Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Berenika97

Użytkownicy
 Pokaż profil  Zobacz aktywność

  • Postów

    6 710

  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    153

 Typ zawartości 

Treść opublikowana przez Berenika97

  1. Berenika97
    @Poezja to życie Krótko, rytmicznie, jak przyspieszone bicie serca w środku nocy. Forma idealnie gra z treścią.
  2. Berenika97
    Choć pogląd w umyśle układa się gładko, Z twardymi faktami zgadza się rzadko.
  3. Berenika97
    @Jacek273 Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.
  4. Berenika97
    @Simon Tracy Rzadko kiedy metafora tak trzyma od pierwszego do ostatniego słowa. Kamień który mówi, że milczy - i właśnie dlatego go słuchasz. Świetny tekst!
  5. Berenika97
    @MIROSŁAW C. Zaczyna się od oczu sprzedawczyni, kończy na planecie której nie ma. A między tym - cały ten ludzki nawyk bycia powtórką samego siebie. Wiersz inspirujący, z możliwością różnych odczytań.
  6. Berenika97
    @EsKalisia „Jutro też spróbuję wspiąć się na Górę - już z większą wprawą." Nie ma tu obiecywanego sukcesu, nie ma happy endu. Jest tylko kolejna próba. I właśnie jest świetne!
  7. Berenika97
    @EsKalisia Myśl uciekła i dobrze zrobiła - zostawiła po sobie coś lepszego. :)
  8. Berenika97
    @Stukacz Ten wiersz czyta się jak zejście po schodach coraz głębiej - każda strofa przybliża do tego finałowego obrazu. "Sam ze sobą w grobie gada" - to świetne,mocne zamknięcie. Z oprawą muzyczną - super!
  9. Berenika97
    @beta_b Świetny zabieg z dwoma głosami . A - brzmi jak każde społeczeństwo B - jak każdy człowiek, który odważył się być sobą. Ostatnia strofa B to czysta mądrość. Piękna!
  10. Berenika97
    @onasama Kosmiczna samotność z poziomkowym smakiem - nie spodziewałam się, że te słowa kiedykolwiek znajdą się obok siebie i będą miały sens. A jednak. :)))
  11. Berenika97
    @Toyer Wzruszający, metafizyczny wiersz o relacji poety z własną twórczością. Nawet martwy może tworzyć poezję - to jedno zdanie wystarczy aby zrozumieć, czym jest literatura.
  12. Berenika97
    @Leszczym To doskonała definicja zdrowego dystansu. Często mylimy bagatelizowanie z brakiem empatii, a tutaj widać, że to po prostu sposób na to, by "mieć życie" i nie dać się przytłoczyć każdemu drobiazgowi. Świetnie, że poruszyłeś temat higieny psychicznej i sztuki przetrwania w świecie nadmiaru. No chyba, że nie o to chodziło. :))))
  13. Berenika97
    @Robert Witold Gorzkowski Opisujesz miejsce, które utraciło swoją godność, ale nie do końca swoją duszę. Piszesz z miłością i goryczą jednocześnie, bez sentymentalizmu, za to z konkretnym, plastycznym okiem kogoś, kto naprawdę zna i czuje to miejsce. Tytuł "Boska Stodoła" - streszcza całą tragedię- coś boskiego, zredukowanego do stodoły. Czytam ten tekst jak elegię.
  14. Berenika97
    @Poet Ka Lepiej sycić się ciepłym żurem niż zimną urazą. Sól i tak bywa przesolona, a spokój ducha to przyprawa, której nikt Ci nie podbierze! :)
  15. Berenika97
    @Rinimod Ikcyżuk "Rzucę włócznią w czarną dziurę" - świetna metafora walki z blokadą twórczą. I to, że wiersz o niemożności pisania wierszy... istnieje - to już samo w sobie jest małe zwycięstwo.
  16. Berenika97
    @Marek.zak1 - Wszystko, lecz w duszy wciąż szaleje... nienasycony apetyt na radość życia! :)
  17. Berenika97
    @Tusza Świetna decyzja, żeby nie nazwać wprost co to za miejsce - ta niejednoznaczność działa na wyobraźnię. Posągi? Ruiny? Cmentarz? Świątynia? Każdy czytelnik zobaczy coś swojego. I ten kontrast - skruszony beton kontra świty i zachody - świetne!
  18. Berenika97
    @Leszek Piotr Laskowski Wiersz pozostawia po sobie pytanie, które każdy może zadać sobie sam - kto tu tak naprawdę jest chwastem? Chemicy potwierdzają coraz silniejsze zatruwanie naszej planety. Ważny głos!
  19. Berenika97
    @andrew Wiersz mówi do kogoś, kto stoi w miejscu i potrzebuje nie rozkazu, lecz łagodnego pchnięcia. Światło w przedostatniej strofie (pokażesz się w świetle) to nie reflektory - to wyjście z cienia, w którym się chowamy. Niepotrzebnie bo jesteśmy wszyscy na podobieństwo ... Bardzo refleksyjny.
  20. Berenika97
    @lovej To wiersz czuć całym sercem - chaotyczny jak życie, szczery jak mało co. Ten łabędź rozkładający skrzydła zostanie ze mną długo a taniec w kaloszach podczas suszy to szczyt poetyckiego absurdu i jednocześnie niezła metafora życia. :)
  21. Berenika97

    Echokwintessencja

    Berenika97 odpowiedział(a) na wiedźma utwór w Haiku

    @wiedźma Ładnie! W sprawach haiku jestem konserwatywna - liczę sylaby. Wzrok pełen słońca Woń kwiatów nas otula Serce rozumie
  22. Berenika97
    @A.Between Ten wiersz jest delikatny jak to co opisuje - kilka słów w wiadomości, chwila na mokrym bruku, spojrzenie które mówi więcej niż chciało powiedzieć. "Usłyszałem twój ukryty los" - piękne! Ktoś kto tak patrzy na drugiego człowieka pisze cudne wiersze.
  23. Berenika97
    @viola arvensis Czytam ten wiersz jak dziennik modlitwy kogoś, kto nauczył się szukać Boga nie w nadzwyczajności, ale w zwyczajności chwili. I właśnie dlatego trafia głębiej niż niejeden teologiczny traktat. Przepiękny tekst!
  24. Berenika97
    @Simon Tracy Czytam jak reportaż z wypadku, a pod koniec okazuje się, że dostaję coś zupełnie innego. I ten ostatni wers narratora - zimny, spokojny, straszny. Świetny tekst!
  25. Berenika97
    @Jacek273 Świetnie oddajesz dysocjację - to poczucie bycia kukłą we własnym życiu. Pytania w cudzysłowach działają jak chór w greckiej tragedii - obserwują, ale nie pomagają. Szczególnie poruszający wers -"sztuczny człowiek, z zewnątrz - sztuczny dramat". Pierwszy etap - wyrzucić telewizję!
×
×
  • Dodaj nową pozycję...