Arkusz maturalny z języka polskiego na poziomie rozszerzonym (maj 2017, nowa formuła) koncentruje się na rozwijaniu umiejętności interpretacyjnych, argumentacyjnych oraz analitycznych zdającego. Egzamin wymaga stworzenia dłuższej wypowiedzi pisemnej, w której kluczowe jest rozpoznanie problemu zawartego w tekście, zajęcie wobec niego stanowiska oraz jego uzasadnienie z wykorzystaniem kontekstów kulturowych. Ocenie podlegają nie tylko trafność interpretacji, ale również kompozycja wypowiedzi, jej spójność, styl, poprawność językowa i ortograficzna, co szczegółowo opisano w zasadach oceniania.
Jednym z głównych zagadnień arkusza jest analiza pojęcia groteski na podstawie tekstu Wolfganga Kaysera, w którym ukazane zostaje to zjawisko jako kategoria estetyczna obejmująca proces twórczy, dzieło oraz jego odbiór. Istotne jest zrozumienie, że groteskowość nie ogranicza się wyłącznie do deformacji czy komizmu, lecz stanowi złożone zjawisko interpretacyjne zależne od percepcji odbiorcy oraz kontekstu kulturowego. Drugim ważnym obszarem jest interpretacja porównawcza utworów poetyckich Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej i Zbigniewa Herberta, która wymaga dostrzeżenia różnic i podobieństw w sposobie przedstawienia cnoty, wykorzystania ironii, środków stylistycznych oraz kreacji podmiotu lirycznego.
W arkuszu pojawiają się następujące tematy wypracowań: Określ, jaki problem podejmuje Wolfgang Kayser w podanym tekście. Zajmij stanowisko wobec rozwiązania przyjętego przez autora, odwołując się do tego tekstu oraz innych tekstów kultury lub Dokonaj interpretacji porównawczej podanych tekstów – „Obraz cnoty” Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej i „Pan Cogito o cnocie” Zbigniewa Herberta.