Cała aktywność

@Annna2chcesz się sprzeczać z czytelnikiem, tak odbieram tę walizkę niebieską i szafę, wybacz ale takie rekwizyty występują sama wiesz gdzie i kiedy... chyba rozumiem nieporozumienie, wolni myślałem o bohaterach, gdybyś napisała wolne - wiedziałbym że chodzi o marzenia

@Leszek Piotr Laskowski Koheletowo. Nie boję się śmierci ładnie

@obywatel to nie jest żart. Gen wolności tkwi w nas tak głęboko że- chcemy czy nie- stał się on częścią naszego kodu kulturowego. I ten gen w dużej mierze korzenie ma w tradycji powstańczej (A. Michnik)

@Annna2 dziękuję, też to tak odbieram. Pozdrawiam Aniu dzisiejszym ciepełkiem.

@Stukacz erotyk subteny i delikatny, jak sen który nie ma prawa się spełnic

@Annna2myślę, że to taki drobny żart z ich uwolnieniem, PLy chce sam się uwolnić od mysli o bohaterach powstań, a jednocześnie są mu bliscy na tyle że zostanie z nimi do samego końca, takie szukanie pomocy, której nikt nie jest w stanie udzielić, chyba, że przejmie pałeczkę.

@wiedźma czasem trzeba wykrzyczeć- wyrzucić z siebie emocje, ale bywa, że cisza krzyczy najmocniej

@Poet Ka O czym pisać? O wszystkim. O poezji zatem. Bo wszystko jest poezją, każdy jest poetą (Sted) Życie jest poezją

@iwonaroma nie zawsze- tak, i bywają w naszej historii postacie nie zawsze kryształowe dziękuję @Charismafilos to będzie w trzeciej ostatniej częsci dzięki @Poet Ka, @Rafael Marius dziękuję

„Bez lęków u kresu” Nie wracam już w utraconych marzeń cień, choć dawny ogród trwa pod starą duszą. Tak szybko przemknął ten młodości dzień, a wspomnienia żałobnym dzwonem głuszą. Zmęczyło się serce szlakiem ambicji dróg, które szczęście dawały i sens istnienia. Dziś wolę słuchać w półmroku starych strun, niż szukać młodości pośród złudzeń cienia. Każdego dnia gdzieś gaśnie czyjś ostatni blask i coraz więcej miejsc pustoszeje przy stole. Odchodzą ci, co mieli trwać przez wieczny czas, pozostawiając chłód i ciszę w swoim kole. Niegdyś myśl o śmierci brałem za zło, jak dziecię, co się lęka nocy bez imienia. Dziś wiem, że każdy kres odnajdzie swoje dno, bez względu na złoto, czy purpurę pochodzenia. Ta chwila zbliża się jak cichy zmierzchu chłód i coraz mniej we mnie sprzeciwu czy trwogi, bo człowiek rodzi się, by wejść w ostatni próg i z końcem powrócić w pył – u kresu swej drogi. Leszek Piotr Laskowski.

@Berenika97Wiersze są zawsze lojalne - życzenia jeszcze nie spełnione - za komentarz dziękuję :)

W jednej chwili wiele się może zmieniać i tracić stabilność. Aż stanie się na nowe jasne. Pozdrawiam 🌼

Może to Alhambra, nie wiem, tak sobie wyobrażam :)

Kiedyś były bardzo pospolite. Pozdrawiam 🌼

Zaraz sprawdzę:) Cebulica dzwonkowa ponoć wcześniej zakwita, ale mogę się mylić. W każdym razie, piękne są majowe poranki po deszczach i wtedy wszystko jakby lekko pachnie. Dziękuję pozdrawiam 🌼 Dziękuję @any woll @iwonaroma :)

@Berenika97 Jeśli Pani twierdzisz, że gra w zielone ma sens. To jako muzie odpowiem ; sensualnie polubiłem zielone :)))

@Berenika97Nie zapominajmy, że PLy nie musi być autorem, nie utożsamiajmy :)

@Berenika97 🌹

kiedy to wszystko się wreszcie skończy jeśli kiedyś się w końcu skończy/będziemy musieli nauczyć mówić się na nowo, bo język, który przynieśliśmy ze sobą, we własnych plecakach, jest mokry, podarty i wytarty w fałdach: podaje słowo „ziemia”, ale znaczy ono to, co wbija się pod paznokcie i w lufy automatów, nie coś, z czego wyrośnie kiedyś pole/maków podaje słowo „sen”, ale znaczy ono piętnaście chwil oddechu wyrwane/po kryjomu polu usianym minami, nie/sprawiedliwy sen we własnym domu podaje słowo „mama”, ale ono brzmi jak ostatnia modlitwa wyszeptana zanim świat/oniemiał więc nie pytaj, o czym jest moja/poezja: jest o rozmowie, która Z każdym dniem staje się coraz trudniejsza, kiedy próbujesz ją Z siebie wydalić pełnymi od ziemi ustami

A on... Też jakoś znajduje Fajną muzykę Myślałem, że tylko ja Oceniłem go na starcie Nie myśląc wcale Głębia Niewiadomo co Wymiana książek Nieprzespana noc Przespany porządek Nowe flow Rymy Dojrzej Ciało Ruszam ręką Mam wcale Mam niemniej Niekiedy Kiedy wstaje burzy się mój sen W burzy loków moja głowa Aneta coś mówi Ja... Gryzę, smakuję i pluję Duszę się w dusznej duszy Chociaż hmm Niewiem co to jest Wymiana książek Kupiłem chipsy i colę Drę włosy częściej niż piję colę A rytm wybijam nogami Moje poncho złote wisi na krześle Marek wziął dekoder i ogląda Magię Nagości Nie wiedziałem co o tym myśleć więc powiedziałem, że pierdole nie oglądam takiego czegoś Wróciłem do pokoju, w którym mam suplementy, których nie używam by nie przeciążyć wątroby skoro i tak biorę leki Śmieszne rzeczy Tak je postrzegam Wymiana książek jest stabilnym elementem mojego życia Mamy wiosnę czyli nie jest już zima W lodówce trzymam zgniłe warzywa

Lunatyczka Fara z przedmieść Bejrutu Lunatykując wplątala się w kłębek drutu Ten drut był na wnyki A nie na szaszłyki Usttrzeli ją za to myśliwy ze śrutu

@Leszek Piotr Laskowski Idealne ukazanie portretu psychologicznego poety. Pozdrawiam serdecznie.

@Benjamin Artur Krótko, zwięźle, lecz dosadnie i w punkt. Pozdrawiam serdecznie.

@Andrzej_Wojnowski Uderzyły mnie tony w Pańskim wierszu zawarte... jakbym widział w nim siebie. Pozdrawiam serdecznie.

Spotkałam mężczyznę lat osiemnaście zajęty i wolny w posiadaniu samochód matura za pasem Splątany jakby słowa języka matki były dla niego obce Na zdjęciach twarzy symetria naprawdę nieprawda Przybywam na miejsce spotkania fala gorąca kołatanie serca gorączka bez chorobowego ogniska Oczy szkliste szukam swojego odbicia jakbym miała pochłonąć go na raz Na koniec przejażdżka ukradkiem w lusterku spotykają się spojrzenia Zakochałam się od pierwszego wejrzenia. *** Gdyby tylko Ona naprawdę tak myślała, wierzyła w miłość od pierwszego wejrzenia...