był salonowy dekadentyzm w wyższych sferach - przesadny. Przynajmniej ja tak to widziałam. :) Serdecznie pozdrawiam. :)

@bazyl_prost Teraz rozumiem, dzięki za wyjaśnienie. Pozdrawiam. :)

@Wiechu J. K. Bardzo dziękuję! To "słodkie" mnie zastanowiło - trzeba czasami osładzać sobie życie, nie tylko miodem. :) Pozdrawiam. :) @LessLove Bardzo dziękuję za te słowa, myślę podobnie. :)) Pozdrawiam. :)) @Marek.zak1 Bardzo dziękuję! Cieszę się, że wiersz trafił do fana Witkacego. Bung, pani Akne, opium jako ratunek przed spleenem - to niezłe towarzystwo. :) Pozdrawiam serdecznie i dziękuję za tę ucztę z uczty. :)

@Christine Bardzo dziękuję za ciekawy komentarz. :) Serdecznie pozdrawiam.

@Łukasz Jurczyk I bardzo słusznie! :)))

@viola arvensis Bardzo dziękuję za tyle komplementów! Umiarkowanie w przyprawach to najtrudniejsza sztuka - miło wiedzieć, że tym razem ręka nie zadrżała nad solniczką. :)))) Serdecznie pozdrawiam. :))) @Poet Ka Bardzo dziękuję! Zawstydziłam się. 🫣 Od Ciebie takie słowa smakują inaczej, bo nadal uczę się czytając Twoje wiersze. Serdecznie pozdrawiam. @Waldemar_Talar_Talar Bardzo dziękuję! Też tak uważam - żar bez blizn - to jedyny ogień, który warto rozpalać. :) Serdecznie pozdrawiam. :) @Wiechu J. K. @Robert Witold Gorzkowski Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Christine Bardzo dziękuję! Skoro rozbawił - to dobrze, bo taka jest rola limeryków. :))) Serdecznie pozdrawiam. :) @Gra-Budzi-ka @jan_komułzykant @Poet Ka Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Poet Ka Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@iwonaroma Pięknie poukładane! Przekombinowane? Poniekąd, ale przecież potężnie porusza. (poniekąd - bo na "p") :))) Skoro pole dla duszy jest tak pewne jak w banku, to ja wchodzę w tę inwestycję w ciemno! Bardzo uroczy, lekki wiersz z genialnym autokomentarzem na końcu. Klasa!

@iwonaroma A ja odczytuję to inaczej. :) Przejście od domu z ogrodem na skraju lasu do metaforycznego „skraju dzikości” nadaje tekstowi inny wymiar. Dom i ogród to ład i bezpieczeństwo a las to, co pierwotne i wolne. Bohaterowie są na granicy tych dwóch światów - i nie wybierają. Czyli znaleźli swoje miejsce. :)

@obywatel Zapowiedziałeś, że skomentujesz jak Ci się znudzi, ale ja nie czekałam na nudę i komentuję już teraz! Pięknie uchwycony kontrast między tym, co pędzi (newsy, reklamy, ekrany), a tym, co po prostu jest i koi (wiosna, powietrze, chłodek). Niezły, autentyczny klimat. Zostawiam serducho!

@Leszczym Ciekawy wniosek, ale w erze cyfrowych mediów chyba awykonalne. Ale o wiele lepszy jest wspólny spacer. :))) Wówczas można zajrzeć głęboko w oczy, zauważyć "mowę ciała", doktnąć i powąchać. :) Pozdrawiam.

@Leszczym Ciekawa i głęboka rozkmina. Sama nie korzystam z mediów społecznościowych, więc rzadko patrzę na to z tej strony, ale to, co piszesz o wiadomościach czy historiach połączeń, ma sens. Rzeczywiście, mając to wszystko zapisane czarno na białym, łatwiej wpaść w pętlę ciągłego analizowania. :) To nie mój "świat" . :)