Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Berenika97

Użytkownicy
  • Postów

    8 243
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    184

Treść opublikowana przez Berenika97

  1. @wiedźma Forma Twojego wiersza świetnie służy treści - te urywane wersy są jak kolejne cegły. A to jedno słowo na końcu potrafi zburzyć cały ten ciężki, betonowy mur. Czuć ulgę czytając ostatnią linię. Piękne!
  2. @Stary_Kredens Dokładnie tak jest! :) Nie jest równo na świecie, nawet czas płynie tylko w jedną ze stron, głupi czeka na sprawiedliwość, mądry już wie, czyj bije dzwon.
  3. @MIROSŁAW C. Lubię Twoje wiersze. Tu wystarczy anioł przeciągający tęczę i kot po deszczu - i już wiadomo, że świat ma swój porządek, nawet jeśli go nie rozumiemy.
  4. @Toyer Kontrolerka lotu - tego jeszcze nie znałam. :))) . Ale działa, podobnie jak pas startowy we włosach. :))) Pomysłowe!
  5. @Leszek Piotr Laskowski Piękny wiersz. Jako osoba, która strzeże rodzinnego drzewa genealogicznego, rozumiem to. Z jednej strony dbam o każde imię pradziadka, by ocalić je od zapomnienia, a z drugiej - wiem i akceptuję to, że czas robi swoje. Bardzo podoba mi się , że choć imiona rozwiewa wiatr, zostaje po nas to, co zasialiśmy w sercach. Ważne, by być dobrą częścią tego łańcucha.
  6. @Witalisa Piękne nawiązujesz do tradycji pasyjnej - Chrystus jako wędrowiec nieproszony, ziemia jako przestrzeń odkupienia. Bardzo mi się podoba!
  7. @Lidia Maria Concertina Opisałaś ten rodzaj samotności, którego nie da się wytłumaczyć - tylko poczuć. "Miłość niepiśmienna" - świetne!
  8. @Wochen Wyjęcie perły w ostatniej zwrotce - po ścisku i ciężarze - brzmi jak prawdziwe wyzwolenie. Piękny wiersz!
  9. @Poet Ka Francuska truskawka z bilbordu kontra prawdziwa poziomka w lesie to świetna metafora naszych oczekiwań wobec świata. A "fabryka żelaznych pelikanów" to mocny, surrealistyczny obraz na koniec. W sumie to smutny wiersz - zderzenie "otwartych fraz" z "przestrzenią zamkniętą" zaprasza do refleksji nad tym, co prawdziwe, a co sztuczne. Ciekawy wiersz!
  10. @Benjamin Artur Chociaż nie znam filmu, to wiersz przeczytałam z przyjemnością i pewnym rozbawieniem. Postać pani Epifanii, brydż, nostalgiczne telegramy - stworzyłeś filmowy mikroświat. A to , że „na Rysach niedługo wyrosną algi” - super! Świetny wiersz, fajnie oddaje ten specyficzny, deszczowo-uzdrowiskowy spleen, w którym nuda miesza się z uczuciami.
  11. Obraz Bruegla to nie zamierzchłe dzieje, Lecz lustro, gdzie widać szyderstwo, grzechy. Choć gmach ten opuścisz i zatrzaśniesz drzwi, Z obrazu nie wyjdziesz - on w tobie wciąż tkwi. Brueglowska wioska to tania fasada, z której to nasza codzienność się składa. Brueglowską groteskę tworzył artysta, naszą - urzędnik z przepisu wyciska. Obraz "Przysłowia niderlandzkie" lub "Świat do góry nogami" Pietera Bruegla Starszego z 1559 roku.
  12. @Łukasz Jurczyk Ton markietanki jest chłodny, ale pod tą maską kryje się zmęczenie powtarzalnością historii.
  13. @Łukasz Jurczyk Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) Sieć z zielonych pnączy. Odurzający pył. Maj nie daje spać. :) @Marek.zak1 Bardzo dziękuję! To prawda, poezja pozwala ocalić od zapomnienia to, co ulotne, choć to, co najważniejsze, rzeczywiście często zostaje bezpiecznie ukryte między wersami. :)))) Serdecznie pozdrawiam. :) @Nata_Kruk Bardzo dziękuję! Splot na pewno wytrzyma, w końcu maj ma w sobie tę magiczną siłę. Bardzo ciepłe, jeszcze majowe pozdrowienia! :) @Poet Ka Bardzo dziękuję! Bardzo dziękuję za te słowa urocze, niech majowy błękit nas zauroczy! Serdecznie pozdrawiam. :) @Mitylene Bardzo dziękuję! Czytanie tak pięknego komentarza to ogromna przyjemność. Dziękuję za tak budujące słowa. Serdecznie pozdrawiam. :) @Rafael Marius @Adam Gabrysz @Leszek Piotr Laskowski Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)
  14. @lena2_ Czuję się bardzo dziwnie, bo nie uważam się za poetkę :))) Ale dziękuję! @piąteprzezdziesiąte Bardzo dziękuję! Maj taki liryczny jest - szkoda, że się kończy.Warto coś z niego "zatrzymać". Serdecznie pozdrawiam. :)
  15. @piąteprzezdziesiąte Czyli miłość karmi się naszymi wadami i potknięciami, a ideały potrafią tylko pięknie wyglądać.:) A w świecie pośrednim, gdzie barw jest tysiące, są ludzie zwyczajni - nie idealni, nie brzydcy z wyboru, lecz pełni uczuć i koloru.
  16. @lena2_ Bardzo dziękuję! Pewnie masz rację - sprawdzę. :))) Serdecznie pozdrawiam. :)
  17. @Sekrett Bardzo dziękuję! Wiesz, że masz rację - ostatnie słowa właściwie niczego nie wnoszą. Miały być jedynie klamrą. Sedecznie pozdrawiam. :) @Jacek_Suchowicz Bardzo dziękuję! Łapię chwilę, odrzucam cienie - dziękuję Ci za to piękne życzenie! Serdecznie pozdrawiam. :) @Posem @Poet Ka Bardzo dziękuję! Serdeczne pozdrowienia! :)
  18. @Adam Gabrysz Świetna i bolesna metafora - to cena, jaką płacimy za chęć dopasowania się do cudzych szablonów. Skoro prosisz o krytyczne uwagi, to zwróciłam uwagę na zwrot "koszula ciału jest bliższa". Ten popularny związek frazeologiczny w środku fajnej opowieści o krawacie - jakoś mi nie pasuje. :) Ale sama też łapie się na tym, że wplatam do wierszy "oklepane" sformułowania. :)
  19. @Posem Wiersz pokazuje świat, w którym idealizm („że jeszcze można coś zmienić”) przeplata się z cynizmem i instrumentalnym traktowaniem drugiego człowieka. Czuć chłód i dystans podmiotu lirycznego wobec ludzkiemu teatrowi ambicji. Ostatnie słowa („nie każdy przechodzi , codziennie”) można rozumieć dwojako - że nie każdy jest gotów deptać innych dla własnych korzyści lub to, co dla jednych jest dramatem, dla innych jest po codzienną grą o sukces. Ciekawy wiersz!
  20. @piąteprzezdziesiąte Trudno się z tym nie zgodzić. Również pozdrawiam. :)
  21. @Alicja_Wysocka Fajne! :) Nie znałam tego wiersza! W sumie piękny obraz namalowałaś - jakbym dostała takie polecenie - wykonaj ilustrację do wiersza Alicji, to pewnie byłby też domek bez drzwi, okien i komina. A autor siedziałby w środku - tylko na obrazku nie byłby widoczny. Tak jak słoń w Małym Księciu. :))
  22. @obywatel Czy jesteś zmęczony czysto teoretycznym podejściem do życia? Rozumiem, że wolisz aby "nie przenosić punktów odniesienia" - czyli raczej trzymać się faktów i rzeczywistości. Nie lubisz gubić się w pętlach paradoksu. Bo rzeczywiście - paradoks to nienasycony mechanizm. Na końcu wiersza podsumowujesz ludzką naturę - człowiek rozwiązuje jeden problem, ale umysł zaraz "wymyśli" następny paradoks - no i ma się nad czym głowić. W sumie to mądry i filozoficzny tekst. Zatrzymał mnie na dłużej.
  23. Berenika97

    Zmiana planów

    @Marek.zak1 No i doktor Peter z Alabamy, zamiast do urny - prosto do jamy! Mimo, że marzył o stosie, oni mieli to w nosie. I teraz w ziemi leży skubany.
  24. @Alicja_Wysocka Ja akurat myślę podobnie jak Ty. Wiersz zostawiam w spokoju, jak żaden pomysł mi nie przychodzi do głowy, ani żadne skojarzenie. :)
  25. Berenika97

    Poeta, brom i hel

    @Poet Ka Wieść szybko o helu dotarła do Gdyni. Kolega po piórze - ten bardzo łapczywy Też łyknął co nieco, I strofy mu lecą Chropawe i piskliwe - jak młodej świni!
×
×
  • Dodaj nową pozycję...