Arkusz maturalny z języka polskiego (poziom rozszerzony, maj 2018 – formuła do 2014) sprawdza umiejętność tworzenia rozbudowanej wypowiedzi interpretacyjnej opartej na analizie tekstów literackich. Zdający musi wykazać się zdolnością rozpoznania problematyki utworów, interpretowania ich znaczeń oraz budowania logicznej i spójnej argumentacji. Istotne jest także uwzględnianie kontekstów historycznych i kulturowych, a także poprawność językowa, kompozycja i styl wypowiedzi, które stanowią integralną część oceny pracy egzaminacyjnej.
Główne zagadnienia arkusza koncentrują się wokół relacji między przeszłością a teraźniejszością oraz refleksji nad ludzką egzystencją. W pierwszym temacie analizowane są fragmenty „Hanemanna” Stefana Chwina i „Dziewczyny z zapałkami” Anny Janko, w których dom staje się symbolem pamięci i świadkiem historii – zarówno indywidualnej, jak i zbiorowej. Teksty ukazują wpływ II wojny światowej na losy bohaterów oraz różne sposoby odnoszenia się do przeszłości: od próby oswojenia i zapomnienia traum po jej ciągłą obecność w świadomości jednostki. Drugi obszar dotyczy interpretacji wiersza Urszuli Kozioł „Przebudzenie”, w którym pojawiają się refleksje nad istnieniem, relacją człowieka z Bogiem, doświadczeniem piękna oraz nieuchronnością śmierci, ukazane poprzez bogatą symbolikę i emocjonalny język.
W arkuszu pojawiają się następujące tematy wypracowań: Dom jako świadek historii narodów i pokoleń. Zinterpretuj podane fragmenty „Hanemanna” Stefana Chwina i „Dziewczyny z zapałkami” Anny Janko. Zwróć uwagę na sposób, w jaki autorzy ukazali stosunek bohaterów do przeszłości lub Dokonaj analizy i interpretacji wiersza Urszuli Kozioł „Przebudzenie”. Zwróć uwagę na kreację podmiotu mówiącego, wieloznaczność tytułu oraz sposób przedstawiania uczuć i refleksji dotyczących ludzkiej egzystencji.