Ranking

tyle we mnie treści co żywego mięsa a ty wieszasz psy - gryzą po ciąg przenośni składam się tylko z życzeń albo żalów gorzkich podskórnych metafor przybitych do krzyża rymem lub okrytych bielą gdzie chłód dzwoni zębami na pokuszenie z każdego wersu wysysasz szpik choć raz bądź bardziej liryczny dziś spłodzimy wiersz poeto kamienie mają siłę zmartwychwstania

Samotna ławka nad jeziorem stoi i czeka cała w szronie, tylko śnieg biały usiadł na niej płynący z nieba tuż wieczorem. Stęskniona przystań wypatruje, ktoś miał tu przyjść, lecz plany zmienił, w oddali zimne kryształy cieni łzy na jeziorze rozmazują. Drzewa - posągi. Ach! Łabędzie, co teraz z nami w grudniu będzie, jak serca lodem skuł aksamit. Do wiosny czekać - złud rozstaje, dróg poplatanych, co się stanie? To zima kroczy między nami. 29.12.2018r.

rozmarzyłeś się nade mną szkicując linię ciała aż do wnętrza kochasz te kształty a ja mnie tam nie ma jestem plamą atramentu co jeszcze nie wysechł odrysuj mnie zobacz

Kołysz mnie kołysz Już oczy przymykam Zapomnę za chwilę Świat szary znika Kołysz mnie kołysz Przy cieple ogniska Mikusiu mój drogi Samotność w dal pryska Kołysz mnie kołysz Z cukru wspomnienie Jest takie słodkie.. Senne marzenie Kołysz mnie kołysz Mów do mnie cicho Zasypiam już prawie Oczy zamykam

Tango Nabrzmiałe muśnięciem dłoni, szybkimi, ostrymi cięciami ciał pozaklejanymi muzyką. bliskość i odległość na miarę różnych epok, zdań, gustów. Tango istnieje poza czasem, poza światłem - stąd nieśmiertelność, lecz nie tancerzy, tylko energii Wszechświata. Zasłużyło sobie. @Justyna Adamczewska

pozostawieni samotności okradzeni z miłości rzuceni na bezludną wyspę przeludnioną bezduszną maską człowieka żyją gdzieś z boku inni ludzie rubinowego serca władcy własnego czasu bogaci w doświadczenia losu Sylwia Błeńska 14.7.2017

asfaltem przebijam świt a głowa ciągle śpi jeszcze się śnią niebieskie łąki pomiedzy murami rozsnute przymglone myśli chcę do końca wyśnić podniebny lot przez gęsty mrok najbliższa z gwiazd przeciska się jak kot i nie ma wyjścia otwieram szerzej oczy nowy dzień na dobre wkroczył

Agnieszka już dawno tutaj nie mieszka, była napisana o tym piosenka, moja Agnieszka jest miła nieśmiała, w domu cichutko codziennie płakała. W święta każdy się pytał, czemu taka przygaszona, za tym kryje się rodzinna tajemnica, gdzie przed ludźmi człowiek udaje szczęśliwą. Gdzie ojciec rządzi. Awantury urządza, lecz tak jak w Titanicu nikt jej cierpienia nie zobaczy.

stary rodzinny dom skrzypiące drzwi magia okiennic słomiana strzecha dziadek na ławce podwórko z drobiem rządził tam kogut studzienny żuraw koza koń przy wozie dobry stróż burek pamiętam wszystko choć byłem malcem obrazy te zostały ukryte w pamięci dziś je odtwarzam i chociaż już jestem dużo dorosłym coś serce ścisnęło a po policzku łezka ciepła spłynęła

kochasz albo myślisz (że kochasz że myślisz) chociaż posiadasz dwie nogi nie możesz użyć na raz dwóch dróg bo się rozjedziesz rozchodzisz rozdepczesz a gdzie wówczas cel? twój?

tetu, no nie może być. I to by było na tyle. Ból tworzenia. Stąd migreny. No to do poczytania - Justyna.

Dzięki za pomoc :)

Zatrzymać dzień tak bardzo chcę, gdy mrok ogarnia świat; o każdą łzę rozpocząć grę: uchronić się od strat. Zatrzymać dzień, by jeszcze trwał, choć noc już niesie sen; tak by się dał powstrzymać szał zgłodniałych nocnych hien. Zatrzymać dzień w granicach dnia; rozciągnąć każdą z chwil, pić ją do dna; niech moment da przemierzyć setki mil. Zatrzymać dzień, ocalić „dziś”, gdy jutra słychać krok; w ostatnią kiść sekund się wgryźć, okiełznać zdarzeń tok. Zatrzymać dzień i w nim się skryć, zbudować wokół mur; w pamięć go wryć nim pęknie nić i nim zapieje kur.

A... klas rewanż, a ważna wersalka.

Inspirowane wierszem @Zdzisław Kiedrowicz "Samotność" Samotność nie boli gdy kocha się siebie gdy człowiek ze sobą się zgadza, nie nudzi i dumnie oznajmia wspaniale mi solo nie trzeba mi więcej ponad mnie samego Samotność nie boli.. Tak mi ktoś tłumaczył. Kłamał.

szukałem właściwego słowa do rozprawy o posłuszeństwo wtedy sąsiad vis a vis Pan Czesio niezły birbant biegły w sprawach skojarzeń sympatyk przeszłości tkwiącej w nim jak zadra z miną nadąsanego osła stwierdził stanowczo - odwaga znał te emocje żył pośród ludzi pierwszego świata

jeśli zechce noc gwiazdy zapali dla mnie słońce wyjrzy zza cienia rozpłynie się w morskiej toni góry przybliżą nieba Wiatr ukołysze stargany świat jeśli zechce Sylwia Błeńska 27.12.2018

Pan X z miasteczka Zet i dwa zera Prócz lupanarów wielbi muzea Rzecz oczywista Jest zeń artysta W jednych i drugich wkracza do dzieła ;)

Jeśli tak, to powinno być w tekście "jeśli zechcę", a to niestety spłyca odczyt. Osobiście wolę czytać tak, jak jest obecnie - czyli, że wszelka zmiana jest uzależniona od łaskawości czynników niezależnych od podmiotu: okoliczności, klimatu, łaskawości fauny, flory, wszystkiego. Przekaz, że wola człowieka jest niczym wobec sił natury, wszechświata jest siłą tego wiersza w obecnym kształcie. Tak sobie czytam i taki przekaz do mnie trafia, nawet jeśli Autorka chciała powiedzieć coś odwrotnego ;) Pozdrawiam.

A ja, jak napisałam, Don: Po to są fora. Tak powinno być. :))

No właśnie ze mnie żaden, dlatego przez "ł" ;)

Rzeczywiście piękna i fajnie współgra z wierszem?

Dziękuję, muzyka jest piękna, posłuchaj :))

Autorytet - chyba za szybko Ci się pisało. Tak, to forum i masz rację, każdy moze napisać, jak się czyta lub rozumie utwór. Po sa fora. J.

zgadzam się - remis :)

melodia piękna a łabędzi śpiew przejmujący

Wilia wcześniej by w czasie właściwym można było przykryć sumienie pustym talerzem

Spadnij, śniegu, na ziemię, spadnij jeszcze, śniegu, abyś nas, rozpędzonych, wstrzymał chwilę w biegu. :)

Proszę, a ja jeszcze a'propos tanga i Twojego wiersza: Justyna.

takie oczywiste a często umyka :)

Ślicznie dziękuję:)

Wow! Wow! :-) Smacznie!!! choć surowomięsiście o człowieku, ale ja tak uwielbiam, bo do jedzenia byle nie surowy stek ;-) Ten wolę zdecydowanie wysmażony. Przemyślane, dobre metafory, głębia. Daje różne możliwości interpretacji, dobry tytuł i puenta. Jestem Twoją fanką Tetu! :-) Jest to co lubię. To jest bardzo dobry tekst.

Nie przepraszaj Kobro, Tobie można ? Pozdrawiam ?

No i pięknie:)

Tango, to nie tylko taniec, to magia, coś ponad. To bliskość nie tylko ciał, ale i zmysłów. Z partnerem trzeba się doskonale rozumieć. To bardzo sensualny spektakl, dlatego frazy wskazane przez Kobrę do przemyślenia. Pozdrawiam Justyno.

Treść ważna i rozumiem co chcesz powiedzieć, ale dla mnie mimo wszystko bez zapomnij, albo bez zobacz. Puenta nabierze sensu. Albo zapomina, jeśli nie potrafi wejść głębiej, albo dostrzega to co wartościowe, pozdrawiam Ania.

Faktycznie, rozpraszały! Dziękuję za sugestie, zmieniłam zapis i zabieram się do pracy, żeby kiedyś powalić na kolana ;)

Odebrałam odrysuj, że jakby ma cofnąć co narysował, ale można też rozumieć, że ma narysować co widział. Ale nawet gdyby miał narysować, to jednak poniżej ma zapomnieć, a potem znowu zobaczyć. Biedny ten gość ;-) :-)

Odrysuj - wyobrażony obraz zapomnij - to co sobie wyobraziłeś zobacz - to kim jestem naprawdę moze nie wybrzmiało jak powinno :) pomyślę nad tym jeszcze Dziękuje za głos ?

PozdrawiaM.

??

Witam - aleś nawiała - ja za wiatrem nie przepadam ale twoje wiatry nawet nawet. Słodkiego dnia ci życzę.

Nie jest źle, ale mogłoby być lepiej i myślę, że to czujesz. Oddać taniec to bardzo trudne. Najbardziej nad tym bym popracowała. Aby było nie- dosłownie! ale niepodpowiedziane.

Tak, tango to wyjątkowy taniec :) Muśnięcia połączone z ogromną siłą, stąd z energią Wszechświata można go łączyć :)

Również, Silver, pozdrawiam.

Myślę, że nie masz mi tego za złe?

Nie wydam. Daje słowo:))

Poczytałam sobie tak - zamieniając :-) literki, te wielkie mnie rozpraszają i na końcu zamieniłam sobie "pragnąc" na "by" (wyżej jest też milcząc). Te "ąc" też mnie rozpraszają, choć nie zawsze da się uniknąć. Ogólnie, ładnie :-) Ale wolałabym powalenia na kolana, zatem wszystko przed Tobą ;-) przynosisz radość i spokój myślom zbłąkanym strudzonym dniem poprzedniej nocy przynosisz ciepło i dobro sercem stęsknionym połamanym kawałkiem ostatniej zdrady przynosisz siebie i wszystko oddajesz milcząc by poczuć nierealne jutro

Carpe diem! Pozdrawiam serdecznie :)