Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Cała aktywność

Kanał aktualizowany automatycznie

  1. Z ostatniej godziny
  2. @viola arvensis miałem nie pisać o czym ten wiersz bo każdy sam go sobie przeczyta. ale...... Twój wiersz jest o tym, że największe prawdy przychodzą wtedy, gdy przestajemy gadać ze światem i zaczynamy słuchać ciszy nawet jeśli ta cisza mówi do nas dość bezczelnie. warto jej słuchać nawet wtedy gdy zakłada ona maskę szepczącego wiatrem zwykłego pola.
  3. @violetta Ty wiesz, jak smacznie i ładnie żyć. Pzdr. :-)
  4. Ja też lubię, zawsze chętnie się spotkam. Uprzedzam- jestem okropną gadułą. Tylko "szczere pole " daje mi taki spokój, że nie czuje potrzeby " gadania" haha .
  5. @jjzielezinski Dziękuję :)
  6. @viola arvensis Bardzo mądre przesłanie ubrane w piękne, rytmiczne strofy. Często szukamy odpowiedzi w skomplikowanych analizach, a tymczasem "pole" - czyli powrót do natury i tu i teraz - mówi nam najprostszą prawdę. Puenta o wyższości polnej szczerości nad ludzkim chłodem zostaje w pamięci na dłużej. Każdemu z nas przydałoby się takie spotkanie, żeby przestać "szukać dziury w całym" i zacząć po prostu żyć. Piękny i mądry wiersz! @Nata_Kruk Mam tak samo, trudno jest mi czytać i pisać.
  7. @Nata_Kruk młody szczupaczek niejedną rybkę złowi na długą wędkę szprotka się wdzięczy aby tuńczyk ją złapał on najedzony :)))
  8. Bardzo, bardzo trafne! Rzadko mnie inspiruje jakis wiersz, do Twojego naprawdę z przyjemnoscią wracałam/ wracam. Więc czy czujesz się poetką czy też nie- to nie istotne, bo uważam ze nią jesteś 🙂 A na kawę ja zawsze chętna, bo ją bardzo lubię, podobnie jak szczere pola Pozdrówki!
  9. @Berenika97 młodości - ty w nas bez końca, na zawsze bądź:) dziękuję Nika. pozdrawiam Cię pięknie:)
  10. @Waldemar_Talar_Talar "Szuflada wspomnień" - starość nie jako utrata, ale jako powrót do skarbca. I te łzy na końcu, które mogą być przecież i smutkiem, i wzruszeniem.
  11. @jjzielezinski Oj chyba nie za mądry, taka głupaweczka. Ale cieszę się, że trafiłam w Twój gust :) @Berenika97 Duszko, daje ogłoszenie: Kupię śrubki. Faktycznie, konstrukcja nawet ze śrubkami niestabilna, nie trzyma nawet na słowo honoru, Może trzeba przejść na klej? Serdeczności :)
  12. @APM Gra słów w końcu - nóż, a nuż - to sedno całego wiersza. Ból i nadzieja splecione w jednym dźwięku. Świetne!
  13. @jjzielezinski serdecznie dziekuję! Cygar kiedyś próbowałam, i nie zarzekam się, że kiedyś jeszcze nie popróbuję jakiegoś dobrego. A nałogi są do bani, wszystkie bez wyjątku. Dobrze, ze nie wpadłeś. Pozdr. ciepło
  14. @jjzielezinski Nie fukaj na wiosnę, mój drogi panie, Że niby fałszywa i kłamie nieskładnie. Ona po prostu jest taka młoda, A tobie zabrakło... rozsądku - zdrowia nie szkoda? Nieroztropności to była chwila, Gdyś myślał, że słońce tylko umila. Masz wielkie szczęście, że „Lekarz” mruczy, A Żona swą troską rozumu Cię uczy.
  15. @Berenika97 te obrazki za mną chodzą wszędzie:) dziękuję pięknie ci:)
  16. Wiadomo że wszystko musi być spójne, tkanina nie może się rozłazić. Taką tkaninę nazywamy prawdą obiektywną ... ale chyba można coś wyszywać po swojemu . Głupio by było gdyby dobra prawda nigdy nie istniała . Wygrywa zawsze jedność bytu.
  17. „Najtrudniej jest być przyzwoitym człowiekiem sam na sam ze sobą.” Tadeusz Konwicki, "Mała Apokalipsa. " @viola arvensis Violu jest mi niesamowicie przyjemnie, że skorzystałaś z zaproszenia na kawę. Nie czuję się poetką, pisanie przynosi mi zwyczajnie frajdę. Naprawdę powaliło mnie na kolana, jestem zaskoczona i wzruszona tym wierszem. Co to ludzkiej szczerości to: " Język może ukryć prawdę, ale oczy- nigdy." Pozdrawiam klimatycznie...
  18. @violetta Czuć ten zapach. Bzy, jedwab, haftowany obrus - to nie jest opis, to jest pamięć ciała. Miniatura doskonała
  19. @Łukasz Jurczyk To niezwykle mroczny wiersz dotyczący upadku Gazy i męczeństwa jej obrońcy, Batisa. Narrator przedstawia Batisa jako "króla ducha" , który wprawdzie jest jeńcem, ale zachował godność. A zwycięski Aleksander jest ukazany w negatywnym świetle - jest przegranym w tym psychologicznym starciu. Najciekawsze jest to, że przemoc niszczy obie strony, żołnierze są narzędziami okrucieństwa i to zabija w nich człowieczeństwo. „My płakaliśmy długo, zanim upadł” - to niezwykle przejmujący wers. Ta część to również pewne oskarżenie kierowane do historii, która często zapomina o cierpieniu jednostki na rzecz „wielkich czynów”. Ten fragment to ukazuje moralną klęskę zwycięzcy - prawdziwa siła nie tkwi w armii, ale w odmowie bycia upodlonym. Świetny, filozoficzny i psychologiczny fragment! Nie spuścił wzroku, choć niebo nad nim pękło. Byliśmy mniejsi od jego cienia. Dłonie mamy twarde od włóczni, lecz ten sznur był cięższy niż tarcza w samym środku bitwy.
  20. @Nata_Kruk jak to " rozłązi się" ? Dziękuję. Mogę śpiewać, tylko musiałby ktoś zagrać 🙂
  21. @andrew Rzadko natura w wierszu jest tak żywa - kwiaty wspinające się na palcach to obraz, który zapamiętam. Subtelna czułość zamknięta w krótkiej formie. Piękny wiersz!
  22. @Lapislazuli Ten wiersz zaskoczył mnie w połowie - spodziewałam się smutku. Stary człowiek na ławce okazuje się mądrzejszy od moich założeń. Pięknie napisane.
  23. @Alicja_Wysocka A gdy hultaj hultaja spotka na swej ścieżce Wtedy wiejska dróżka zamienia się w western! Walczą, dziobią, gdaczą, wydłubują oczy, Żaden nie odpuści, ni na bok nie zboczy. Napisałaś naprawdę świetny wierszyk z morałem Alu. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
  24. @Poet Ka Ten wiersz to nostalgiczny „quest” przez estetykę przełomu wieków. Zestawiasz to, co biologiczne z tym, co plastikowe, sztuczne. Najpierw jest sielankowy obraz lat 90. - "niekończące się lato" , potem pojawia się "czarna orchidea" - nie pasuje do polnych kwiatów. Coś symbolizuje - inność, sekret? I jeszcze różowe świnki - symbol kiczu i masowości. Ukrywasz "swoją orchideę - inność, sekret" przed pospolitością. To „Umc umc” - brzmi jak "muzyka" techno, dyskotek? Zestawienie z tym spiritus sanctus to dla mnie zagadka. Czy sacrum stało się produktem? Najważniejsza jest "czarna orchidea" - zawiera w sobie inność, oryginalność, prawdziwość w świecie, który chce być jak fajansowa świnka.
  25. @Alicja_Wysocka Hahaha :) Cóż.. Sam też lubię łakocie, ale raczej cukierki cytrusowe niż czekoladę. :) - i też śladów "zbrodni" nie zostawiam. ;) Naprawdę świetny wierszyk - piękne rymy, rytm i przesłanie. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
  1. Pokaż więcej elementów aktywności


×
×
  • Dodaj nową pozycję...