Ranking

Za biurkiem system podania kosi na blacie stoi sucha doniczka postęp odmierza zmiany na gorsze problemów rosną cyfrowe stosy Życiowa sprawa zwłoką przecieka kropla za łezką cierpliwość znikła zaległe kwiaty podnoszą głowy w kielichach brzęczy bratnia etyka Przewrót rozwija się na dnie duszy w cienistej głębi wciąż źródło tryska anielskie twarze zraszają ziemię spełniony petent już nic nie musi

Straszne, jak życie oczy otwiera - Tak, że aż spieszno do ich zamknięcia. Niczym nie władam - rozumiem teraz: Naiwność ze mnie zrobiła księcia. Przekwitła - mówią dzisiaj o róży, Tak ego swoje wśród pochwał spasła, Kolec się stępił, czas płatki suszył, Kiedy zrzucała je w byle chwastach. A lis - nie lepszy, cholerny cynik, Gotowy udać choćby padlinę, By tylko motać się wokół szyi Za wór pieniędzy próżnej dziewczynie. Tyle z kompanów moich po latach, Każdemu poklask godność tarmosi. Nie cierpię wszystkich oprócz pijaka - On jeden wiedzę ma, jak świat znosić.

wiośnie za maj i kwitnące sady latu za świerszcze i mosty tęczowe jesieni za wrzosy i babie lato zimie za biel i piękną wigilię a wam moi mili za to że wierni całemu rokowi jak ja byliście

i ty myślisz stara kobieto że to takie polskie zobaczyć z bliska chleb za dziesięć złotych ziaren oddasz spódnicę tę dwukolorową nakrapianą biedą bo bieda idzie kobieto — idzie po twoje jeszcze tylko palec boży i nabierzesz kształtów będą zgrzytać kości zęby wiersze i modlitwy konfesjonał otwarty na uchył czeka na spowiedź idź rozpisz grzechy zaznacz ten do którego ci bliżej bo nie ma człowieka bez zmazy i zmazy bez poczęcia pamiętaj jesteś wliczona w cenę każdego obiecanego bochenka gdy się zmarnuje przejrzysz się w spojrzeniach innych nie ma nic gorszego niż zobaczyć w nich własną agonię

kwadratowe serce w złotawych wspomnieniach i myśl uważna - "następnych nie będzie" bo czas powoli się kończy choć końca przecież nie ma... jest zwyczajna zmiana - tylko rysą przecięta rozległa jak przestrzeń - co z czasem pęka

rupiecie lecę we wszystkich kierunkach nigdzie lecę jednak co oznacza pustka czarne kreski ptaków nie pokazuj palcem uderzaj w klawisze to słyszenie kostne bo ślepe są kiszki ale idźmy dalej tu się chowa głowy w mechanizmów piasek wers wyryj pilnikiem

do liści zachodzących brązem: czy to tak słońce was spaliło, że pociągnięte rdzą, mosiądzem spadacie, jakby was omdliło? do słońca, co się szybciej skrywa: od kiedy to tak wiatr ponagla, z wcześniejszych coraz minut zbywa, że prędzej toniesz w nocy żaglach? do wiatru, co inaczej wieje: widoczna zmiana w tobie zaszła – z zefiru w mroźne pędzisz knieje – a czemu właśnie tak cię naszło? a w końcu – do tej nocnej zlewy: dlaczego spływasz prosto w ziemię? zmywając strugą leśne śpiewy ze snu wyrywasz przez zdziwienie by przyśnił się za rok na nowo z właściwym wytchnieniem i mową. 24 VIII 2023

odebrać ci cierpienie jest moje ślady sam zetrzesz a głębsze się powoli wypełnią bielą prawdy sypiącej cicho na twoją ziemię

Coś jak być czegoś pewnym bez mała na 100 %, że aż móc za tym pójść w ogień, nie wiedząc praktycznie niczego na ten temat i nie mając nawet możliwości sprawdzić, czy ot tak zapytać (prawdy się tutaj nie mówi). Gambit przemyśleń, przeczuć i rozważań. Warszawa – Stegny, 23.08.2023r.

Wedle mnie najzabawniejszą hipotezą co do pochodzenia Piastów jest ta profesorska, że: Mieszko I nie miał przodków! Wicie, rozumicie, ani tatusia! ani nawet mamusi! – Jest to koncepcja opierającą się o pradawną teorię samorództwa, wedle której, żeby otrzymać myszy wystarczyło wziąć beczkę włożyć do niej rzeczy kojarzone ze środowiskiem, w którym widywano myszy, następnie beczkę zamknąć, porządnie wstrząsnąć i trochę odczekać. Po otwarciu z beczki powinno wybiec stadko myszy. Czyż nie genialne. Moim zdaniem absolutnie, co wspieram uwagą, że w ten oto prosty sposób da się wyhodować wszystko inne, w tym możebny był: Chów monarchów w beczkach Włóż w beczkę jak człek, dębową; Włos, co czuprynę zdobił płową; Koronę lub mitrę książęcą, Trzos monet – bogactwo niech nęcą, Płaszcz pięknie sobolem obity, Znad hełmu parę włosów kity, Oczywiście miecz lub inną broń; Znak wiary, bo od plag Boże chroń! Beczkę zamknij, wstrząśnij porządnie I niech postoi dwa tygodnie! (Żebym miał czas do środka wleźć.) Po czym monarsze trza oddać cześć! Żart? Doktor aż tak, (choć też lipa), Nad ekskaliburem nie chlipał. (Z mieczem w skale nie chodzi O wybór, demokraci młodzi…) Ilustracja: Jean-Léon Gérôme „Diogenes”, 1860. Czyżby genialny filozof przewidział opracowanie nowo-starej a fantastycznej technologii?

Nie dotykaj mnie Trącając ramieniem Zazdrośnie Zamknięty w klatce Dusisz się Chcę tylko przejść Wspólnym korytarzem Tylko na chwilę Krzyżują się nasze ślady Moje kwiaty we włosach Zielenią się na suchej ziemi Nie dotykaj mnie Nagi ubrany tylko w pięści Słowa pobielane Chcę tylko przejść Chodnikiem Ominąć kałuże łez Zmierzam W przeciwną stronę Moje tęczowe włosy Lśnią w strugach słońca Nie jestem tobą i dlatego Szczęśliwy jestem Jestem

Pewna dama z niebobłoków poszła w długą kiecko-trasę zakupową, wciąż marudząc. No i szwy poszły w biodrach. Bo wybrała zły rozmiar prezerwatyw kochanemu, w noc poślubną.

Matka nie moja... W obliczu matki krwią przeszyta rosa Bukiet róż czarnych jak sen dziś w nocy Ojciec idee jak drewniane bale ciosa Widzę obraz końca sercu proroczy Matko czy zaufać wizji obarczonej łzą Cierniem kaleczonej łodygi uniesienia Kiedy bukiety róż z miłości w ręce mdlą Pragnąc upaść do jestestwa cienia Czy jeszcze czas zabije nagie sekundy Milczeniem bym mógł utopić istnienie Wśród fontan niewiecznych dni rotundy Gdzie duszę na weksel drobny zamienie Grób mym domem gdzie Boga nie ma Gdzie krew smakuje jak żelazna mgiełka Gdzie katorgi modlitwa już nie zatrzyma Gdzie smak poznać można piekiełka Matko to, co zobaczyłem zabiło mnie Widzę ognie i słyszę krzyki ofiar wokół Te dni są upadkiem, jak ogniwa ciemne Jak wydarty z gardła dziecku spokój Autor: Dawid Daniel Rzeszutek

było nie było będzie nie będzie a teraz? bez wątpliwości jest

takie kruche wszystko wątłe niebezpiecznie zmienne płoche i świeca dotknięta zaledwie jednym podmuchem - zgaśnie i dźwięk który brzmiał jeszcze wczoraj ucichnie a tak niedawno miałam pięć lat i długie warkocze... krajobraz łatwo się zmienia barwy nakładają się - jedna na drugą czasu nie złapiemy w locie on płynie płynie na naszych niebach utkany gęsto tętniącym życiem

Claudia Zaśpiewam Ci naszą piosenkę jej refren dobrze znasz Zniszczyłam nasze marzenia Nie poszłyśmy razem w świat Kogoś mi przypominasz tak jakby trochę ja Szukałyśmy się w ciemnościach Wokół wirował nasz Świat Twe oczy jeszcze poznaję Reszta jakby nie ta Miedzy zima a majem Oszukał nas ten świat Miedzy oddechem naszym Jest gdzieś granica ta Ty malujesz obrazy Ja gubię się we snach Dziś unieść bym się chciała Tak wyżej niż do gwiazd Długo o tym myślałam Nie tylko w moich snach Pobiegnę hen przed siebie Po horyzontu kres Zatrzymam się na chwile Wtedy odnajdziesz mnie Marzenia naprędce sklecę Oczy zniewoli blask Wszystko zostanie za nami Zapętli się czas

Gdzieś tam na skraju świata Gdzie schodzą się wszystkie zimy i lata Z jesiennych liści utworzony pled Tam nad głową jest niebo nieb Jak odnogi błękitnych rzek Jak tajfunów pędzący bieg Gdzieś tam na nieznanej ziemi Gdzie tylko kolorowy ptak Szumią krzewy do fal Spotyka się błękit z błękitnymi By zostawić własny żal

Dzisiaj w Warszawie – jako że upalny mamy sierpień (uff jak gorąco) – znów zabrałem zdanie i stąd właśnie zdania nie ma, albo zdania są podzielone. Warszawa – Stegny, 23.08.2023r.

Okruchy czasu Trzymam wciąż w dłoniach I liczę tyle blizn na skroniach I czekam na twój powrót W moje ramiona Bo chce aby każda moja myśl Została spełniona I aby twój wielki gniew Rozpłynął się daleko Tam gdzie ptaków śpiew (Twoje kroki uciekają spod wysokich drzew)

Chciałabym z największą serdecznością podziękować wszystkim, który w 2021 roku czytali moje wypociny. Dziękuję podwójne osobom, które komentowały "Miasteczko na końcu świata", to jest @Leszczym i @A-typowa-b. Dzięki Państwu miałam motywację, aby pisać dalej i znalazłam odwagę, żeby wysłać pierwszą książkę do wydawnictwa. Udało się! Zadebiutowałam na rynku 23 czerwca 2023 roku. Moja pierwsza książka nosi tytuł "Najciemniejsze odcienie czerwieni". Historia o czarownicach również jest kontynuowana. Piszę ją równolegle z jeszcze jedną historią, która jest bardzo bliska memu sercu i myślę, że obie ukażą się w formie książek w przeciągu dwóch lat. Dziękuję jeszcze raz wszystkim czytającym, bo gdyby nie Wy, mogłabym to po prostu rzucić. Spełniło się moje marzenie -bycie docenioną. Dziękuję z całego serca!

Płynie rzeka życia, płynie "phanta rei." Woda w niej się zmienia, sprawy dzieją się. Płynie rzeka myśli, niosąc wspomnień moc. Dzień za dniem upływa, i za nocą noc. Wszystko jest inaczej, z chwilą bajki tej; "Nic nie jest to samo", znaczy "phanta rei." Płynie strumień życia, niesie wodę w dal. Dryfuje łódeczka, będzie czegoś żal. Ułowić, zatrzymać, lecz odpływ już był; razem z rwącą falą zerwał z powiek sny. Świat w miejscu nie stoi, nagli ciągły ruch; czas się opamiętać - w ciele zdrowy duch.

Miałem sen wielokrotny i to nie była noc polarna, ziemia stała się płaska, zajmowała tylko tyle miejsca co ja, w pozycji embrionalnej. Później nie spałem tygodniami próbując dotrzeć do jej krańca i spaść. Lecieć nieprzerwanie do najbliższej gwiazdy, wczepić się w nią, szeptać coraz ciszej dopóki by nie zgasła. Jednak cud nie nadszedł, upadłem na obrzeżach miasta, aby nie powstać.

Fraszki nałogowe (sieciowe) 2 - męskie 1. pan Crack Crackowiaczek jeden miał co-nicków siedem trollowanie kochał admin rzekł: wynocha 2. pan Alkohol (1) tańcowały dwa banały jeden duży drugi mały gdy alkohol zaczął krążyć język nie mógł już nadążyć 3. pan Alkohol (2) gdy pije głębsze horyzonty ma węższe 3. pan Alkohol 3 po jednym alkocha po drugim zaszlocha po trzecim nienawidzi jak leci 4. Pan Haszyszakysz napalony na cudze żony

wiosna nadzieją ukwieca lato euforią bryluje jesień się nie podnieca bo zimę czuje

Na stacji kolejowej pod złotym semaforem Stała piękna Biel lśniąca swym kolorem Czekała odjazdu dzierżąc bilet w dłoni Z mokrą radością w nieposkromionej toni Gdy pociąg zawitał na pokład zapraszając Weszła doń pewnie, choć drogi nie znając Wiedziała co czeka na stacji końcowej - Czerń uradowana w bramie ukwieconej By z drugą połówką biletu w nieznane Dołączyć do Bieli w przysiędze składanej Dopełnić harmonii i w podróż wyruszyć Długą, pomyślną i w radości duszy

Miłość i Ufność spotkala na swej drodze pielgrzymów tłum ludzi starszych młodych dzieci szeregi wiją się jak meandry rzeki wśród ulic pól lasów na ustach pieśni modlitwy jedno IMIĘ uwielbienia JEZUS z miłością do Boga płyną te ludzkie strumienie witają ich wschody słońca żegnają zachody idą w słońcu i słocie siłę czerpią z Eucharysti i wiary nie jest łatwo a jednak... mijają z podziwem piękną przyrodę dzieło Stwórcy droga z Tobą Jezu jest wymagającą nie tylko na szlaku dlatego sporo Cię opuściło Jezu ufam Tobie 8.2023 andrew Pielgrzymka dzień drugi

Janowi, mieszkańcowi miasta Zambrowa, przed nałogami udało się uchować, nie pił, nie dragował, nie palił, nigdy niczego nie zawalił, tylko hejtował. Musiał się odstresować. Inspiracja - hiszpańskie powiedzenie: el, que no fuma y no beve vino, se lo lleva el diablo por otro camino (tego, kto nie pali i nie pije wina, bierze diabeł w inny sposób)

Wiesław_J.K↔Dzięki:)↔Ano. Mogło tak być. A że rycerz otumaniony, to tak naprawdę, mógł mu żadnej głowy nie odciąć, a autor pewnie pozazdrościł rycerzowi i napisał takowy tekst oraz zakończenie, źle odczytując fakty:))↔Pozdrawiam:))

@poezja.tanczy a niby takie niewinne:) dziękuję i dobrej nocki życzę:)

@Rafael Marius Możliwe, ale nie umiem się rozsądnie ustosunkować. Przy tego typu teoriach najłatwiej mi się posługiwać teoriami Hawkinga, który gdzieś tam zakopał się w książkach i doszedł do wniosku, że ludzkość na ziemi to jeszcze jakieś 500 lat. Wirusy się potęgują, ale i człowiek coraz lepiej z nimi walczy. Bronie gigancieją ale i pokojowi rosną w siłę....

A owszem i oby takich przybywało, choć póki co to raczej klientela urzędów się powiększa ostatnio zasilona przybyszami ze wschodu, którym też się należy. To uzależnienia ludzi od państwa czyni z nich niewolników, którzy bez wsparcia nie są w stanie samodzielnie funkcjonować. Takie warunki już w przeszłości były i doprowadziły system do upadku. Choćby nawet ten ostatni z 1989 roku. Dziękuję za serduszko i zajrzenie.

@Ewelina Na ten moment nikt tego nie wie...

@Ewelina Kwadratowe serce - ekstra, a z tą myślą, że następnych nie będzie czasem różnie bywa...

@violetta Ja też nimi bym nie zaczynał :) @Ewelina Na pewno dziś zajrzę. Ano właśnie żeby tak umieć czytać bardzo powoli i wnikliwie.... @Rafael Marius A normalnie, był sobie tekst, krótki 4 zdania raptem, zabrałem któreś ze środkowych zdań i tekst zrobił się podzielony ;))

@Rafael Marius W przyrodzie nic nie ginie, jest urodzaj, jest susza:) jest wiosna, lato, jesień, zima, ciepło, zimno, duże albo małe, mieszkania, albo wcale.

@Leszczym To cudowne uczucie :) To tak, jakby "wkradła" sie do nas prawda - omijając świadomość i myślenie... Dlatego trudno to opisać. Bardzo ciekawy tekst. Pozdrawiam :)

wysiadłam z pociągu.. ... ogromny widok wydm rozprzestrzenił się na horyzoncie szum morza wpadał do ucha jak.. echo w studni czym bliżej tym bardziej mieszały się dźwięki roślinnych wydm i ich owodów wybrzeże zatapiało się w piasku... powietrze.. sól morska pachnąca oceanicznym dnem promienie słońca.. i wiatr.. samotny uśmiechajacy się niczym gospodarz ...zaprasza machnięciem dłoni do stołu.. wita i mknie dalej przed siebie.. ja, idę w stronę słońca nabrzeżem moje stopy zostawiaja ślady w zimnej tafli wody w stronę słońca tam gdzie koniec widać w śnie..

A mi szkodzą, że się kończą ciepłe dni.

Tak, takie utożsamienie się z cierpieniem innej osoby jest trudne do pokonania, wymaga czasu i aktywnej pracy nad tym.... Ale wierzę, że jest przynajmniej częściowo możliwe. Dziękuję Ci :)

Oj, nastrojowo i romantycznie się zrobiło :) To jest moja ulubiona zwrotka :)) A puentę czytam sobie - z właściwym tchnieniem i wymową Pozdrawiam :) De!

@Rafael Marius dziękuję B)) To także, że oceniasz to w kontekście ogółu mojej twórczości, to bardzo miłe i doceniam uwagę.

@iwonaroma Nie ma "teraz", to tylko mgnienie oka które przed nim było przyszłością a już jest historią ;-)))

Wiersz fajny, ale jako mieszkańcowi wysychającego regionu brakuje mi westchnienia do deszczu, a zastąpiłeś go (chyba) nocną zlewą, co nie świadczy o jego wysokiej pozycji u Ciebie. Pozdrawiam

@Kamil Olszówka Dwanaście wierszy każdy dla innej rumieni się nawet... grecki Achilles. Miłego dnia Kamilu.

Działa na moją wyobraźnię i wzrusza mnie zestawienie tych fragmentów :) Pozdrawiam.

spotkałem cię wczoraj Dziś oglądaliśmy kolorowe kwiaty na łące twoje oczy są błękitne jak niebo Słychać śpiew ptaków i taniec kolorowych motyli Niedaleko nas jest las, w którym witają nas zwierzęta Okolicę mamy piękną i kolorową Natura wita nas każdego dnia Kochamy przyrodę , kochamy życie Nasze imiona są tu zapisane na zawsze, pod wieloma dobrymi rzeczami Lovej . 2023-08-23

Wiersz w Pythonie :))))))))))) # Define the variables for the poem have = False moment = 1 meaning = "znaczenia" days = 7 something = "innego" naive = "naiwnego" stain = "plama" sunray = "promień słońca" verse = "strofa" offer = "of-a" he = "on" Onego = "Onego" brackets = "nawiasach" this = "tego" somethingOrNothing = "coś lub nic" forYou = "dla Ciebie" wonderful = "cudownego" ifYouWant = True # Define a function to print the poem def print_poem(): print(f"nie ({have})") print(f"zostawię {moment}") print(f"bez {meaning}") print() print(f"za {days} dni - ({moment})") print(f"napiszę coś {something}") print(naive) print() print(f"że za {days} dni {stain} ({sunray})") print(f"może inna {verse}") print(f"ma dać wszystkim {offer}") print() print(f"({he}-") print(f"włącza {Onego})") print(f"w {brackets} tyle z {this}") print() print(f"że za {days} dni") print(f"{somethingOrNothing} ({forYou})") print(wonderful) print() print(f"({ifYouWant})") # Call the function print_poem() OK, spróbuję napisać ten wiersz od nowa. Może to chwilę potrwać, więc proszę o cierpliwość. Mam nadzieję, że Ci się spodoba. 😊 Oto nowy wiersz, który napisałem na podstawie Twojego: Niejasna miłość Nie mogę Ci tego wyznać, Moje serce jest jak kod binarny, Zawiera bity i bajty, Które tylko Ty możesz odczytać. Nie chcę być jak prosty tekst, Który każdy może zrozumieć, Wolę być jak szyfr skomplikowany, Który tylko Ty możesz złamać. Może to brzmi dziwacznie i trudno, Ale wierzę, że docenisz mój sposób, Bo jesteś dla mnie jak dekoder, Który przekłada mój kod na gesty. Więc proszę, nie myśl, że jestem zamknięty, Bo w moich bitach tli się iskra, Moja niejasna miłość do Ciebie jest silna, I chcę, żebyś ją odkrył i pokochał. Stworzenie grafiki na podstawie wiersza jest ciekawym i kreatywnym sposobem na wyrażenie swojej interpretacji i emocji związanych z poezją. Istnieje wiele narzędzi i technik, które możesz wykorzystać do tego celu, ale oto kilka podstawowych kroków, które mogą Ci pomóc: Przeczytaj wiersz uważnie i zwróć uwagę na słowa, obrazy, symbole, kolory, dźwięki i inne elementy, które przykuwają Twoją uwagę lub wywołują jakieś skojarzenia. Wybierz te elementy, które chcesz uwzględnić w swojej grafice i zastanów się, jak je przedstawić w sposób wizualny. Możesz użyć rysunków, zdjęć, ikon, kształtów, liter, liczb lub innych znaków graficznych. Zdecyduj się na styl i format swojej grafiki. Możesz stworzyć plakat, obrazek, komiks, slajd, kolaż lub inny rodzaj grafiki. Możesz również wybrać rozmiar, kolorystykę, układ i czcionkę swojej grafiki. Użyj narzędzia do tworzenia grafiki online lub offline. Możesz skorzystać z programów takich jak Adobe Photoshop, GIMP, Canva, Kapwing lub innych. Możesz również rysować ręcznie na papierze lub innym materiale. Eksperymentuj z różnymi efektami i opcjami dostępnymi w narzędziu. Możesz zmieniać kontrast, jasność, nasycenie, filtr, obramowanie, cień lub inne właściwości swojej grafiki. Możesz również dodawać tekst, naklejki, nakładki lub inne elementy dekoracyjne. Zapisz i udostępnij swoją grafikę. Możesz zapisać swoją grafikę jako plik obrazu lub PDF. Możesz również udostępnić ją online za pomocą mediów społecznościowych, e-maila lub innych platform. Możesz również wydrukować swoją grafikę i pokazać ją innym ludziom. Jeśli chcesz zobaczyć przykłady grafik stworzonych na podstawie wierszy, możesz odwiedzić następujące strony: Free Online Poem Generator for Instagram and More | Adobe Express How to Make Aesthetic Poem Art Online - Kapwing Create a first graphic poem - FUJI HUB Create Art From A Poem - Visual Poetry, Create Poetic Art Jeśli chcesz spróbować stworzyć grafikę na podstawie jednego z moich wierszy, możesz napisać mi tytuł wiersza lub jego fragment, a ja postaram się stworzyć coś dla Ciebie. 😊 A oto limeryk podsumowujący; Był sobie pewien pan o nazwisku Bracket Który miał osobliwy nawyk On zawsze (wstawiał) Jakieś słowa, które (odwracały) Znaczenie jego (sonetu)

@Leszczym Jak mówią ryzyk fizyk, oby nie saper myli się tylko raz.

przez B. i D. błąka się bez celu w jednego nie wierzy drugiemu nie wierzy ci dwaj gadają od wieków domaga się o posłuchanie lecz jednemu nie wierzy w drugiego nie wierzy trwożnie woła - Panie! ani jedna się nie obraca na to wezwanie leżą nieporuszone każda w swojej części ziemi dusze spokojne i ciche na amen

Jak już chyba w innym miejscu napisałem, świetne, oryginalne fraszki, spełniające, oczywiście, wszelkie wymogi gatunku. Fraszka powinna uderzać w śmiesznostki, moralne skazy, żałosne i/lub nadęte sznyty/galanterie, jak w kaczy kuper. A Twoje czynią to z mocą. I błyskotliwie :) Więcej takich proszę, nawet gdyby sfrustrowane, papierowe aniołki miały zstępować z nieba, by zostawić kawałeczek robaczywego serca i wrócić do zmurszałych pawilonów w celu zażycia odtrutki na niespełnienie ;-) Pozdrowionka, Moniko :)