Cała aktywność

@Kiedy Jest Dzisiaj Tworzyć to też jakiś sposób na życie, ale może zostać niezaakceptowane przez społeczność. Jeśli ręka dobrze prowadzi, to myślę, że pomimo niechęci, człowiek za nią podąży. Byle tylko była prawdą.

@andrew dziękuję 🌹

Imago, łza za złogami

Iwo, popali miętę i Mila popowi

PUK - o, wymodli Bil domy w okup.

@lena2_ Pięknie... Pozdrawiam serdecznie Miłego wieczoru

Bob jaja puka

Jak? Rasowo sarkaj!

@piąteprzezdziesiąte zabieraj więc wszystko, już nie mam co dać z tym wiecznym swym „mało” idź wreszcie w dal i nie zapomnij wziąć swój żal.

Obowiązki, a laik z "ą" i w obydwa.

A Mila potrafi - fart opali ma.

A da i biada.

Wóda, zadymy. Raz Bob za rymy da zad ów

I za koty, Bodzęto, fotę zdobyto Kazi

Cin, a złapała. Duch cuda łapał za nic.

@monon to ja zaklaskam bez czytania notki ;) ciekawy i pewnie słusznie przez fachowców nagrodzony :)

@Leszek Piotr Laskowski Bardzo ciekawy wiersz. Trudno nie zauważyć tu dialogu z Mickiewiczem - od "Ody do młodości", przez gorycz emigracji, aż po odrzucenie młodzieńczego "Młodości, dodaj mi skrzydła" na rzecz dojrzałego spokoju. Świetny pomysł na zderzenie z romantycznym mitem.

Ale gafa - o, krasa - sarkofag, Ela.

Mike palik i Wiki lapek im

A do PIN-u, to i capa ciotuni poda

Rób, a za nisko boks i na zabór.

Och, nie jestem w stanie pojąć jak to się dzieje. Wchodzę do mego miejsca, czuję obecność ale nie widzę nikogo. Słyszę jak przemawia, lecz nie wiem kto to. Babki z wioski mówią, że ja widząca. Lecz profesorowie, że ja niewidoma. Macam każdy kąt, nie czuje nic. Pytam ludzi, zadaje coraz więcej pytań. Ta obecność w mym domu nie istnieje, ale ja ją czuję. Ten głos... jakby kobiecy lecz przemawia jakby był mężczyzną. Moja matka, chce mnie wysłać do księdza od duchów złych. Ojciec chce mnie odesłać, bo ja szalona. Ja nie szalona. Ja po prostu czuję inaczej. Notka od autora: Wiersz brał udział i zajął 2. miejsce w ogólnopolskim konkursie "Poetyckie jaskółki" ♥️

@Fatalne_przemyślenia Czuć świąteczną atmosferę Nocy Świętojańskiej - wianek, ogień, śpiew, budzący się świt. Bardzo plastyczne obrazy- płomyk świecy „złocisty, gorący jak lato” czy żar ognisk dogasający pod koronami drzew - fajnie oddają ten moment przejścia z nocy w nowy dzień. Jest tu prawdziwy zachwyt naturą i tradycją.

Protein, ima: podano na dopaminie tor P?

I za kupy szyb aby zsyp u Kazi