Ranking

Wszystko przychodzi w swoim czasie, jak słowo nagle zrozumiane, które błąkało się bezdomne, a teraz budzi tuż nad ranem. I nic nie dzieje się przypadkiem, choć różnie bywa odbierane, lubi zaskoczyć i zatrwożyć, a czasem tylko szepnąć – amen. Kiedy rozdzielam myśl na czworo i gubię sny świetlistą nocą, nie dopytuję się - dlaczego? ale pytanie stawiam - po co?

ogłusza mnie ta cisza pachnąca kwiecistą wiosną zapala się w sercu iskra a ja wreszcie radosna do drzew szumiących płynę zaplatam oczami tabuny ptaków wirujacych nad głową suknię ze złocistego nektaru jak jedwab dumnie noszę zewsząd powietrze duszne przytłacza mnie swoją słodkością w nocy sama nie usnę powieki zamknę na poduszce miękkiej z tobą mój wiosenny śnie o pięknym jutrze

za Istotą Wyższą splendorem i chwałą mocą i sprawiedliwością miłością i pokojem i prawdą chociaż wiemy że to iluzja karmimy się koroną króla karola

Na granicy frontu I obłąkanych i opętanych i obłędnych wędrowców świętej iluminacji - widzisz, idą ścieżką zła po złote runo twojego serca i jak żywe trupy wysysają żywą energię, umierasz, zabij, mamo, zabij: moje - ciało obolałe przez wszystkie grzechy piekła i cisza drąży świat... Łukasz Jasiński (kwiecień 2021)

Zatruję Twój umysł mym sercem z hebanu. Zatruję mój umysł Twym sercem ze smoły. A Zaimkoza Cię zeżre! 01.05.2023

przeszłość zamknięta czwartym wymiarem nie da się zmienić albo powtórzyć jest jak ten domek hen za górami istnieje żyje lecz w świecie złudzeń gdy czas przecieka między palcami wraca obrazem w przymglonych oczach przylgnie do myśli niczym aksamit nim się spostrzeżesz już cię omota zaraz świadomość rozkłada ręce pozornie bierna niczym niemowlę lecz we wspomnieniach kolorów więcej usprawiedliwia sam siebie człowiek już wytłumaczy wszystkie świństewka w sensach dialogów myśl przeinaczy bo funkcjonuje sentencja ekstra samemu sobie trzeba wybaczyć przeszłość na stałe się zapisała korektor nie chce bielić pamięci idzie za nami przez życie całe by ją odkupić - zbraknie pieniędzy

Czy można być snem rzeką tęczą wiatrem sercem nieba które coś jest warte Czy można być kimś kto to wszystko wszystko ogarnie sensem nazwie Który z góry się nie stoczy - nie zostanie po nim tylko kamień

ja ze swoim płochym nie-bytem czekam na gwiazdy spadające - te jaskrawe z zamszowym złotem nawiedzają ziemię w chwili ulotnej

kwitnące słowa za zachłyśnięcie balustrada triumfu gładzi uporczywie obok uśmiechy zbyteczne migocą

Nasze głosy wewnętrzne drą się wniebogłosy. Znów za coś skrzyczał nas świat zewnętrzny. Seranon, 05.05.2023r.

nie obiecuj sobie zbyt wiele nadzieje takie w obietnicach mizerne nie obfite nie bogate blednące pod ciepłym spojrzeniem nie obiecuj sobie zbyt wiele po tych co ślady twoje depczą i myśli kopiują nagannie dla nich nic nie jest świętością nawet duch święty wywołany w emfazie nie wołaj o pomstę błękitną ani czasu nie marnuj zbyt wiele nie bądź jak ja naiwna zachowaj umiaru resztkę oni kiedyś przeminą ty pójdziesz dalej... gdy zechcesz

Pozwól mnie tylko kochać, wyhuśtanym uwierz słowom daj bujnąć nadzieją niech wskoczy w nasz tor lotu. Tunelem okryci przez wiatr przytuleni pędzimy do stacji. wierząc w rozkład kolei i przelotowy bilet Zbieramy cały bagaż konduktor nagwizdał w szczerym polu lądujemy peron był naszą nadzieją Bolą mnie ręce od tego pchania zbyt ciężkie na pieszej drodze dmucha nam prosto w twarz złapmy się przy podłodze Wkopujemy się w nią „na raz”! zawstydzamy kreta mnogością wydzielin z pełnymi ustami słyszymy jak ktoś właśnie podnosi kielich.

Król Karol niedawno oznajmił, że ożenił się z Dianą, bo mu tatuś kazał. Na każdym podwórku ktoś taki miałby przechlapane do końca życia. Pozdrawiam.

dobrzy ludzie robią dobre uczynki Mam dobre serce dla każdego Za dobre serce odwzajemniam życzliwość Otwieram serce z napisem dobro dla dobra Dobro jest jak czerwona róża, od razu się w niej zakochasz Jestem różą i jednocześnie miłością. . Ogrzewam twoje serce moją miłością, bo stałeś się moją różą Róże i piękno zawsze będą z nami każdego dnia Lovej. 2023-05-06

"Drzwi do siebie"? Wertepy w labiryncie, który sam się nie może odnaleźć. Trafisz? Sztuka? Ludzkie twarze: wyryte w niechęci, muśnięte bladą akwarelą zmysłów ... Nie, jednak wolę teatr. Porośnięta mchem, wywieszam białą flagę. "Przyjdź, Boże, przyjdź!" Nie otwieram. Serce skamieniało, wyrzucam je u miłości - w pokoju. Muszę już iść! Wierzchołek góry lodowej często ma poziom przyziemności ... Upada na mnie. Gleba! W akwarium żółwie, gramy w chińczyka. Pytam, czy do jutra zostało jeszcze trochę życia. Niebo nie zasłania firanek, do pokonania dystansu potrzeba czystej duszy ... Bezsenność - pokuta hedonistów. A w "międzyczasie" trzeba popłacić gaz i elektryczność, sen z powiek i ciepłą wodę ... Dorabiam jako strażnik moralności. Graniem. Fałsz? Ale za to w bardzo dobrym tonie ...

upiłam się ale tylko z grubsza polubownie dla ciała i ducha upiłam się - będąc spokojna teraz jestem jak burza ... z tobą i z tym trunkiem... karafka już pusta w ustach niedosyt żalu zawzięta nuta że to koniec choć noc cała przed nami... z grubsza

Na pięciolinii mojego życia wciąż zapisuję nowe nutki każde przeżycie i smutku łza opisane są w wersach krótkich. Poezja przecież to serca muzyka co brzmiąc rytmicznie czysto gra bez fałszu jak zegar miarowo tyka ukryta w niespełnionych snach. Ona jest serca ukojeniem gdy słuchasz spokojnych tonów jej choć nieświadomie do niej lgniemy to działa jak najlepszy lek. Z wiersza rodzi się piosenka w nim jest ukryty cichy sens skacząc powoli po różnych dźwiękach wyrusza w swój spokojny rejs. Więc ciągle piszę nowe strofy by a capella zaśpiewać je jak rzeka płyną nowe słowa a każde z wiatrem szybko mknie.

,,Już moja praprababka sypiała z Twoim prapradziadkiem. Co Ty na to?..." C.P.-B. mam pałac karety zaprzęgane jednak mieszkać pragnę w twoich spodniach w grze o tron bajkowy ślub przypada pannie Spencer ale nie ciało nie myśli ja tampon czuję poślizg twojej cipki ocean miłości w ratach przez całe życie czy pułap wyrachowania sięgający nieba pod rozpostartymi ramionami Jezusa religii siostrzanej zbutwiała baśń rozkwita nie całuj byle kogo możesz zostać królową

Wieczór pod apteką: - Ciociu, jak ta gwiazdka spadnie, to nie wybuchnie? Wtrącam się: - To z Tuwima? - Nie, z Charkowa.

szelest wplątany w ciszę piołun oddechu zakłóca biel napędu kryształki skrzepłej krwi stukają o przyszłość napraw nuty zanim je wchłonie muzyka po co słyszeć fałszywe dźwięki spragnione fale unoszą samotne złudzenia nie wszystkie utoną w spełnieniu poza spojrzeniem patrzysz sercem jeszcze możesz mimo utraty słodkiego owocu lecz proszę odklej spojrzenie od horyzontu póki ono jest wysoko bierz wiosła płyń dalej chyba że chcesz nie wątpisz pragniesz spłonąć gdy szczyt góry owiewa wiatr z podnóża pierwszych śladów

Fajnie jest się obudzić ujrzeć znajomy krajobraz udekorowany bliskim którego od nowa kochasz Fajnie jest też zasypiać mając przed oczami wszystko co było miłe co się dziś wydarzyło Fajne jest takie życie które się nie ukrywa ozdobione tylko tymi co łzy i śmiech cenią

Ma tę Kutz sztukę Tam.

bo nie pozostało im nic innego od kiedy na miedź przyszedł kres

Egoizm wykonuje taniec brzucha. Poplątane sumienie brnie przez błotnistą duszę. Zapadam się ... w bagno ... Słońca!!! Nagle: kosmos. Wstawię do wazonu, a później - zasuszę ...

@Coretanima z wiekiem człowiek zaczyna sobie zdawać sprawę, że lepiej nie tracić energii na niepotrzebnie szarpanie się z kimś, kto jest jaki jest i nic ani nikt tego nie zmieni ;) @Rafael Marius jak piszesz, że Ci się nigdy ta wiedza nie przydała to kamień z mojego serca, bo myślę, że w takim wypadku niewiele straciłam :)

Studiuję księgę do której chochlik dodał zdjęcia, nazwiska i szczegóły.

Księżyc przejmuje na ziemi władanie Mrok z dolin w górę unosi zasłony Dopóki całej nie ogarnie fantazji Pasemka drogi w sadzy czarnej nocy Wciąż niepojęta potęgą tworzenia Upiększa ziemię, skarbami otacza Jest nieskończona na miarę geniuszu Myśl możliwości - co sobą oznacza?

Mamy nowoczesne czasy, a tu takie wywyższanie się. Każdy powinie mieć przytulny domek i spełniać się w życiu. .

Piękno w ciemności Widziałem, jak pławiłaś się w mroku, Tak uparcie szukałaś cienia, Gdy spojrzałem w twe oczy głęboko, Nie dostrzegłem przerażenia. Widziałem cię samą na cmentarzu, Jak szukałaś mojego istnienia, Kopałaś zatopiona w pragnieniu, Tak bliska ci była ziemia. Widziałem, jak mierzi cię świętość, Ubranych w purpurę krów, Nie zaprzeczysz, że pachnie ci słodko, Lucyfera bluźnierczy kult. Widziałem, jak drżysz przerażona, Od zesłanych przeze mnie snów, W końcu znalazłaś mnie piękna, Na zawsze będę twój. PS: Tak mnie naszło na mroczne klimaty, pociągające oblicze zła, ale też niebezpieczeństwa z tym związane.

Siedzieć w ciemnościach chwalić wszystkie rany pozszywany przy lampach nicią się pobawić i ostrzem skalpu taka była warta dopadła do gardła by język uszkodzić rzężę od narodzin nie jestem godzien tego bloku w startach.

@jan_komułzykant Lepiej bym tego nie ujął.:-) Są jak dodatkowe pingi, opóźniają przesył, zabierają czas dokładają drogi niewinnym, :-)))

pies na kobiety i na kotlety (schabowe) :) ps nie wnikajmy jaka jest prawdziwa kolejność

Pełen pomysłów ruszasz w drogę. Na pewno sie uda, pięć minut będzie Twoje. Ktoś scenariusz przygotował ktoś decyduje za Ciebie, byś utonął po szyję. Lawiną łez skruszysz skały, lawina krwi wszystko zmyje. Ślepy i głuchy zastanawiasz się ile czasu zostało. Po lawinie puste pole. Może powstaną nowe skały, ostatnia jest Twoja. Jeszcze stoisz, jeszcze jesteś twardy, jeszcze masz dużo sił. Kiedyś polegniesz samotny wśród swoich.

@Jacek_Suchowicz dziękuję za wierszowany koment. @Rafael Marius dziękuję, lubię łunę świateł nad miastem ale pisałam o nocy na pustkowiu. @Waldemar_Talar_Talar @Dared @Nata_Kruk dziękuję za spojrzenie, pozdrawiam

Zerkam przez okna brudną lunetę Jak bez udziału mych rąk zakwita Wiśniowe drzewo - po co więc jestem? Nikogo nie ma tu, jednak pytam. Świat sam się trawi bez mojej żółci, Po cóż więc toczyć mam ją na zewnątrz, Sam się jesiennym deszczem zasmuci, Łzy czy chmur ciężar - wszystko mu jedno. Jestem tu cegłą, co ciszy łono Pragnienioszczelną zapładnia ścianą. Ja - nieciekawy nieba astronom Z bielmem sufitu stworzyłem całość.

Pan Poeta napisał wiersz, lecz jego niebezpieczny związek z Panem Fotoradarem, przysporzył mu tylko kłopotów. Pan Fotoradar, pomimo że czuł miętę do piszącego, zmierzył co leżało w jego gestii. Prędkość napisania wiersza, została znacznie przekroczona, przynajmniej o kilka wersów do przodu. Autor miał zupełnie inne zdanie na ów temat, lecz Pan Fotoradar, skierował sprawę do sądu, oskarżając wspomnianego, o zniesławienie Dobra Poezji. Na przewodzie sądowym, niczym jaskółki, zasiadła publika. Poeci i Policjanci. A później był początek rozprawy. Głos dał najpierw, Pan Sędzia. – Sprawa w sprawie Pana Poety, oskarżonego, o zniesławienie Dobra Poezji. Po chwili dał głos Prokurator: – Oskarżony jest sprawcą haniebnego czynu. Napisał wiersz z prędkością niedozwoloną, przez co wyszło jak wyszło. Tego czytać nie sposób. Wnoszę o najwyższy wymiar kary. Zerwanie naszywek i degradacja do Prozaika. Następnie dał głos Obrońca. – Mój klient, nic takiego nie zrobił. Prędkości nie przekroczył, chociażby dlatego, że jest melancholikiem i wiersze długo tworzy. Najlepszy dowód, że jeszcze oskarżonego wiersza, nie skończył. Nadal pisze. Ponadto wnoszę, o sprawdzenie daty ważności przydatności do mierzenia prędkości, Panu Fotoradarowi, gdyż jestem pewien, że nadaje się na złom. Wysoki sądzie – wrzasnął zbulwersowany prokurator. – Wypraszam sobie takie traktowanie Pana Fotoradara. Jest jak najbardziej sprawny, a oskarżony, pisze już za pewne, dziesiąty wiersz! – Tak, tak, dziesiąty – zaczęli pomstować Policjanci. – To cały czas ten sam wiersz – potwierdzili głośno Poeci. Nagle zgodnie obaj panowie, Obrońca i Prokurator, powołali na świadka Pana Fotoradara. Prokurator zaczął pytania zadawać: – Czy świadek zmierzył uczciwie? – Oczywiście –– odpowiedział zapytany. – Czy oskarżony przekroczył prędkość i przez to wyszedł kicz? Wysoki sądzie, sprzeciw – zagrzmiał Obrońca. – Pan Prokurator swoim pytaniem sugeruje świadkowi odpowiedź, jaką chce usłyszeć. – Podtrzymuje sprzeciw –– przytaknął wysoki sąd. Z uwagi na to, że na sali było słychać coraz większe zniecierpliwienie, pan Sędzia dał głos zadawania pytań, Obrońcy. – Czy Świadek na pewno nie ma defektu? – Nie mam. – A kiedy miał Świadek ostatnio przegląd? Wysoki sądzie, sprzeciw – tym razem zagrzmiał Prokurator. – To prywatna sprawa mojego klienta, kiedy miał przegląd. Przecież gdyby miał defekt, to by mówił od rzeczy. A nie mówi. – Wysoki sądzie – przerwał Obrońca – nie mówi, ale bezczelnie kłamie. Proszę spojrzeć. Właśnie mój klient skończył pisać wiersz, o Kwiatach co nucą piosenkę o kwitnieniu. – O jakim kwitnieniu – wrzasnęli Policjanci. – Spójrzcie na doniczki na parapetach. Wszystkie kwiaty zwiędły. – To metafora, matoły jedne – dali upust wzburzeniu Poeci. Wtem dało się słyszeć pukanie młotka na uspokojenie. Cisza jakoś nastała, którą to Sędzia przerwał ogłoszeniem wyroku.

@Rafael Marius tak, to prawda :) A odmienność poglądów i możliwość podzielenia się nimi wzbogaca obie strony :)

Otóż to podobna wrażliwość to podstawa udanej relacji. Nawet, gdy ludzie mają na wiele kwestii odmienne poglądy, to potrafią się porozumieć.

@Tectosmith z pazurem napisane i dobrze :) Pozdrawiam serdecznie 😊

@Rafael Marius to i z beztroską, entuzjazmem. Ach, pojawia się nuta nostalgii...

Pozostaje przyjąć z dobrodziejstwem inwentarza, także oczekiwania, ale gdy się powyższą stoicką sentencje zna, jest łatwiej. Reguły gry są znane.

@iwonaroma Archetypowy mit dobrego władcy jest w każdym z nas, czy mu się podoba, czy nie. Jednak karmi się różnymi obrazami. Dla niektórych może to być rodzina królewska. Dla innych...

@Tectosmith Bardzo się cieszę :) Pozdrawiam wiosennie choć deszczowo :)

@Corleone 11 Nad Adriatycką cześć, rzeki były arteriami... Sobota jest miła, kończymy obsadzać roślinami taras, kawa, obiad na powietrzu, nawet deszcz nie straszny... Pozdrawiam 😊

tak marzę:)

@Nata_Kruk Celowo to zrobiłem, może i źle faktycznie to wygląda ale taki miałem na to pomysł. Wiem, zdaję sobie sprawę ze swoich słabości w pisaniu i z pokorą przyjmuję każdą cenną uwagę. Dziękuję, że uśmiechnęłaś się - to w sumie najważniejsze a warsztat jeszcze dopracuję.:-) Dużo pracy przede mną ale piszę, czytam i zobaczymy co wyjdzie. Jeśli nie podołam, wycofam się i podziękuję wszystkim serdecznie. Pozdrawiam serdecznie.

To prawda, być to żyć, zostawić ślad, choćby mały (oby nie symptom ;), by zostać zapamiętanym, najlepiej w dobrym znaczeniu tego słowa, niż śladami religijnych krucjat lub zbrodniarzy w typie Kaliguli, Adolfa, czy Józefa eS. Być, poza wyjątkami, dość rzadko dobrze się kojarzy z fortuną i jej posiadaczami. Niestety. Wiosennie się odkłaniam.

Cztery gorące serca ciemna noc za oknem to samo pragnienie szczęścia różne słowa o poranku… — Pójdę do psychologa spytać, czy to było udane — mówi Amerykanka do leżącego obok mężczyzny. Za oceanem, nad Sekwaną, Louise przy pierwszych blaskach słońca, budzi swego przyjaciela. — Jutro zrobimy to samo, ale inaczej. Kawał drogi na wschód, niedaleko Brandenburskiej Bramy, jasnowłosa Hannah narzuca szlafrok i idzie prosto z sypialni do kuchni. — Hans, co ci zrobić do jedzenia? A jeszcze dalej na wschód, w skromnym domu z bocianim gniazdem na dachu, Jolka siada na krawędzi łóżka i popłakuje cicho. — Józiu, co ty sobie teraz o mnie pomyślisz?

Kocham chciałam Ci to jeszcze powiedzieć bo jutro może być za późno bo jutra może już nie być zatrzymam wszystkie wspomnienia zatrzymam wszystkie piosenki i niknąc pójdę na spacer samotnymi alejami